อ่านแล้วดูอบอุ่นจังเลยนะคะ  สำหรับกลยุทธ์ในการเลี้ยงลูกของคุณแม่  คุณพ่อแต่ละคน…จึงอยากขอความเห็นในประสบการณ์ของตัวเองบ้างนะคะ..คือว่าตัวดิฉันเองจะสร้างวัฒนธรรมการกอดกับลูก(ไม่ได้เฉพาะเวลาที่ไม่สบาย)อยู่เสมอคือก่อนจากกัน(ตอนเช้าที่แยกย้ายกันไปทำงานและโรงเรียน)จะกอดแล้วบอกว่า…คุณแม่รักลูกนะคะ  และอีกครั้งตอนเย็นที่กลับมาเจอกันก็จะบอกว่า…คิดถึงลูกจังเลยซึ่งจะทำแบบนี้อย่างน้อยวันละ 2 ครั้งมาตั้งแต่เล็กๆ(ตอนนี้ 8 ขวบ)  เพื่อเป็นการสร้างภูมิคุ้มกัน(ด้านจิตใจ)…แต่ปัญหาก็คือว่า…เมื่อมาเจอกันตอนเย็นลูกเข้ามากอดแล้วจะบอกว่า…ไม่รู้เป็นอะไรน้องพั้นช์คิดถึงแต่คุณแม่ตลอดเวลาเลยแม้กระทั่งตอนเรียนหนังสือ  ระยะหลังๆจะพูดให้ฟังบ่อยมาก  แรกๆก็ไม่คิดอะไร  หลังๆก็เริ่มแปลกใจ…ไม่ทราบว่าที่เราทำแบบนี้เป็นการส่งเสริมให้ลูกเป็น…ลูกแหง่รึเปล่า