คุณเคยหลับในห้องเรียนไหม? โดนคุณครู/อาจารย์ทำโทษอย่างไร? Lin Hui หลับในห้องเรียน ตอนเรียนปริญญาตรีค่ะ ตอนเรียนชั้นขี้หมูไหลจนจบป.4 ก็ไม่เคยหลับ จะหลับได้อย่างไรค่ะ ก็มันสนุกแล้วชอบมากอยากไปโรงเรียนทุกๆ เช้าค่ะ มันต้องมีเหตุซิค่ะ เพราะตั้งแต่ได้เรียนเลขคณิตคิดในใจ ก็ติดใจ เป็นอะไรที่สนุกที่สุด ทุกๆ เช้าต้องตอบเลขคณิตคิดในใจ 10 ข้อ คุณครูจะอ่านโจทย์ให้ฟัง 2 รอบ ให้เวลาคิดแป๊ปหนึ่งจำไม่ได้ว่ากี่วินาที แล้วให้ตอบลงในกระดาษที่คุณครูแจกให้ (นักเรียนต้องคัดชื่อและนามสกุลที่หัวกระดาษ )จากนั้นก็อ่านข้อต่อไป ทำอย่างนี้จนจบ 10 ข้อ หมดเวลาคุณครูจะมาเก็บกระดาษคำตอบ แล้วคุณครูจะตรวจคำตอบทันทีพอเสร็จก็จะแจ้งผลการตรวจ........ได้ลุ้นกันอย่างสนุกสนาน ขณะที่คุณครูกำลังตรวจข้อสอบ พวกเด็กๆ ก็จะถามกันเองว่าแต่ละข้อตอบเหมือนกันไหม? ทำไม่เหมือนกัน ?แล้วใครจะถูก? บางครั้งส่งเสียงดังไป คุณครูจะใช้มือจุ๊ปากแล้วทำเสียง จุ๊ จุ๊ จุ๊.... เด็กก็จะเงียบทันที่วิ่งกลับมานั่งที่โต๊ะใครโต๊ะมัน คุณครูจะบอกว่ามีคนเต็ม 10 กี่คน 9...8..7.. จนบางครั้งมี 0 ด้วย คุณครูจะเรียกชื่อให้ออกไปรับกระดาษคำตอบที่ละคน แล้วคุณครูจะพูดกับทุกๆ คนแต่บางคนก็แป๊ปเดียวบางคนก็นานตอนนั้นเราก็ไม่คิดอะไร จากนั้นก็สอนวิชาเลขคณิตต่อ ความยากจะเพิ่มขึ้นตามชั้นที่สูงขึ้นไปเรื่อยๆ จนจบชั้นป.4 ฉันเพิ่งรู้ตัวว่าฉันชอบคณิตศาสตร์ ฉันจึงไม่เคยหลับในชั่วโมงเรียนคณิตศาสตร์ตั้งแต่ชั้นประถมจนจบม.8 แต่มาดีแตกตอนเรียนระดับป.ตรี หลับเกือบทุกวิชา 55555555555
หลิน : ว่าเข้าไปนั่น เธอไม่อายหรือ หลับในห้องเรียน ฉันแล้วอยาก....
ฮุ่ย : ไม่ต้องกระแนะกระหรอก มันต้องมีเหตุก่อนนะจะ ผล..ก็คือฉันหลับจริงๆ บางที่ก็
ฝัน ด้วย ขอบอก
หลิน : กิ๊ว..กิ๊ว เด็กแนว เด็กเรียน หลับในห้อง คิ คิ คิ แล้วอาจารย์ไม่ว่าอะไรหรือ
ฮุ่ย : ก็มีหลายรูปแบบ มีทั้งว่า ทั้งดุ ทั้งเชิญออกจากห้องเรียน ดู..ดู้..ดู ทำไม่ถึงทำกับ
ฉันได้....แต่มีท่านหนึ่งที่เข้าใจและ เห็นใจถึงแม้ว่าฉันจะนั่งทำความเคารพท่านจะ
คำนับท่านสักกี่ครั้งท่านก็ไม่ปริปากว่าเลย จนได้ยินเสียงโขกโต๊ะดังขึ้นจนฉันตกใจ
ตื่น ฉันก็ยังเห็นท่านยืนสอนอยู่หน้าห้องเหมือนเดิม ฉันงงไปหมดแล้วล่ะ เสียงนั้นมา
จากไหน เพื่อนที่นั่งข้างๆเอามือปิดปากหัวเราคิกคิก แล้วกระซิบบอก เธอสับปะหงก
เอาหัวโขกโต๊ะ จนอาจารย์สะดุ้งเลยล่ะ
หลิน : อะไรนะหลับในห้องเรียนนอกจากอาจารย์จะไม่ดุ ไม่ว่า แต่กลับเห็นใจ มีด้วยหรือ?
