อะไรคือสาเหตุทีทำให้เด็กหลับในห้องเรียน คงไม่มีใครบอกได้นอกจากคนที่เคยมีประสบการณ์หลับในห้องเรียน ซึ่งคาดว่าน่าจะมีหลากหลายมากมาก Lin Hui ขอเชิญชวนเข้ามาเล่าผ่านบันทึกนี้ เพี่อทำให้มีข้อมูลครอบคลุมสาเหตุที่ทำให้เด็กหลับในห้องเรียนให้มากที่สุด ลำพังเรื่องของLin Hui คนเดียวคงไม่ครอบคลุมปัญหาและสาเหตุที่ทำให้ง่วงนอนในห้องเรียนได้ทั้งหมดค่ะ จึงหาแนวร่วมมาเพิ่มเสริมให้บันทึกนี้มีประโยชน์ต่อคนรุ่นหลัง Lin Hui ขอเรียนว่าไม่มีเจตนาลบหลู่ครูบาอาจารย์ที่เคารพทุกท่านที่ Lin Hui เคยสร้างวีรกรรมหลับในวิชาที่ท่านสอน ค่ะ และกราบขออภัยมา ณ ที่นี่ด้วย ค่ะ
Lin Hui เป็นศิษย์มีครูค่ะ ได้รับการอบรมสั่งสอนให้มีความกตัญญูรู้คุณคน รู้จักกาละเทศะ อะไรควรมิควร เคารพนบนอบต่อครูบาอาจาย์และผู้ใหญ่ รู้จักอ่อนน้อมถ่อมตน มีสัมมาคาราวะ และต้องเรียนรู้ปฏิบัติตนตามหลักคำสั่งสอนในหนังสือสมบัติผู้ดีค่ะ
หลิน : อะแห้ม ...วันนี้มาแปลกแฮะ กินอะไรผิดสำแดงมาหรือเปล่า?
ฮุ่ย : เป็นอะไรไปหรือ แค่ฉันทำตัวเป็นผู้ดีเข้าหน่อย ถึงกับมีอะไรติดคอเชียว ตกลงจะฟังต่อ
ไหม ถ้าไม่ฟังฉันก็จะไม่เล่าแล้วอย่ามาหาว่าฉันเก็กก็แล้วกัน
หลิน : งั้นฟังก็ได้
ฮุ่ย : นั่นแน่ อยากรู้ใช่ไหมล่า ว่าทำไมฉันถึงหลับในห้องเรียน
หลิน : หรือเธอกลัวว่าฉันจะรู้ความลับของเธอใช่ไหม?
ฮุ่ย : โถ่เอ้ย ความลับไม่มีในโลกหรอก เพียงแต่เธอเจอด้วยตัวเองหรือฟังเขาเล่ามา เออน่าจะ
เล่าให้ฟังด้วยตัวฉันเอง จะได้ไม่บิดเบี้ยวใส่ไข่ ใส่สี ให้ปวดเศียรเวียนเฮด
หลิน :จะเล่าก็เล่า ไม่งั้นฉันจะปิดหูฟังนะ
ฮุ่ย : ก็ได้ ก็ได้ ความลับเรื่องแรกนะเธอเอ้ยฉันหลับในชั่วโมงแรกเลยหละ 8 โมงเช้า
วิชา Math.ด้วย ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ ทั้งๆที่ตั้งใจเรียนมาก ก็วิชาที่เคยชอบน่ะ ฉันจึง
เตรียมตัวเต็มที่ เมื่อวานตอนเย็น เธอไปดูฉันแข่งบาส ทีมคณะสังคมฯ กับ ทีมคณะ
วิทยาฯ เธอเห็นนักบาส เบอร์ 5 เบอร์เดียวกับฉันไหม รูมเมทฉันเองเขาเป็นนักเรียน
แพทย์แต่ปี 1-2 ต้องเรียนวิทยาฯฝั่งสวนสักกับพวกเราก่อน พอขึ้นปี 3 ก็ต้องไปเรียนที่
สวนดอก ทีมฉัน ชนะ พอจบเกมเราก็เดินกอดคอกลับหอด้วยกัน คนหนึ่งเสื้อเหลืองเบอร์
5 กับเสื้อฟ้าเบอร์ ก็ 5 เหมือนกันเราสองคนตั้งใจใช้เบอร์เดียวกัน หลังจากนั้นก็ไปอาบ
กัน (อย่า คิดมาก อาบคนละห้องติดกัน)คุยกันเสียงดังเพราะต้องกับแข่งเสียงน้ำจากฝัก
บัวขณะที่แม่บ้าน ยืนฟังอยู่เลย ถูก เรียกไปอบรมเสียเลย เป็นผู้หญิงนะไม่งามที่ตะโกน.
