ตัวรู้ กับตัวรู้สึกมากจับยากต่างกัน
หลายอารมณ์ที่ปะปนมาในแต่ละขณะจิต ก็สามารถทำให้คนธรรมดาไม่มีพิษมีภัยกับใคร สามารถเป็นคนที่จมอยู่ในกองทุกข์ได้ อย่างที่หลายพระอาจารย์กล่าวไว้ว่า คนดีก็ทุกข์ได้ ประโยคหนึ่งที่พบเจอจากเวปธรรมะใกล้ตัวแล้วชอบมาก โดนใจมาก ก็คือ "การมองโลกในแง่ดี เป็นสุข แต่การมองโลกตามความจริงพ้นทุกข์" เราอยากจะเสริมด้วยว่า การมองจิต ตามจิตให้ทันตามอารมณ์ที่ถูกกระทบด้วยสิ่งเร้าทั้งจากภายในและภายนอก เป็นสิ่งที่จะพาคนๆนั้นพบกับความจริงที่สุดของชีวิต ไม่สุข และไม่ทุกข์ อยากจะยืมภาษานักเศรษฐศาสตร์มาใช้ว่า "Optimal"
อะไรก็ตามเก่งตามตำรา แต่เวลาเจอสิ่งเร้าตัวเป็นๆภายนอก หรือแม้แต่ สิ่งเร้าที่เกิดขึ้นภายในใจตัวเอง นั่นแหละคือเวทีทดสอบแล้ว ทดสอบว่าจะเจอสิ่งที่เรียกกว่า ไม่สุขไม่ทุกข์ได้อย่างไร?
ต้องคิดลึก เป็นเรื่องลึกล้ำ แถมละเอียดอ่อน
อ่า... รู้สึกแล้วครับ
มาให้กำลังใจอาจารย์ ไม่ได้พบนานมากๆๆ ความกังวลก็เป็นทุกข์ ต้องตรวจสอบจิต อย่าให้จิตตกครับ...
การได้ฝึกสติ เป็นสิ่งที่ท้าทาย จริงๆค่ะ ระลึกถึงอ.เสมอค่ะ อ.ขจิต