เวลาที่ทุกคนรอคอยก็มาถึงแล้วนะครับ หลายท่านสงสัยมาตั้งแต่ต้นแล้วว่าไอ้กระบวนการผลิตมนุษย์นี่เขาทำกันอย่างไร ? ขั้นตอนมันยุ่งยากซับซ้อนขนาดไหน ?ตามมาชมพร้อม ๆ กันเลยครับ
ในการผลิตมนุษย์นี่นะครับ นอกจากเครื่องมือที่ทันสมัยและสลับซับซ้อนในโรงงานแล้วยังต้องอาศัยวัตถุดิบในการผลิตด้วย วัตถุดิบที่สำคัญมีสองส่วน ได้แก่วัตถุดิบที่สามารถผลิตได้เองในโรงงาน นั่นก็คือ “ไข่ของเพศหญิง”อีกส่วนคือวัตถุดิบภายนอกที่ต้องสั่งนำเข้า คือ “หัวน้ำเชื้ออสุจิ”
ขั้นตอนการผลิต ดุเดือดเลือดพล่าน ฟังแล้วหวาดเสียว “ตำนานรักสารสิน”
ตำนานรักสารสิน
ตำนานรักสารสิน เป็นเรื่องของความรักที่บริสุทธิ์ ระหว่างชายหนุ่มหญิงสาวที่แตกต่างกันด้วยชาติตระกูลและฐานะทางสังคมแต่ทั้งสองคนพยายามต่อสู้ฝ่าฟันกับอุปสรรคต่าง ๆ เพื่อให้รักของเธอและเขาสมหวังเป็นอมตะตลอดชั่วนิจนิรันดรนิยายรักอมตะเรื่องนี้อุบัติขึ้นที่ภาคใต้ ใต้ท้องน้อยลงไปนิดหนึ่ง
นางสาวไข่
เริ่มต้นที่นางเอกของเรานะครับ ชื่อ “นางสาวไข่” เป็นคนตัวเล็ก อ้วนกลมผิวเหลือง มีเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 0.1 มิลลิเมตร เธอมีวงจรชีวิตเพียง 2-3 วันเท่านั้น เป็นคนสวย นิสัยดี รักนวลสงวนตัว เป็นกุลสตรี แบบไทย ๆเป็นคนรักเดียวใจเดียว และบูชาความรักเหนือสิ่งอื่นใด
บ้านรังไข่
นิวาสถานบ้านช่องของเธอ เธอเกิดและเติบโตที่บ้านชื่อ “รังไข่” ตัวบ้านมีลักษณะกลมรี กว้าง 1 นิ้ว ยาว 1.5 นิ้ว“มดลูก”บ้านรังไข่จะยึดกับมดลูกโดยมีเอ็นยึดไว้
บ้านรังไข่มีหน้าที่สำคัญอยู่สองอย่างคือ ผลิตเซลล์เพศหญิงหรือไข่และสร้างฮอร์โมนเพศหญิง ในการผลิตไข่ บ้านทั้งสองจะผลัดเวรกันคนละเดือนคือถ้าเดือนนี้บ้านหลังซ้ายผลิตไข่ หลังขวาก็หยุดพักต่อไปเดือนหน้าบ้านหลังขวาผลิตหลังซ้ายก็พัก
โดยปกติผู้หญิงแรกเกิด จะมีไข่ติดตัวมาหนึ่งล้านฟอง พอโตเป็นสาว เหลือห้าแสนฟองแต่ไข่ที่สุก และสามารถผสมพันธุ์ได้มีเพียง 400-500 ฟองเท่านั้นร่างกายจะเริ่มตกไข่ครั้งแรกเมื่ออายุ 11-13 ปี และปิดโรงงานผลิตเมื่ออายุระหว่าง 45-50 ปี
นางมดลูก
นางมดลูก เป็นเพื่อนบ้านและญาติผู้ใหญ่ที่รักใคร่ชอบพอและถูกอัธยาศัยกับสาวไข่เป็นอย่างดี แอบทำตัวเป็นแม่สื่อแม่ชักคอยส่งเสริมสนับสนุน นัดหมายให้สาวไข่และคนรักได้พบและพลอดรักกันอยู่เนือง ๆ