พูดข้ามห้อง แต่ววววว..พอเต่งตัวเสร็จสับเรียบร้อยลงมาทานที่ห้องอาหารชั้นล่าง เธอจำ
ได้ไหมข้าวจ่ายบาทเดียวเติมได้ไม่อั้น พวกเรามานั่งรวมกลุ่มกันชื้อกับข้าวคนละอย่าง
สองอย่างไม่ซ้ำกันมากินด้วยกันทำให้พวกเราได้กินกับข้าวทุกอย่างที่มีขายเจ๋งไหมล่า
กินเสร็จคุยกันต่อสักพักให้อาหารย่อยแล้ว ต่างคนต่างแยกย้ายกันกลับไปอ่าหนังสือ
ทำการบ้าน คืนนั้นฉันหลับก่อนรูมเมท เพราะไม่ได้ยินโรงสีทำงาน
หลับสนิทตื่นเช้าก็กระปี้กระเปร่าเตรียมตัวพร้อมไปเรียน Math.ที่คณะ วิทยาฯ
เธอก็รู้ว่าฉันเป็นลูกช้างตัวเล็กกระจี้ดรี้ดแถมสายตาสั้นอีกต่างหาก แน่นอนต้อง
นั่งแถวหน้าตรงจุดโฟกัสพอดี แต่เธอเอ้ยไม่เกิน 15 นาทีฉันหลับ จะไม่ให้หลับได้ไงฉัน
ได้ยินเสียงอาจารย์สอนกระดานดำ(ความจริงเป็นสีเขียว)แล้วเสียงค่อยเบาลงๆกล่อมฉัน
จนหลับ พออาจารย์หันหน้าออกจากกระดาน ก็จ๊ะเอ๋เด็กแนวแถวหน้าอย่างฉันที่กำลัง
หลับจ้อย แล้วจะให้อาจารย์ทำไงได้ล่ะ ท่านก็หวังดีปลุกให้เราตื่น ด้วยการเรียกชื่อฉัน
เสียงดังฟังชัดจนฉันสะดุ้งตื่น แล้วท่านก็ถามว่าไปทำอะไรมาถึงหลับแต่เช้า เรียก
เสียงฮาได้ทั้งห้อง ตอนนั้นฉันยังเซ่อขี้ตา งงไปพักหนึ่ง จากนั้นฉันก็เรียนไม่รู้สึกสนุก
เหมือนตอนที่ฉันเป็นเด็ก เลย
หลิน : น่าเห็นใจอาจารย์และเธอนะ
ฮุ่ย : โอแม่เจ้า นี่เธอพูดจากใจจริงใช่ไหม เพื่อน ฉันรัก เพื่อนหว่า ความจริงฉันยังหลับในวิชา
อื่นๆอีกไม่ว่า วิชา Meteorology(อุตุนิยมวิทยา) วิชา Eng. วิชา Mapprojection
(สร้างโปรเจ็กชั่นทำแผนที่) วิชาGeodesy ที่ต้องใช้กล้องดูดาวเฝ้าการเคลื่อนที่และวัด
ตำแหน่งดวงดาวทั้งคืนฉันกลับไม่หลับแฮะแฮะ แปลกแต่จริง แล้วจะเล่าให้ฟังต่อนะ
วันนี้ ขอบายก่อนนะเพื่อน
ข้าพเจ้าขออโหสิกรรมต่ออาจารย์ทุกท่านที่ข้าพเจ้าหลับในห้องเรียนในวิชาที่ท่านสอน และข้าพเจ้าจะพยายาม แก้ไขให้ดีเมื่อข้าพเจ้าเป็นครูเพื่อให้เด็กหลับในห้องเรียนที่ข้าพเจ้าสอนทุกวิชาให้น้อยที่สุด จนถึงไม่ใครหลับในห้องเรียนเลย ค่ะ

อ่านวีรกรรม(ใช่หรือเปล่า)ของอาจารย์แล้วเหมือนกับอ่านนิยายเลยค่ะ ^ ^
