เมื่อวานได้รับเชิญจากน้องสาวคนหนึ่ง เป็นน้องที่สนิทมาก และอาจจะกล่าวได้ว่าเป็นมือขวา สมัยยังเป็นนักศึกษาอยู่ น้องชวนไปงานแต่งของเขา ที่หนองจิก ซึ่งอยู่ในเขตจังหวัดปัตตานี เช่นกัน
ตื่นเช้ามา 10.30 กว่า ก็รีบแต่งเนื้อแต่งตัว หาชุดเพื่อนๆมายืมใส่ก่อน เพราะของตัวเองไม่ได้พาติดตัว เนื่องมาจากเลิกงานสาย เลยมาตานี แบบเรียบด่วน ไม่ได้แวะเข้าทีบ้านก่อนทั้งที่ผ่านหน้าบ้านอยู่แล้ว แวะมาพักกับคนทำงานที่ปัตตานี กับ ka-seng
หลังจากแต่งเนื้อเรียบร้อยแล้ว ก้เริ่มออกขบวนเดินทางไป บนทางสายปัตตานี-หาดใหญ่ ผ่านห้างสรรพสิ่งค้า บิ๊ก.... รร.ซีเอส รร.เสาเทอนวิว (อ่านจากภาษาอังกฤษ เป็นไทยแบบง่ายๆ) ผ่านแยกบ้านดอนรัก ไปเกือบถึงอำเภอหนองจิก แต่หัวหน้าขบวนบอกว่าไปทางลัด แก่รู้ทางดี เราที่อยู่ปิดท้ายขบวนก็ตามกันไปแบบไม่มีข้อสงสัย ว่ากำลังหลงทางเข้าแล้ว
ก็ขับไปเรื่อยๆ บนถนนสายปากาจินอ เพื่อนก็เลี้ยวเข้าไป แบบว่าเห็นสัญลักษณ์ (กายลือปะห์) ผ้าเขามา (ไม่แน่ใจพิมพ์ถูกหรือเปล่า ใคร่รู้แก้มาด้วยนะครับ) เป็นสัญลักษณ์บ่งบอกทาง ไปกินเหนี่ยว ทางภาคใต้เขาจะรู้กันว่างานแต่งใคร่ ผ้าสีอะไร เพราะว่าช่วงนี้งานแต่งเยอะมาก บางวัน 5-6 งานนะครับ เคยมาแล้ว ส่วนใหญ่จะเป็นเพื่อนตอนสมัยเรียน และรุ่นน้องที่มหาวิทยาลัย...
ก็เห็นผ้าไม่ต้องอธิบายเลี้ยวไปแบบไม่ได้ถามอะไรแล้ว แน่นอนว่าถูกทางแน่งานนี้.. (เพื่อนนำไปทางไปก่อนแล้ว) เราตามหลังรู้ว่าไม่ไม่คุ้นทาง เพราะว่าทางที่น้องบอกมานั้นคนละทางกัน แต่อย่างว่านะครับ...ทางลัดเราเลยไม่รู้จริง..ก็ตาม
จนเจองาน ..อืม รู้สึกโล่งอกเลย น่าจะมาถึงงานแล้ว แต่มองซ้าย..ขวา ไม่คุ้น ไม่มีคนรู้จัก และคนในงานก็มองมาที่เราเอ๋นั้นใคร่..
คนในงาน เจ้าบ่าวก็ไม่มารับ เอ๋...รู้สึกไม่ดีแล้ว ทำไมเขาเฉยๆๆเลยเข้าไปทางยายบ้านข้างๆๆ ว่าใช้น้องคนนี้ไหม
คำตอบทีได้...ไม่มีคนชื่อนี้ อ่าว.....ซวยแล้วเรามาผิดทาง...ฮิฮิ ผิดทาง ผิดงาน ดีนะที่ยังไม่ลงไปนั่งแล้วกินข้าว ก็อย่างว่านะครับเราคนท้ายขบวนเห็นคนนำทางไปก่อนแล้ว...อ้าวแล้วเราจะอยู่ทำไร ก็สปีดไปเลยแบบว่าไม่มองมาดูแล้ว...
