ช่วงนี้รู้สึกว่าตัวเองจิตไม่ค่อยกระจ่าง เหมือนจะกลับมาไม่รู้จัก ไม่เข้าใจตัวเองอีกครั้ง ทำงานอะไรก็ทำแบบไม่ได้ให้ใจเต็มที่ รู้สึกเหมือนกลับไปค้นหาตัวเองไม่เจออีกแล้ว รู้สึกเหมือนว่าทำใจให้มีความสุขกับสิ่งที่ต้องทำไม่ได้ ฟังข่าวคราวบ้านเมืองแล้วก็เศร้าใจ เห็นคนลำบากทุกข์ยากก็ทุกข์ใจ อ่านเรื่องอะไรที่เศร้าๆแล้วเข้าใจมากกว่าเรื่องสดชื่น งานที่ต้องทำก็ไม่อยากทำ งานที่อยากทำก็จัดเวลาให้ไม่ถูก สงสัยว่าเราใช้สิ่งที่เรามีเราเป็นได้ไม่คุ้มค่าหรือเปล่า เราเห็นแก่ตัวมากไปหรือเปล่าที่ดำเนินชีวิตแบบนี้ เราคิดน้อยไปหรือเปล่า เกิดคำถามมากมาย เพราะ "ใจ" ไม่นิ่งนั่นเอง

รู้สึกว่าจริงๆแล้ว อะไรๆรอบตัวเราก็เหมือนเดิมนั่นแหละนะคะ สิ่งที่เกิดขึ้นคือ "ใจ" ของเราที่คิดและแปลเรื่องต่างๆไปเอง เมื่อ "ใจ" ไม่มั่นคง ไม่นิ่ง ไม่แน่วแน่ ก็เลยเหมือนอะไรๆไม่ลงตัว รู้สึกว่าโลกนี้มันช่างวุ่นวาย มีปัญหามากมายเราจะทำอะไรดี เราจะทำอะไรให้โลกได้มากกว่านี้ไหม ชั่วชีวิตนี้เราจะได้เห็นสิ่งดีๆที่เราอยากเห็นได้ไหมถ้าเรายังคงทำสิ่งที่เราทำอยู่ในปัจจุบัน แทนที่จะทำอะไรที่ดีกว่านี้ มีประโยชน์กว่านี้

แม้จะรู้ว่า เราต้องสร้างโลกในใจที่น่าอยู่ให้ได้เสียก่อน เราจึงจะทำอะไรๆได้เต็มที่ แต่บางทีก็ยากเหลือเกินนะคะ กำลังรอให้  "เวลา"  ผู้ช่วยตัวสำคัญทำงานไปเรื่อยๆอีกแล้ว