ช่วงนี้ผมอยู่เมืองหาดใหญ่เพื่อรอรับเจ้าตัวเล็กที่จะกลับจากโรงเรียน แล้วจะเดินทางจากหาดใหญ่ เพื่อไปเมืองคนดีนะ
อยู่ที่การรอคอยรถโรงเรียนจะมาส่งนิดหน่อยแต่ดูรู้สึกว่านาน ๆ นะ แสดงว่า จิตใจเราไม่นิ่งพอ ฮิ ฮิ ฮิ แต่ก็พร้อมแล้วที่ออกเดินทางเดี่ยวไปคนเดียวโดด ๆ กับรถคู่ใจ
เมื่อกี้นี้ไปตักตวงเอาน้ำหยอดเหรียญคือในเมืองนี้ต้องซื้อน้ำดื่มมานานแล้ว สมัยตอนผมเป็นเด็กได้ยินคนเฒ่าแก่ทั้งหลายว่าไม่นานแม้น้ำก็ต้องซื้อกิน
เออ..จริงนะมาถึงยุคนี้ได้ซื้อน้ำดื่มกินจริง ๆ พอเดินผ่านเสาใกล้ ๆ เจอข้อความจองกรรมจองเวรกันเล่นเขียนเป็นภาษาพ่อขุนเลยละ ใจความคือว่า...มีคนมือบอนไปลักขโมยฝาหัวจุกลมรถยนต์ของคุณคนนี้ที่จอดไว้แถวนั้น
เขาบอกว่าลักไปแล้ว 6 ครั้ง อย่าให้เห็นกะตานะจะไม่ถามซักคำเดียว...งง..เออ...โลกหนอทำไมถึงเป็นเช่นนี้นะ เดี๋ยวรอเจ้าตัวเล็กจะมาแล้วละ ฮิ ฮิ ฮิ
การรอคอยคนที่เรารัก คนที่เป็นห่วง หรือรอสิ่ที่ดีงาม เวลาจะเดินช้ามากๆๆ แถมบางครั้งหงุดหงิด.....จริงๆๆๆๆ
สวัสดีค่ะ อ.ยูมิ
แวะมาอ่านแล้วค่ะ สงสัยจะรอจนรู้สึกนาน
อ่านแล้วรู้สึกขำขำดีค่ะ
ตามมาขอบคุณอีกครั้งที่แวะมาทักทายในบล็อกของหนู ค่ะ ขอให้อ.ยูมิและครอบครัว มีความสุขค่ะ รักษาสุขภาพด้วยค่ะ แล้วลูกของอ.ซุกซนไหมค่ะ ดื้อไหมค่ะ
สวัสดีเจ้าค่ะ อายูมิ
วันนี้น้องจิไปโรงเรียนมา ว่าจะไปสมัครม.7 แต่โรงเรียนมีแค่ม.6 เลยอดค่ะ 555++ คิดถึงคุณอาค่ะ รักษาสุขภาพด้วยนะเจ้าค่ะ
เป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ ----> น้องจิ ^_^
สวัสดีครับ นายประจักษ์
มีภาพสวยงามมาฝากทักทายอีกแล้วนะครับผม ฮิ ฮิ ฮิ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณ. berger0123
เป็นเรื่องที่ใกล้ตัวนะครับผม ฮิ ฮิ ฮิ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ น้อง โก๊ะจิจัง แซ่เฮ ^๐^!
อย่างนี้ต้องย้อนยุคไปเรียน ม. 8 สมัยก่อนนะดีไหม..รักเรียนจริง ๆ ฮิ ฮิ ฮิ
ขอบคุณครับ