ดิฉันอ่าน อนุทินของ อ.อาลัม ที่ลิ้งก์ไปยังเว็บไซต์ The Cry of a Mother ดูไม่ทันจบก็ร้องไห้เสียก่อนแล้ว สงสารแม่สงสารลูกทุกคน
สงคราม
....
ความรัก
....
แม่
....
ลูก
....
เหยื่อแห่งสงคราม
...
ความเจ็บปวด
....
ความโดดเดี่ยว
....
การสูญเสีย
....
จะเข่นฆ่ากันไปทำไม
....
อยากให้โลกนี้มีแต่ความรัก
...
http://thegood.files.wordpress.com/2007/10/tearful-farewell.JPG
เพราะคนหลง อำนาจ พิฆาตฆ่า
มิเลือกว่า ลูกเล็ก เด็กผู้หญิง
ใช้สงคราม ผลาญล้าง มาอ้างอิง
ทำทุกสิ่ง เพื่อตน บนความตาย
นี่แหละ ความรักที่ยิ่งใหญ่ของแม่
คนยังไม่เป็น แม่ ยังไม่ค่อยเข้าใจ ความรู้สึกนี้หรอกค่ะ
แค่เห็นภาพก็สื่อให้เห็นถึงความรู้สึกของผู้เป็นแม่ที่สูญเสียลูกอย่างโหดร้าย...
ไม่รู้จะกล่าวอะไรได้อีกค่ะ
ขอให้เกิดความสงบและสันติโดยเร็วด้วยเถิด
บทกลอนครูพิสูจน์สื่อได้ถูกต้องมากค่ะ
พี่ศศินันท์ค่ะ คนเป็นแม่ทุกคนเมื่อได้ดูเว็บแล้วคงเศร้าเกินบรรยายค่ะ
อ.กมลวัลย์ค่ะ จำได้ว่า ตอนดูวีดีโอที่ holocaust museum ที่มีแต่เด็กๆ ที่ถูกพรากจากแม่จากพ่อ ก็เศร้าเช่นกันค่ะแม้ตอนนั้นยังไม่ได้เป็นแม่คน
เห็นรูปก็น้ำตาคลอเลย จุกอก ถึงยังไม่มีลูกแต่ปัจจุบันเลี้ยงหลาน เลี้ยงมาหลายปีความรู้สึกไม่ต่างจากมีลูกเลย อย่างวันนีที่เขาเป็นไข้ งานการไม่มีใจทำ ประชุมเสร็จตรงดิ่งกลับบ้านมาดูแล พอเห็นแค่เขาครางเพราะพิษไข้เราก็ปวดใจอยากจะเป็นแทน ถ้าเห็นภาพแบบนี้ต่อหน้าคงขาดใจตาย T_T
ขอสันติสุขจงบังเกิดโดยเร็ว สงครามและการเข่นฆ่าจงยุติเถิด
หลานชายที่ถ่ายรูปกับคุณซูซานหรือเปล่าค่ะ ขอให้น้องหายไวๆ นะค่ะ
ใช่ค่ะ ขอบคุณมากค่ะอาจารย์ เมื่อกี้ก็ได้พี่ศศินันท์ให้คำปรึกษาเรื่องอาการกับวิธีดูแล ดีใจจังที่มีคนที่มีประสบการณ์คอยแนะนำช่วยเหลือ
สวัสดีค่ะ
* เข้ามายืนยันว่า..น้ำตาซึมค่ะ