ฮุ่ย : ก็มันเกิดขึ้นกับตัวฉัน แล้วฉันก็จดจำเอาไปใช้ตอนนที่ฉันเป็นอาจารย์ไงล่ะแต่ปรับให้
เข้ากับยุคกับสมัย เอาไว้เล่าให้ฟังวันหลัง แล้วเธอไม่อยากรู้หรือว่าทำไมท่านจึงเมตตา
ฉัน ท่านพูดกับฉันอย่างไร?
หลิน : เออจริงซินะ ฉันก็ไม่เคยได้ยินมาก่อน เล่าให้ฟังต่อเร็วๆ ซิ แน่..แน่..เล่นตัวเสียด้วยพอ
เค้าอยากรู้ทำเป็นฟอร์มโถ่เอ้ยงั้นไปดีกว่า
ฮุ่ย : เอาล่ะเอาละเล่าให้ฟังก็ได้ ท่านพูดว่า......ออกไปล้างหน้าล้างตาเสียหน่อยจะรู้สึกดีขึ้น
นะ แล้วเราค่อยมาเรียนต่อพร้อมๆกัน
หลิน : แล้วเธอก็ทำตามใช่ไหม?
ฮุ่ย : นอกจากจะทำตามแล้วฉันยังเจริญรอยตามท่าน " ศาสตรจารย์ พันเอกพิเศษ พูนพล
อาสนจินดา" ท่านคือ ครูดี "ครูเพื่อศิษย์" ท่านเป็นสุภาพบุรุษ ท่านเป็นผู้ปฏิบัติตนเป็น
แบบ อย่างให้คนรุ่นหลังได้มีต้นแบบที่งดงามพร้อมที่จะเดินตามรอยท่านเพื่อช่วยกัน
สร้างครูดีต่อๆไป..........
หากบันทึกนี้มีคุณมีประโยชน์ต่อผู้อ่านแม้เพียงน้อยนิด ข้าพเจ้าขออุทิศดวามดีนี้แด่ คุณครูดี ครูเพื่อศิษย์ ศาสตราจารย์ พันเอกพิเศษ พูนพล อาสนจินดา ข้าพเจ้าเคารพท่านแม้ว่าท่านได้ลาจากโลกใบนี้ไปนานแล้ว Lin Hui ขอกราบคาราวะท่านค่ะ

มาแล้วคะ
ตีความจากสิ่งที่อาจารย์เล่า ต้องบอกเลยว่า ความเมตตาและให้อภัย ของอาจารย์มีผลต่อนักเรียนนะคะ แถมท่านยังให้โอกาสมาเพิ่มอีกด้วย
ตามมาอ่าน ส่งยิ้มหวานให้คนเขียน
ขอบคุณคะ
จำไม่ได้ว่าเคยหลับในห้องเรียนหรือเปล่า (น่าจะเคยนะ..เพราะชอบนอนขนาดนี้)
แต่จำได้ว่าสมัยเรียนป.ตรี มีอาจารย์ท่านหนึ่งคอยขู่ไว้ว่า"ฉันรู้นะว่ามีใครแอบหลับในห้องเรียนหาวก็ไม่ได้ ฉันรู้อีกนะว่าใครแอบหาว หาวไม่อ้าปากฉันก็รู้นะ" ก็เลยไม่มีใครกล้าหลับในวิชานี้แม้แต่หาวก็ไม่กล้า แถมแอบตั้งฉายาให้อาจารย์ซะงั้น