นางมดลูกมีรูปร่างหน้าตาเหมือนชมพู่กลับหัว กว้าง 2.5 นิ้ว ยาวประมาณ 3 นิ้วผนังมดลูกจะทำหน้าที่สองประการคือ อำนวยความสะดวกให้ยอดชายคนรักของสาวไข่ผ่านและเป็นที่อยู่ของทารกขณะตั้งครรภ์
ท่อรังไข่ (สะพานรักสารสิน)
ระหว่างบ้านรังไข่ ไปยังแม่สื่อคือนางมดลูก จะมีสะพานเชื่อมต่อกันเพื่อให้สาวไข่เดินทางติดต่อได้สะดวก คนละแวกนั้นเรียกสะพานนี้ว่า “สะพานสารสิน”เป็นท่อเล็ก ๆ ต่อจากมดลูกด้านซ้ายและขวา เชื่อมต่อกับบ้านรังไข่ขนาดเล็กเท่าไส้ปากกา ความยาวประมาณ 3-5 นิ้ว ตอนปลายที่ติดกับบ้านรังไข่บานออกเหมือนปากแตร ลักษณะเป็นริ้ว ๆ เหมือนนิ้วมือ ทำหน้าที่โบกให้ไข่ที่สุกแล้วหลุดจากบ้านรังไข่เข้าสู่ท่อนำไข่ เพื่อเดินทางไปหายอดชายคนรักภายในท่อนำไข่จะบุด้วยเยื่อที่เป็นขน มีกล้ามเนื้อบีบรัดตัวตลอดเวลาเพื่อพัดโบกให้นางสาวไข่เคลื่อนตัวไปสู่บ้านนางมดลูก
นายอสุจิ
ต่อมาก็คือคนสำคัญของเรื่อง คือ “พ่อยอดชายนายอสุจิ”พระเอกของเราอสุจิเป็นนายทหารญี่ปุ่น รุ่นเดียวกับโกโบริ ช่วงสงครามโลกครั้งที่สองโกโบริถูกส่งมาประจำเมืองไทย แต่นายอสุจิถูกส่งไปอเมริกา เพื่อทำหน้าที่สปายชื่อนายสเปิร์ม ครั้นพอสงครามยุติ นายอสุจิก็ย้ายมาตั้งรกรากปักฐานในเมืองไทยยึดอาชีพขับรถสองแถวตามท้องเรื่อง คนไทยเรียกแกเป็นภาษาไทยง่าย ๆ ว่านายเชื้อแต่บางคนก็ติดชื่อเดิมอยู่ จึงเรียกรวมกันเป็นนายเชื้ออสุจิ
นายเชื้ออสุจิเป็นคนผิวขาว รูปร่างหล่อ สูงยาว เข่าไม่มี หน้าตาออกไปทางลูกครึ่งครึ่งบกครึ่งน้ำคล้ายลูกอ๊อด นิสัยร่าเริง สนุกสนาน ชอบผจญภัยและรักการเดินทางเป็นชีวิตจิตใจจึงมีหางยาวเพื่อแหวกว่ายสายน้ำไปหานางสาวไข่คนรัก
เหตุแห่งตำนานรัก
สาวไข่เมื่อโตเต็มที่แล้ว ก็แยกตัวออกมาจากบ้านรังไข่เพื่อเดินทางไปหาคนรักที่ได้นัดหมายกันไว้เรียบร้อยแล้ว ณร้านแมคโดนัลสาขาสะพานรักสารสิน ถ้าทั้งคู่ไม่มีปัญหาและอุปสรรคก็จะได้พบหน้าและพลอดรักกันที่กลางสะพาน ทั้งคู่จะกอดรัดฟัดเหวี่ยงพร่ำรำพันคำรักที่หวานหูไม่หยุดปากขณะที่จมูกของชายหนุ่มก็ซอกซอนไปตามเรือนร่างของหญิงสาว เพื่อสูดกลิ่นกายของสาวเจ้าผู้เป็นยอดปรารถนา เวลาผ่านไป กลีบกุหลาบสีแดงอมชมพู ก็ปลิวว่อนลงไปในสายน้ำซึ่งเป็นสัญลักษณ์ว่า สาวไข่ได้ถูกฝังกายโดยชายนายเชื้อเป็นที่เรียบร้อยแล้วต่างเป็นของกันและกัน เมื่อหนุ่มสาวรวมสองกายเป็นหนึ่งใจเดียวแล้ว ก็เดินทางต่อไปเพื่อตั้งหลักปักฐาน สร้างวิมานรักของทั้งคู่