ตอนเรียนป.ตรีจำได้ว่าสนุกมากๆ เหมือนกันค่ะ แต่ไม่ได้เป็นนักกีฬา ไม่ได้อยู่หอในช่วงต้น มาอยู่ช่วงปี ๓ ปี ๔ แล้ว แต่เรื่องตะโกนคุยกันตอนอาบน้ำก็เป็นประจำค่ะ ห้องน้ำหอพุทธรักษา ที่ม.เกษตรเป็นหอไม้สองชั้น ห้องน้ำอยู่ตรงข้ามโถงทางเดินกับห้องนอนที่แต่ละคนอยู่ เป็นปรกติที่จะมีเสียงคุยระหว่างคนที่แปรงฟันอยู่ข้างนอก กับคนที่อาบน้ำข้างในห้องน้ำเสมอค่ะ ^ ^
สำหรับเรื่องวีรกรรมหลับของตัวเองมีน้อย ส่วนใหญ่จะหลับเพราะเมื่อคืนนอนไม่พอ ตื่นเช้า อะไรทำนองนี้น่ะค่ะ ^ ^
สวัสดีค่ะอ.Lin Hui
พี่ใหญ่ครับ
เมาค้างครับ ตอนค่ำตามประสาหนุ่มโฉด ร่วมแก๊งค์ไปกินเหล้ากันที่อ่างห้วยแก้ว แหกปากร้องเพลงกันลั่น โน้น ตรงเกาะมุมด้านเหนืออ่างนั่นแหละครับ เหล้าแม่โขงตั้งขวด เพียวๆ คนละอึกละอึก พักเดียวเท่านั้นแหละ เมาได้ที่ เดินไม่เป็น ย้อนไปดูแล้วตลก ขำ แต่ก็สนุกตามประสาวัยรุ่น สี่ห้าคน ต่างเดินไม่ตรงสักคน กอดคอ ตุปัดตุเป๋กลับหอหนึ่ง ฟุบคาเตียงทั้งๆที่เสื้อผ้ายังเป็นชุดนั้น เช้า เพื่อนที่ไม่ได้ไปกินเหล้ามาปลุกว่าไปเรียน แหกขี้ตาไป ปากเหม็นเหล้าหึ่งเลย แอบนั่งข้างหลังห้อง ดูเหมือนวิชา ชีววิทยา ของอาจารย์ ...บีเวอร์ เรียบร้อยครับ พักเดียวเท่านั้น ครอกฟี้สสส..
อับอายมากเพราะส่งเสียงอะไรออกมาบ้างก็ไม่รู้ แต่เพื่อนๆข้างๆหัวเราะกันใหญ่เลย ตื่นขึ้นมา อาจารย์ส่ายหน้า แล้วบอกว่าไปล้างหน้าซะ
เป็นความกรุณาเป็นล้นพ้นของท่านอาจารย์ครับ
นึกแล้วยังอาย และขำตัวเองอยู่เลยครับ
สวัสดีค่ะ
* หลับในห้องเรียนจบตอนนี้...ไม่ถูกใจนักเรียน...เหมือนถูกขัดใจนิดๆ นะคะ...
อาจจะหงุดหงิดเพราะยังไม่ทันฝัน.....อิอิ
* สังเกตอาการนี้จากลูกชาย...เวลาหลับยังไม่ได้ที่ถูกปลุกซะก่อน...ก็จะมีอาการค่ะ
สวัสดีค่ะอ.หลินฮุ่ย
ติดใจตรง"ข้าวจ่ายบาทเดียวเติมได้ไม่อั้น" โอ้โห ดีจังเลยค่ะ
ท่าทางตอนเรียนอาจารย์จะแก่น ซนนะคะ สนุกดีค่ะมาฟังอาจารย์เล่า เหมือนจำเหตุการณ์ได้แม่นเลยนะคะ
สวัสดีค่ะ เคยหลับในค่ะ แต่ว่าอยากเรียนนะค่ะ
สวัสดีค่ะ คุณ Lin Hui
มาทีไร ง่วงทุกที ไม่รู้เป็นไร...............อิอิ