อาจารย์ท่านนี้ใครๆก็กลัวและไม่ชอบ แต่ครูตุ๊กแกขอยกให้เป็น ครูดี"ครูเพื่อศิษย์" เพราะมีโอกาสได้นั่งคุยเป็นการส่วนตัวกับท่าน เลยได้รู้ว่าจริงๆแล้วท่านไม่ได้น่ากลัวอย่างที่ทุกคนคิด เลยหาทางช่วยให้เพื่อนๆรักท่านได้เหมือนที่ครูตุ๊กแกรัก (ภูมิใจจัง)
อ่านบันทึกนี้แล้วภาพสมัยเรียนไหลย้อนกลับมาให้ได้คิดถึง ขอบคุณนะคะ
มีความสุขกับทุกวันค่ะ
ขอสารภาพว่าเคยง่วงถึงง่วงมาก แต่ยังไม่เคยหัวโขกโต๊ะค่ะ อาจจะเป็นเพราะชอบนั่งแถวหน้า เลยต้องฝืนไว้ อิๆๆๆ
ธุค่ะ..
ชอบหลับในวิชาเครื่องทำความเย็นและเครื่องปรับอากาศทุกครั้งเลย คงเพราะเป็นวิชาที่เรียนในตอนบ่าย จึงง๊วง-ง่วง แต่จะเนียนมาก..หาที่นั่งข้างหลังเพื่อนผู้ชายที่ตัวโตๆ เปิดหนังสือ(ที่ยืมเพื่อนมา) ก้มหน้าพองาม เอามือเท้าคาง คร้อกฟี้....... ได้ยินเสียงอาจารย์ดุใคร เราหรือเปล่าน๊า? อืม ทำไมลืมตาไม่ขึ้น อืม ทำไงดี
สวัสดีค่ะอ.หลินฮุ่ย
แอบนั่งอมยิ้มคนเดียว ที่หัวโขกโต๊ะแล้วยังไม่รู้ว่าเป็นตัวเอง จำได้เหมือนกันค่ะว่า คุณครูชอบให้ไปล้างหน้าเวลาง่วงหรือหลับในห้องค่ะ รออ่านต่อนะคะ
ขอบคุณค่ะสำหรับเรื่องราวสนุกๆ น่ารักๆ ภาพดอกไม้สวยๆ ดอกอะไรคะ
เพิ่งตามมาอ่านค่ะ ^ ^
อาจารย์จำรายละเอียดสมัยเรียนได้ดีเลยนะคะ ตัวเองเป็นคนความจำระยะยาวแบบนี้ไม่ค่อยมีเลยค่ะ ถึงมีก็เป็นเรื่องอื่นๆ ไม่ได้อยู่ในชั้นเรียน ฮา...
อ่านแล้วชักอยากติดตามว่าเหตุใดจึงหลับในชั้นเรียน ป.ตรีบ่อยๆ จำได้ว่าตัวเองก็เคยหลับ แต่เป็นเพราะนอนน้อย เป็นวิชาภาคบ่าย เพิ่งกินอิ่มมาหมาดๆ อิอิ
ขอกราบคารวะครูดี ครูเพื่อศิษย์ของอาจารย์ Lin Hui ด้วยคนค่ะ ^ ^
ตามมาแล้วค่ะอาจารย์ อยากฟังต่อเรื่องเอ็นสะท้านขาดสนิทเย็บไม่ติด แล้วก็เย็บติดในที่สุด...ที่มช.
ดอกไม้ล่อไม่มาค่ะ หลินกับฮุ่ยต่างหาก แล้วก็ประวัติน่ารักๆ ของอาจารย์ด้วย มาสวัสดีอาจารย์ และรออ่านต่อค่ะ
เรื่องจริงเหรอคะอาจารย์