เรื่องราวทั้งหมดนี้ ไม่ได้ลอดสายตาของแม่สื่อคือมดลูกเธอได้มีส่วนรู้เห็นและให้การสนับสนุนมาโดยตลอด โดยได้สร้างรังรักเตรียมไว้ให้คู่ตุนาหงัน เพื่อเป็นของขวัญวันวิวาห์เรียบร้อยแล้ววิมานรักสีชมพูที่สวยงาม สร้างด้วยเยื่อบาง ๆ และประดับประดาด้วยหลอดเลือดฝอยบริเวณด้านในผนังมดลูก เพื่อให้คู่บ่าวสาวที่ผ่านการสมรสสมรัก ณ สะพานรักสารสินได้มาตั้งรกรากอยู่ในวิมานสลัมที่ได้เตรียมไว้
คืนวันผ่านไป ทั้งสองครองคู่กันอย่างมีความสุข ตามประสาผัวหนุ่มเมียสาวต่างหยอกล้อ หัวร่อต่อกระซิก เอาอกเอาใจ ออเซาะฉอเลาะ หอมหวานและโรแมนติคแบบสุด ๆพฤติกรรมดังกล่าว หารอดพ้นสายตาของพวกสอดรู้สอดเห็นในหมู่บ้านไม่ทุกคนมองภาพบาดตาบาดใจ ด้วยความอิจฉาริษยาแม้แต่เจ้าของโรงงานก็ทนบทรักที่เวอร์เกินพอดีไม่ไหว มีอาการคลื่นเหียน เวียนหัวถึงกับอาเจียนติดต่อกันหลายเดือน
เซลล์ตัวอ่อนที่เกิดจากการรวมตัวของนางสาวไข่กับนายเชื้อจะทำการแบ่งเซลล์อย่างมากมายในเวลารวดเร็ว เซลล์จะแบ่งตัวออกเป็นสองกลุ่มติดกันเซลล์ด้านนอกจะเจริญเป็น “ตัวอ่อน” ส่วนเซลล์ด้านในจะฝังตัวลึกลงไปในเยื่อบุมดลูกเจริญเป็น “รก” รอยต่อระหว่างเซลล์ทั้งสองส่วนที่ชนกันจะเจริญเป็น “สายสะดือ”
การเติบโตของตัวอ่อน จะดูดอาหารและถ่ายของเสียโดยผ่านสายสะดือที่สายสะดือจะมีหลอดเลือดแดง เป็นทางนำอาหารและออกซิเจนไปเลี้ยงตัวอ่อนจากตัวอ่อนจะขับถ่ายของเสียรวมทั้งคาร์บอนไดออกไซด์ ออกทางหลอดเลือดดำผ่านรกไปสู่ตัวแม่
เก้าเดือนผ่านไปไวเหมือนโกหกพยานรักที่เป็นโซ่ทองคล้องใจของทั้งสองฝ่ายก็ลืมตาดูโลก ท่ามกลางความปลื้มปิติยินดีของครอบครัวและญาติพี่น้อง
สุสานรัก
อนิจจา เส้นทางรักมิได้โรยด้วยกลีบกุหลาบเสมอไป หลายครั้งที่ต้องพบกับยาพิษท่านผู้ชมครับเหตุการณ์ในชีวิตมนุษย์ มิได้จบแบบเรื่องที่ผมได้เล่ามานี้หรอกครับเราพบว่าส่วนใหญ่แล้ว ความรักของบุคคลทั้งสองต้องพบกับปัญหาและอุปสรรคมากมายถูกกีดกันจากญาติผู้ใหญ่และศัตรูผู้ไม่หวังดีทั้งศัตรูภายในได้แก่ความเป็นกรดเป็นด่างและศัตรูภายนอกอันได้แก่ถุงยางอนามัยและยาคุมทำให้ทั้งคู่ไม่สามารถพบหน้ากันได้
