ตั้งใจจะเข้ามา คห. อีกครั้งเมื่อเป็นครั้งที่ 100 UP ในห้วงเวลาที่ไม่ถึงหนึ่งวัน (ยิ้ม ^__^ รู้สึกมีความสุขจัง) เป็นบันทึกที่มีการ ลปรร. ที่อบอวลด้วยความรัก… ความห่วงใย…และหวังดี ไม่ว่ารักนั้น คือ “คุณพ่อกะคุณลูก” หรือ “คุณแม่กะคุณลูก”… กลับมาอ่านกี่ครั้งๆๆ…ก็มีความสุขค่ะ…ทั้งข้อความบันทึก…และ คห. เป็นที่น่าสังเกต และ “ตั้งเป็นข้อสังเกตนะคะ” ว่า..ทำไมบันทึก..บางบันทึก…เมื่อกลับมาอ่าน ไม่ว่าเวลาจะเดิน..ผ่านไปนาน…แค่ไหน..กลับมาอ่านก็ยัง..ต่อยอด..ได้ ดั่งเช่น…ในหลายๆ บันทึก…ของ”คุณชายขอบ”…ที่อ่านกี่ครั้งๆ…ก็ “มีความสุข”..ค่ะ