·       เมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม 51 เดินทางถึงสนามบินสุวรรณภูมิ เวลา 18.00 น.

·       น้องชายรีบไปดูที่บอร์ด จึงพบว่า บนบอร์ดบอกว่าเลื่อนเวลาบินออกไปอีก 45 นาที จากเดิมที่จะให้เช็คอินเวลา 18.50 น. ให้มาเช็คอินได้เวลา 19.35 น.

·       เราได้ออกเดินทางด้วยสายการบินแอร์เอเชียจากสนามบินสุวรรณภูมิในเวลาประมาณห้าทุมกว่าๆ(เวลาบ้านเรา) ไปถึงสนามบิน เป่าอัน ประมาณ ตีสองกว่าๆ(เวลาที่เซิ่นเจิ้น ช้ากว่าบ้านเราประมาณ 1 ชั่วโมง)

·       ญาติที่มารับพาเข้าที่พักแล้วตอนรับด้วยน้ำชาและผลไม้ที่มีที่เซิ้นเจิ้นและซัวเถา

·       พ่อเคยเอ่ยถึงผลไม้ชนิดนี้ แต่ด้วยความที่ไม่รู้จัก จึงนึกภาพไม่ออกเลย

  • ผลไม้นี้ ชื่อ ปี่แป้ เป็นผลไม้สีเหลืองคล้ายมะปรางบ้านเรา เปลือกบาง รสเปรี้ยว เม็ดสีน้ำตาลเป็นมันรีๆ กินแล้วชุ่มคอ  เวลาจะรับประทานต้องลอกเปลือกและแกะเม็ดออก

    ·       ผลไม้นี้ ท่าทางจะช้ำง่าย จึงอาจจะไม่ได้ส่งออกไปขายที่ไหนๆ แต่เค้านำไปทำยาแก้ไอ ประเภทปี่แป่กอตราลูกกตัญญู

  • ก่อนนอนคืนนั้น เค้าหาข้าวต้มกุ้งมาให้รับประทานอุ่นท้องก่อนจะหลับสบาย