“ความรักและการสัมผัสกัน” น่าจะมีส่วนช่วยลดไข้ได้ด้วย

     น้องเดมตั้งแต่คลอดมา จนปัจจุบัน 8 ขวบกว่าแล้ว เคยนอน รพ.ด้วยอาการท้องเสียและไข้สูง เพียงครั้งเดียว เมื่อตอนขวบกว่า ๆ จากนั้นก็มีป่วยบ้างก็เพียงไข้หวัด อาการอย่างนี้ผมดูแลเองได้ น้องเดมไม่เคยไปใช้บริการที่คลินิกเอกชน หากไปก็จะเป็นสถานีอนามัย (ด้วยความภูมิใจ) เท่านั้น เพื่อรับยาที่ผมมาดูแลต่อได้เอง เช่นยาลดไข้ หรือยาละลายเสมหะ เป็นต้น และที่สำคัญ (ก็ว่าได้) ผมยังใช้ภูมิปัญญาของคนเฒ่าคนแก่ในการดูแลน้องเดม เวลามีไข้ เช่น ต้มใบมะขามกับหอมหัวแดงให้อาบเพื่อลดอาการคัดจมูก หลังหายไข้ เป็นต้น

 

ภาพตอนน้องเดมได้รับของขวัญจากป้าอร เมื่อ 30 ม.ค.49

     หากเวลามีไข้น้องเดมส่วนใหญ่จะมีไข้สูง (มาก) แต่ก็มักจะไข้อยู่เพียงคืนเดียวเท่านั้น สำหรับพ่อแล้ว น่ากลัวและตกใจตรงที่ลูกเราไข้ขึ้นและเพ้อ พูดอะไรออกมาสารพัด เพราะไข้สูง โชคดีของผมมาก หรืออาจจะเป็นเพราะน้องเดมรู้ว่าพ่อไม่ค่อยมีเวลาสำหรับเขามาก เขาจึงไม่ค่อยป่วยเป็นอะไร หากเทียบเคียงกันแล้ว ในรุ่นราวคราวเดียวกัน ถือว่าสุขภาพดีมาก ในทุกมิติทีเดียว แต่เป็นมุมมองจากพ่อ หากจากตัวตนเขาเอง อันนี้ยังตอบแทนน้องเดมไม่ได้ แม้น้องเดมจะบอกว่า “มีความสุขค่ะ” เสมอ ก็เถอะ

     เวลาน้องเดมมีไข้ผมมีอยู่อย่างหนึ่งที่ไม่ทราบจะเหมือนคนอื่น ๆ ไหมในการดูแล คือคืนที่น้องเดมมีไข้สูง เขาจะนอนบนตัวผม บนหน้าอก นอนโดยทุกส่วนของร่างกายอยู่บนตัวผม แม้ครั้งหลังสุดสักประมาณ 3 เดือนมานี่ก็ยังทำอย่างนี้ ในปัจจุบันผมรับรู้ได้ว่าน้องเดมตัวหนักมาก แต่ก็ยังทำอย่างนั้น ฉะนั้นไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน ที่สามารถกลับไปที่น้องเดมได้เมื่อทราบว่ามีไข้ ผมก็จะไปทันที เพราะรู้ว่าเขาจะต้องการนอนอย่างนี้ นั่นหมายถึงผมจะไม่หลับเลย และจะรับรู้ตลอดเวลาว่ามีไข้ขึ้นไหม ก่อนจะได้จัดการเช็ดตัวอย่างถูกวิธี บางครั้งขณะเช็ดตัวก็ยังมี “เพ้อ” ออกมา (ยิ้ม) เพราะสิ่งที่เพ้อ (พูด) ออกมานั้น บางเรื่องอยู่ในใจลึก ๆ ของเขา โดยที่ได้ยินบ่อยคือ “พ่อ...ไปไหน” ทั้ง ๆ ที่อยู่ต่อหน้า

     การนอนบนตัวผมเวลามีไข้สูง เป็นท่านอนที่สบายที่สุด (มั้ง) รู้แต่ว่าน้องเดมเองก็ต้องการนอนอย่างนี้ โดยไม่ต้องพูดกัน เมื่อมีไข้ขึ้นมา เขาจะให้อุ้มอยู่ในอกตั้งแต่เล็ก ๆ เมื่อนอนก็ใช้วิธีผมเอนตัวลง แล้วเขาก็นอนลงบนผมโดยอัตโนมัติ ตอนหลัง ๆ เมื่อโตขึ้น เขาจะป่ายขึ้นมานอนเอง ก็ไม่นึกว่าเขาจะนอนอย่างนี้อีกเวลามีไข้ จนติดเป็นนิสัย แต่ก็ไม่บ่อยนักในการมีไข้ เพียงแต่ทำอย่างนี้ทุกครั้ง และน้องเดมเป็นศูนย์กลางครับ “สบายตัว” น้องเดมบอกไว้อย่างนี้

     ผมมองว่าการที่น้องเดมนอนบนตัวผมเวลามีไข้ขึ้นมีข้อดีมากกว่าเพียงการแบ่งปันอุณหภมิของร่างกายมาให้ผมจัดการ หรือทำให้ผมสามารถรับรู้ได้ในทันทีด้วยว่าขณะนี้ไข้สูงขึ้นอีกไหม เพื่อที่จะได้เช็ดตัว แต่ที่สำคัญผมว่านะ “ความรักและการสัมผัสกัน” น่าจะมีส่วนช่วยลดไข้ได้ด้วย และได้มากทีเดียวโดยอยู่ในส่วน 80% ตามบันทึกหมอรักษาได้ 20% ที่เหลืออีก 80% หายเพราะเหตุอื่น