แม้เป็นกิจกรรมเล็กๆที่คนเป็นลูกทำเพื่อแม่ ผมก็ภูมิใจในการได้ทำปฏิบัติบูชาต่อพระอรหันต์ในใจของผมครับ

     เมื่อเช้านี้พี่สาวบอกให้แม่พิสูจน์ว่ายังสวดมนต์ได้  แม่ก็สวดอิติปิโส ว่าไปจนม่อยหลับไป .. ผมเลยเกิดความคิดว่าจำเราต้องใช้เทคโนโลยีรอบตัว ทำอะไรดีๆให้แม่สักหน่อยดีกว่า 

     หลังจากให้พี่ชายใช้ Internet ตรวจสอบข้อมูลใน Blog เสร็จ ผมก็จัดการ ใช้ Google ค้นหาเสียงบทสวดมนต์ และได้เลือกบทสวดทำวัตรเช้าแบบแปล ตามแบบฉบับสวนโมกข์ จาก http://www.larnbuddhism.com/botsoud/watshaw.wma  ทดลองเปิดฟังแล้วก็ต่อสัญญาณจากช่อง Phones ของโน้ตบุค เข้าเครื่องส่ง FM ขนาดเล็กที่ใช้ถ่าน AAA เพียงก้อนเดียวเป็นไฟเลี้ยง  อาศัยวิทยุ Multiband แบบพกพา ราคาถูกเป็นเครื่องรับ  เปิดคลื่น FM 88.3 MHz. ตามที่ได้ Set ไว้ที่เครื่องส่ง  นำวิทยุไปวางข้างหูแม่ บอกให้ท่านฟัง แล้วก็ได้พบว่าแม่ติดตามฟังอย่างสงบ และยกมือขึ้นพนม แม้จะด้วยความอ่อนล้า ก็รู้สึกได้ชัดถึงศรัทธาว่าแม่ยังมีอยู่ ไม่ได้อ่อนล้าไปตามสังขารแต่อย่างใด  ขณะพิมพ์อยู่นี้ ทุกคนก็พลอยได้ฟังไปกับแม่ด้วย ... บทสวดกำลังมาถึง ... รูปังอนิจจัง ... รูปไม่เที่ยง .. ฯลฯ

     ผมรู้สึกว่าการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีที่ผมเคยพลิกแพลง ทำอะไรมามากมาย ไม่เคยมีครั้งใดที่ทำให้ผมอุ่นใจอิ่มใจได้เท่าครั้งนี้  ยังครับผมจะไม่หยุดเพียงแค่นี้ เย็นนี้ผมจะต้องดึงบททำวัตรเย็น มาลงเป็นไฟล์ MP-3 ใส่เครื่องมือถือ NOKIA N-73 และต่อลำโพงเล็กๆ ขยายให้แม่ฟังอีกในตอนค่ำๆ 

    แม้เป็นกิจกรรมเล็กๆที่คนเป็นลูกทำเพื่อแม่  ผมก็ภูมิใจในการได้ทำปฏิบัติบูชาต่อพระอรหันต์ในใจของผมครับ