ความรักไม่สมหวัง สาวไข่ซึ่งบูชาความรักเหนือสิ่งอื่นใด ถ้าไม่ได้เจอคนรักไม่ได้ใช้ชีวิตร่วมกัน ชีวิตก็ไร้ค่า เธอจึงตัดสินใจสังเวยชีพตัวเองเพื่อบูชารักด้วยการกระโดดน้ำตายที่สะพานรักสารสิน ร่างอันไร้วิญญาณของเธอลอยผ่านเข้ามาที่มดลูกซึ่งเป็นแม่สื่อที่เอาใจช่วยทุกวิถีทาง ที่จะให้ทั้งสองได้มีความสุขเมื่อเห็นร่างอันไร้วิญญาณของสาวไข่ลอยผ่านมา ความรักของเธอก็พังทลายนั่งร้องไห้จนน้ำตาแทบเป็นสายเลือดวิมานสลัมที่เธอสร้างไว้ให้เป็นวิมานรักของทั้งสอง “ประจำเดือน”
เจ้าของโรงงาน ซึ่งทราบเรื่องราวทั้งหมดเป็นอย่างดี ก็โศกเศร้าเสียใจไม่แพ้กันแต่ก็ไม่สามารถช่วยอะไรได้มากไปกว่า นำผ้านุ่ม ๆ มาซับน้ำตาแห่งความผิดหวังนั้นซึ่งกว่าทุกฝ่ายจะทำใจได้ คลายความเศร้าโศก ก็ใช้เวลา 3-4 วัน ตำนานรักสารสินก็จบเพียงเท่านี้ ถ้าชอบใจ ขอเสียงปรบมือด้วยครับ
ท่านผู้ชมครับ เลือดประจำเดือนไม่ใช่ของเสีย ไม่ใช่ของสกปรกเป็นเลือดฝอยที่ผนังมดลูกขับออกมา มักมีสีแดง แต่บางครั้งก็ออกมาเป็นสีดำและใช้เวลาหลายวันกว่าจะหมด โบราณบอกว่าเป็นเลือดเสียเป็นสารพิษที่ขับออกจากร่างกายซึ่งไม่เป็นความจริง
สาเหตุที่บางครั้งเลือดประจำเดือนมีสีดำ เนื่องมาจากเลือดตกค้างอยู่ในมดลูกนานเลือดที่เป็นสีแดง เมื่อรวมกับออกซิเจนในอากาศ จะเกิดปฏิกิริยา ทำให้เลือดเป็นสีดำประจำเดือนสีดำมักเกิดกับคนที่มีประจำเดือนแล้วไม่เคลื่อนไหวร่างกายจึงทำให้ค้างอยู่นานกว่าปกติ
ปัญหาอีกประการหนึ่งของผู้หญิง คืออาการปวดท้องน้อย บางคนก็เถียงบอกว่าปวดท้องน้อยไม่มีปัญหาหรอก มันมีปัญหาตอนปวดท้องมากที่ถูกต้องผมควรพูดว่าปวดมากบริเวณบริเวณท้องน้อย อย่างนี้ก็เข้าใจตรงกันนะครับทั้งนี้เพราะว่าในขณะที่แม่สื่อคือมดลูกกำลังรื้อสุสานรักและขับออกมามดลูกจะต้องทำการบีบตัวอย่างแรง การบีบตัวอย่างต่อเนื่องเพื่อขับให้ประจำเดือนออกมานอกช่องคลอดนี้เองคือสาเหตุที่ทำให้ผู้หญิงมีอาการปวดท้องระหว่างมีประจำเดือน
การที่จะปวดมากหรือน้อย ขึ้นกับความรุนแรงในการบีบตัวของมดลูกและระดับความอดทนของเราด้วย ถ้าปวดมากอาจช่วยได้ด้วยการกินยาคลายความเกร็งของมดลูกแต่ถ้าปวดอยู่เป็นประจำ ก็หาหมอเถอะครับอาจมีโรคบางชนิดที่ทำให้ปวดท้องอย่างมากได้เหมือนกัน
กราบขอบพระคุณข้อมูลดี ๆของ
นายแพทย์สุกมล วิภาวีพลกุล
จากหนังสือ "เพศศึกษา ฮาสุดขีด"
