ลมทะเล พัดมา หาดในยาง ลาก่อน ชีวิตคือละคร ฉันไม่อ่อนแล้วเอย ......
เสียงครืนครืนของคลื่นทะเลยังก้องในหู ที่แท้ไม่ใช่เสียงคลื่นทะเลซัดหาด มันเป็นเสียงรถวิ่งเหยียบน้ำที่ถนนหน้าแฟลตที่ครูอ้อยอยู่.... เป็นระยะ ต่างหาก
แต่ก็ได้ยินเหมือนเสียงคลื่นกระทบหาดในยามเช้าที่ครูอ้อยเดินออกมาจากที่พัก หลังจากเก็บสัมภาระจะกลับบ้านในวันสุดท้ายที่ภูเก็ต
ท่ามกลางสายฝนโปรยปรายเหมือนพระสงฆ์โปรยน้ำพุทธมนต์ให้กระนั้น ชื่นใจจริง
ในยามค่ำคืนนี้ เสียงเพลงเยือกเย็นนั้นแว่วเข้ามาในหู..... ลมทะเล พัดมา หาดพัทยา ลาก่อน ครูอ้อยจึงขอนำคำสถานที่..... หาดในยาง มาแทนที่หาดพัทยา เป็นว่า.....
ลมทะเล พัดมา หาดในยาง ลาก่อน ชีวิตคือละคร ฉันมันอ่อน อูยยยย...ไม่ใช่ ขอเปลี่ยนเป็น ฉันไม่อ่อนแล้วเอย......
ครูอ้อยเป็นอะไรนี่ กลับมาจากภูเก็ตได้สัปดาห์หนึ่งแล้ว ยังมีอาการ กระตุ้นรักและคิดถึงภูเก็ต ประดุจดัง อาการของการระเบิดลาวาจากปล่องภูเขาไฟ หรือการสั่นสะเทือนของแผ่นดินไหว ที่เรียกเอาเองตามใจปรารถนาว่า.....after shocked fever
อาการรักคิดถึงหลังมาจากกลับมาจากภูเก็ต......นั่นเอง
ใครล่ะจะล่วงรู้อาการนี้ได้ นอกจากผู้ที่ได้ไปร่วมงานเฮฮาศาสตร์ 4 เท่านั้น เมื่อวานนี้ ครูอ้อยทำงานทั้งวัน ไม่ได้แวะเวียนเข้ามาเขียนบันทึกเลย พอมีเวลาในตอนเย็นเข้ามาอ่านบ้างเล็กน้อย อ่านไป มองภาพไป ก็ยิ่งคิดถึงและอาลัย.....
อาการนั้นยิ่งหนักขึ้น ให้นึกถึงเมื่อสมัยยังเด็ก ที่ได้เรียนเรื่อง ลมบก ลมทะเล.....ด้วยที่เป็นเด็กในเมือง ไม่คุ้นเคยทะเล จึงต้องท่องไว้เสมอว่า ... ลมบก (Land Breeze) คือ ลมที่พัดออกจากฝั่งไปสู่ทะเลในเวลากลางคืน ...
ลมบกและลมทะเลนี้จะเป็นประโยชน์แก่ชาวประมงในการแล่นเรือเข้าและออกจากฝั่ง. ส่วนลมทะเล ตรงกันข้าม....เกิดขึ้นในเวลากลางวัน พัดจากทะเลเข้าสู่ฝั่ง
แล้วที่ไม่ใช่ทั้ง ลมบก ลมทะเล นั่นคือ..... ลมคิดถึง มันเกิดได้ทุกหนทุกแห่ง ตามแต่อยากจะเกิด มันเกิดขึ้นในใจของครูอ้อยตั้งแต่ได้เดินทางมาถึงเกาะภูเก็ตแล้ว
และขณะนี้ ลมคิดถึงเกิดขึ้นอย่างรุนแรง after shocked fever ดังที่ได้กล่าวมาแล้ว.....
ซ้ำหนัก เพื่อนครูที่โรงเรียนทักทายว่า..... ไปไหนมา ดำเชียว
ครูอ้อยไม่ได้กลัวว่าตัวเองดำหรอก แต่กลัวอาการของตัวเอง....ยิ่งคิดถึงทะเลหนักขึ้นไปอีก อาการขั้น.....โคม่า ทีเดียว
ยังไม่ทันจะหายคิดถึงทะเล และ คนที่อยู่ทะเลทุกท่านเลย ก็จะรวมพลเฮฮาศาสตร์ขึ้นมาอีก......
อูยยยย after shocked fever ของครูอ้อย ระบาดหนักในใจ ไม่รู้วาย อีกแล้วหรือ.....แล้วใคร....จะช่วยรักษา หรือ จะปล่อยให้โรคนี้ รุมเร้า หัวใจนี้ต่อไป.....
ยังไม่นอนอีกเหรอครับ สงสัยตอนนี้ว่างนะครับ
สวัสดียามค่ำคืนค่ะท่านพี่เหลียง.....สิทธิรักษ์
ขอบคุณค่ะ ท่านพี่
สว้สดีค่ะ
ตื่นเช้าจังเลยค่ะ.อ่ะ..มอบดอกไม้ให้เลย
สวัสดีค่ะน้องรัก...นงเยาว์ แช่มช้อย
อิอิ ขอบคุณค่ะ
อรุณสวัสดิ์ คะครูพี่อ้อย
* 5 5 ครูพี่เรา ได้ยินเสียงรถทับน้ำ ก็จินตนาการเป็นคลื่นในทะเล
* เข้าใจค่ะครูพี่ ... ใครๆ ได้ไปสัมผัสน้องอันดามัน ก็ต้องหลงใหลเป็นธรรมดา อิ อิ
* ลมคิดถึง .. ลมรัก สลักจิต
.. ลมความคิด ความในใจ ให้โหยหา
.. ลมอาทร ห่วงใย นะพี่ยา
.. อย่าลืมหนา กินยา จะหายดี
.. รักษาสุขภาพนะคะ คิดถึงค่ะ ...
สวัสดีค่ะน้องปู.....poo
รักเสมอค่ะ
อยากไปทะเลเหมือนกัน แต่ยังไม่มีเวลาไปเลยครับ
เลยอยู่บนเขาไปก่อน 555
ขอบคุณนะครับพี่อ้อยที่นำภาพสวย ๆ มาให้ชม
สวัสดีค่ะน้องชาย.....ครูบรรเจิด
สวัสดีค่ะน้องเล็ก ..... เล็ก ภูเก็ต
รักษาสุขภาพนะคะ
สวัสดีค่ะครูอ้อยคนสวย
หนูบิวอยู่อุบลค่ะ
หนูดูแล้วครูทั้งสวย
และน่ารักมากค่ะ
หนูพูดจากใจค่ะไม่ได้ฝืนใจ
เชื่อหนูนะค่ะ
บายค่ะครูอ้อย
สวัสดีค่ะ น้อง บิวอุบลค่ะ
ขอบคุณค่ะ ที่ชื่นชม