ทุกๆ วัน ทุกๆ ที่ ที่ได้ย่างกรายเข้าไป(ทำงาน) หกกว่าปีผ่านไป...ไวจริงๆ เกษตรกร(ส่วนใหญ่)เป็นอยู่อย่างไร...ตอนนี้ก็เป็นอยู่อย่างนั้น(หมายถึงเทคโนโลยีการผลิตพืชผัก) วิธีการจัดการ การดูแลรักษา การเก็บเกี่ยว...ส่วนใหญ่...ไม่พัฒนาขึ้นเลย...

 

เทคนิคการทำส่วนใหญ่ยังอิงเพื่อนบ้าน หากรอบใดใครทำได้ดี ผลผลิตดี โรคแมลงไม่มี ได้กำไรเยอะ... รอบต่อไปคนอื่นๆ ก็แห่ทำตามกัน โดยไม่ดูว่ามีปัจจัยใดส่งผลต่อผลผลิตบ้าง...

 

มีบ้างเกษตรกรบางคนหัวก้าวหน้า ระหว่างที่ทำก็สังเกตผล ว่าทำแบบไหนจะให้ผลผลิตสูงสุด หลายฤดูเกิดภูมิรู้ประยุกต์เป็นสูตรของตัวเอง...แต่ส่วนใหญ่สังเกตวิธีการใช้ปุ๋ยใช้ยา ว่ายี่ห้อไหน ชื่ออะไรจะให้ผลดีที่สุด...พอค้นพบด้วยตัวเองแล้ว..ปิด..แอบ...ซ่อน...ยานั้น เพื่อไม่ให้เพื่อนบ้านรู้...กลัวเพื่อนบ้านได้ดีเท่าตัวเอง...กว่า 80% ของเกษตรกรที่พบที่สัมผัสมา...เป็นเช่นนี้...

 

เมื่อหันกลับมามองภาคนักวิชาการนักวิจัยที่เกี่ยวข้อง...มีมากเหลือเกิน ทั้งเพื่อน ทั้งพี่ ทั้งน้อง...และอื่นๆ ทั้งจบใหม่ ทั้งจบมานานแล้ว มีมากขนาดนั้นน่าจะมีผลงานวิจัย...มากมาย...แล้วเทคโนโลยีที่ได้จากการวิจัยเหล่านี้ตกไปอยู่ที่ไหน?...

 

เคยถามเกษตรกร ทางราชการเข้ามาเยี่ยมบ้างหรือไม่ มาให้ความรู้บ้างหรือไม่...คำตอบส่วนใหญ่...ไม่...มีไม่กี่พื้นที่ที่ดูแลเกษตรกรดีมาก...ขอบคุณแทนเกษตรกรที่โชคดีเหล่านั้นด้วย...

 

ขอจบแค่นี้ก่อน...นี่เป็นเพียงความคิดเห็นส่วนตัวของผม ที่ได้รู้ได้เห็นมา...ในบางพื้นที่...