เป็นหนึ่งเดียวในโลกของผู้มาเยือนที่ได้มีโอกาสได้เห็น

  ขอบันทึกเก็บตกอย่างสั้นๆ ด้วยคำบรรยาย  แต่หลากหลายด้วยภาพที่ประทับใจ  ว่าครั้งหนึ่ง(ครั้งแรกในชีวิตที่ได้ไปภูเก็ต) และความประทับใจเจ้าภาพที่ผมไม่อาจบรรยายมาเป็นตัวอักษรได้  งานและความข้อจำกัดหลายอย่างเป็นเหตุให้จำต้องบันทึกล่าช้า  แต่ความรู้สึกและความประทับใจนั้นมิได้เลือนผ่านไปตามกาบเวลา......

  • คนดอยเจอทะเล  ใครเป็นใครดูเอาเอง  ไปถึงหาดในยางปุ๊บก็จะเล่นน้ำทะเลปั๊บ

 

  • งานนี้คนทำงานสองประเทศครับ   ต้องหอบเอางานไปทำด้วยคืนแรกแทบไม่ได้หลับไม่ได้นอน  อิอิ...ลุง เป-ลี่-ยน ไง (ก่อนมาก็บอกฝั่งโน้นว่าจะไปฝั่งนี้  บอกฝั่งนี้ว่าจะไปฝั่งโน้น..จุ๊ๆๆ เขาบอกว่าอย่าบอกใคร)

 

  • ภาพต่อไปนี้เป็นหนึ่งเดียวในโลกของผู้มาเยือนที่ได้มีโอกาสได้เห็น  เพราะท่านอัยการ (เจ้าภาพนำทีม) ทั้งนำถ่ายภาพ  นำเที่ยว นำพากิน ฯลฯ   มีการประชันลีลาทั้งนอกจอและในจอให้เราได้ชมกันอีก  รับรองว่าหาชมที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว


ลีลานอกจอ...ร้องไปยิ้มไป (มือประกอบท่าทางด้านบนของท่านสะมะนึกครับ)

Surin
ลีลาในจอ...สุเทพยังอายครับ (ภาพจากแฟ้มของครูสุ)

 

  • มีที่ไหนบ้างครูน้อยสั่งให้ผู้อำนวยการและทีมรองผู้อำนวยการโรงเรียนสตรีภูเก็ตมาต้อนรับคณะของเราชาวแซ่เฮ  (ผอ.บอกเอง)

 

  • ก่อนทานอาหาร ท่านอัยการยังพาทัวร์แนะนำเมนูอาหารต่างๆ พ่อครูบาตามดูอย่างใจจดจ่อ  อิอิ...หิวแล้วละซิ

 

  • คนแซ่เฮ   สองหนุ่มสองมุม (ร่วมด้วยช่วยกัน...)

 

  • คุณเล็ก ภูเก็ต   ยืนยัน...แก้ยัน....ถอดยัน  ว่าวันนี้แม้ไม่ได้มาร่วมเพราะติดงาน  แต่ก็เตรียมตัวเฮ ด้วยการใส่เสื้อเฮฮาศาสตร์ 4 ไว้ข้างใน...อิอิ...อย่างนี้เขาเรียกว่าแฟนพันธุ์แท้ครับ

          บันทึกนี้ใคร(ที่หลงเข้ามา)อ่านแล้วยิ้มไม่ออก แสดงว่าไม่ปกติครับ