เด็กตัวเล็ก ๆ ทำไมถึงดูแล้วน่ารัก น่าจักทะนุถนอม…?

เด็กตัวเล็ก ๆ ที่น่ารัก เขาน่ารักเพราะเขา “ยังไม่มี” ความโลภ ความโกรธ ความหลง

ถ้าเด็กเริ่มมีความโลก ความโกรธ ความหลงเมื่อใด เมื่อนั้นความน่ารักก็เป็นวันเริ่มต้นที่ความน่ารักจะลดน้อยและถดถอยลงไป

คน ๆ คนเดียว ทำได้ทั้งน่ารักและน่าเกลียด
คนที่ไม่โลภ ไม่โกรธ ไม่หลง น่ารัก น่ากอด น่าทะนุถนอมเหมือนเด็ก ๆ
ใครควบคุมความโลภ ความโกรธ ความหลงได้ จะเป็นคนที่น่ารัก เป็นเด็กตลอด น่ารักกว่าการไปทำ Baby Fresh หลายเท่า ที่สำคัญไม่ต้องลงทุนด้วยเงิน แรงกายด้วยความเจ็บเสียอีก

เรายิ่งโตขึ้น เราก็ยิ่งมีความรู้มากขึ้น เราก็ควรนำความรู้ที่มีนั้นมาลดความโลภ โกรธ หลงของเรา
ถ้าเราลดได้ หรือกำจัดออกเสียได้ เราก็จะเป็นเหมือนดั่งเด็ก ๆ ที่น่ารักอยู่ตลอด
ใคร ๆ ก็อยากเข้าใกล้ ต้องการที่จะคบหา เพื่อกิเลสของเราน้อย ความโลก ความโกรธ ความหลง ของเราน้อย
ใครอยู่ใกล้ก็สุข ใครได้พบก็เย็น ชื่นใจ ชื่นใจ
ความน่ารักสดใสจะมีอยู่ในตัวเราเสมอ น่ารักตัดความโลภ โกรธ หลงออกเสียได้

การที่จะตัดหรือลดความโลภ โกรธ หลงออกเสียได้ ไม่ยากนะ เพียงแค่เราตามรู้อารมณ์ทั้งสามเหล่านั้นให้ทัน
ตามรู้ด้วยสติ สติที่เกิดขึ้นจากลมหายใจ
ดูลมหายใจไว้เมื่อรู้ว่าเริ่มมีอารมณ์โลภ อารมณ์โกรธ อารมณ์หลง
ดูตัวเองไว้นะ แล้วตัวเราเองจะน่ารัก
น่ารักเพราะเราควบคุมไม่ให้ความโลภ โกรธ หลง แสดงออกมาทำให้เราน่าเกลียด

คนไม่โลภ ไม่โกรธ ไม่หลง น่าหน้าจะยิ้มแย้ม
รอยยิ้มที่ออกมาจะบริสุทธิ์ ใส ซื่อ เหมือนเด็ก ๆ
เด็ก ๆ ใคร ๆ ก็รักนะ...