แต่ไปเรื่อยๆๆ จากถนนลาดยาง...ก็เปลี่ยนเป็นทางดินแดงลูกรัง...ผ่านถนนผิวดินผสมหิน...ผ่านถนน คลส(คอนกรีตเสริมเหล็ก) จนออกมาสู่ถนนใหญ่ทางไปหาดใหญ่ อืม...เรากลับมาพ้นทางแยกที่เ้ข้าไป แต่แรก ประมาณ 500 เมตรเอง
สุดท้ายสุดก็ต้องอาศัยเทคโนโลยี ในการช่วยเหลือในการเดินทางครั้งนี้ โทรหาเจ้าสาว ว่าอยู่แถวไหน ก็รู้ว่าเลียบสานก็นิดเดี่ยวก็ถึงแล้ว ในที่สุดการเดินทางก็มาถึงจุดหมาย ด้วยเวลา 12.30 นาที และก็ปิดปากเงียบ ไม่หลุดว่าเราหลงทางมาถึงงานแต่ง
จะว่าไปแล้วขนาดแถวบ้านเราเอง ตานี ยังไม่รู้ทางอีกมากเลย แต่อย่างน้อย ก็ได้บุกเบิกทางแล้ว อีก 1 เส้นทาง แบบว่าจำแม้นมากเลย กว่าจะผ่านถนนแต่ละช่วง ผ่านหลายหมู่บ้าน เราก็ยังรู้ว่าคนอื่นก็มองมาที่เราแบบแปลกๆๆ แสดงว่าเราเป็นคนแปลกหน้าสำหรับเขา อีกทั้งยังหอบกล้องของขวัญขนาดใหญ่อีกต่างหาก มากจนเกินอธิบายว่าเขาจะคิดอย่างไร....
สุดท้ายก็ได้ถ่ายรูปกับเจ้าสาวที่แสนจะสวยของคนอื่น เป็นรายที่เท่าไร แล้วก็ไม่รู้แล้วเราละ… เมื่อไร อืม น่าคิด......
***
หลงทางไม่เป็นไร แต่อย่าหลงทางเดินผิดไปในทางที่ไม่ดี จะเป็นการดีที่สุดสำหรับคนเดินดินบนทางสายตานี
ขอบคุณครับอาจารย์ที่แสดงความยินดีล่วงหน้า
จะเชิญอาจารย์เป็นคนแรกๆๆ ครับ
แต่ตอนนี้ยังหาไม่เจอเลยครับ
ขอบคุณ ที่เป็นกำลังแรงใจให้วิทยุชุมชนคร๊าบ
ขอบคุณ นายสาระแน คนวิทยุด่านซ้าย
ยินดีต้อนรับครับ
ขอบคุณเช่นกัน
เคยไปงานที่รุ่นน้องที่บางปู จำได้ว่าบ้านน้องเขาก็อยู่ตรงนั้นแหละ จึงจอดรถแล้วเข้าไปในงาน ปรากฏไม่ใช่แน่ เจ้าสาวไม่คลุมฮิญาบ แต่ทำไมมาจัดงานวันเดียวกับรุ่นน้องแถมด้วยบ้านรุ่นน้องเราด้วย
ปรากฏถอยหลังออกมาจึงเห็นว่า จากงานนี้ไปอีกสองสามหลังมีกางเต้นท์อีกงานหนึ่ง
แหม่ บ้านใกล้เรือนเคียงกันแถมจัดงานวันเดียวกันอีก คนไกลๆ หลงง่ายๆ จริง
ยินดีต้อนรับอาจารย์ จารุวัจน์
คนเคยหลงเหมือนกัน นึกว่าคนเดี่ยวสะแล้ว
น่าจะเอารูปถ่ายที่ว่ามาให้ดูบ้าง...อิอิ
ขอบคุณอาจารย์ ขุน ครับ
รับรอง จะนำมาฟรีเซ็น ครับ อดน้ำลายแปบ ครับ
ขอบคุณอาจารย์ อ.อาลัม ครับ
ร่างไว้แล้วครับ การด์ก็เรียบร้อย แต่ขาดชื่อเจ้าสาว เท่านั้นเอง
อาจารย์ช่วยให้ชื่อ อีกคนเติ่มเต็มด้วย ยิ่งดีครับ รอ...นะครับ
ฮิฮิ....ล้อเล่น ฮับ
สงสัยปัตตานีใหญ่เกินไป จนคนตานีหลงทางกันเอง...
อิอิ
รุ้สึกดีใจเป้นคนปัตตานีแล้วนะเนี้ยะ ซ่อนแอบที่ปัตตานี คนหาเจอยากเนอะ ...
ครับ เจ้าหญิง
สวัสดีครับเจ้าหญิง น้อย ไม่ทำงานหรือครับ
หรือว่าอู๋งานมา ละครับ
คราวหน้า..จะหลงทางไปเข้าทางบ้านเจ้าหญิง นะครับ