วันนี้ครูเอ เดินทางไปดำหัวญาติฝ่ายสามี โดยแจ้งไว้ล่วงหน้าแล้ว
การเดินทางครั้งนี้ มีเพื่อนสาวมาจากกรุงเทพไปด้วย
ขับรถไปประมาณ 100 กว่ากิโล ไม่ทำให้เนินนานจริงๆ เดินทางสะดวกปลอดภัย
และการพูดคุยกับคนรู้ใจทำให้ เรามีความสุข การเดินทางครั้งนี้ฝ่ายไปด้วยดี
ด้วยครูเอไม่ค่อยได้ไปไหนไกลๆมานาน
ทุกครั้งที่ไปต้องมีเขาเสมอ แต่จะทำอย่างไร เมื่อทุกอย่างเปลี่ยนแปลง
เราต้องยอมรับสภาพ
การเดินทางผ่านอำเภอจอมทอง ซึ่งกำลังมีงานประเพณีแห่งไม้ก้ำประจำปีที่ทุกคนรอคอย
เป็นที่น่าสนุกสนานทำให้มองเห็นภาพ ความเป็นอยู่ ความผูกพันธ์วัฒนธรรมที่สืบทอดต่อกันมา
ค่านิยมทางสังคม มีการสร้างความสนุกสนานโดยการนำวงดนตรีพร้อมเครื่องเสียงชุดใหญ่ หรือเล็กตามอัตภาพมาติดตั้งบนรถ
มีการฟ้อนเต้นกันอย่างสนุกสนาน มีทั้งผู้เฒ่า เด็ก วัยรุ่น โดยทุกคนมุ่งหน้าแห่ขบวน เข้าวัดเพื่อนำเงินร่วมถวายวัด สร้างบุญร่วมกัน
แต่ที่มองเห็นคือ ญาติพี่น้องที่แตกแยกกันไปทำงานต่างถิ่นจะกลับมารวมกัน เพียงเพื่อกลับมาพบเจอะกัน มาแสดงความเคารพ ดำหัวญาติผู้ใหญ่ พ่อแม่ และร่วมกิจกรรมด้วยกัน เป็นที่รอคอยของทุกคนเป็นประจำทุกปี
นี่คือสิ่งหนึ่ง ที่ยังทำให้เกิดความผูกพันธ์กันในชีวิตสังคมคนชนบท
ขออภัยที่ไม่มีภาพประกอบ ใครที่มีช่วยกันเติมเต็มนะค่ะ
น่าไปเที่ยวจัง..ได้บุญด้วยเนอะค่ะ..ครูเอ..อืม..ครูเอคะ..อากาศทางเหนือช่วงนี้ร้อนมากมั๊ยคะ..แล้วช่วงเดือนหน้านี้ฝนตกปะคะ..
เผื่อได้ไปเที่ยวเหนือจะได้คาดการณ์ถูกค่ะ..
มีความสุข..กับทุกๆวันของชีวิตนะคะ..
สวัสดีค่ะ ครูเอ
ช่วงนี้เชียงใหม่อากาศร้อนค่อนข้างร้อนค่ะ
แต่ถ้ามาเดือนหน้าก็ คิดว่าเริ่มคลายร้อน เพราะน่าจะมีฝนบ้างแต่ไม่มากนักค่ะ และอากาศเย็นบ้างกำลังสบายค่ะ
มาเดือนหน้าก็ดีนะค่ะ
มีอะไรให้ช่วยเหลือบอกนะค่ะ
ครูเอ กำลังวุ่นวายกับเพื่อนก็เลยไม่ได้ดูข่าวนะค่ะ
แต่ก็ไม่ได้ออกไปไหนไกล พาเพื่อนไปเดินเล่นน้ำคูเมืองค่ะ เพราะนานทีปีหนเพื่อนรัก จะลางานในช่วงสงกรานต์ได้ ก็เลยเปิดฟรีให้เขาจนเขากลับนะค่ะ
ในเรื่องการทะเลาะวิวาท สิ่งที่สำคัญคือ การดื่มของมึนเมา ทำให้การควบคุมตัวเองเสีย และเป็นเรื่องเป็นราวได้
ดีที่ปีนี้ไม่เห็นเชียงใหม่ขายเหล้าริมทาง ข้างน้ำคูเมืองค่ะ เพราะเมื่อ 2-3 ปีก่อน พ่อค้าแม่ค้าไปขายเหล้า เบียร์ ในคูเมืองค่ะ ขายดีมากๆ แต่ก็เป็นเหตุให้เกิดเรื่องอยู่ดีค่ะ เพราะเขาดื่มด้วยความมึนเมาจากที่อื่นเล้วเขาไปเล่นต่อ
ส่วนสาวสายเดียวก็ไม่ค่อยมีให้เห็นเท่าไหร่แล้วค่ะ
แต่ที่แน่ๆค่ะ รถติดมากๆเลย
ดีครับครูเอ
ถึงเขาจะอยู่หรือไม่อยู่ การระลึกถึงผู้ใหญ่ไม่ว่าเป็นญาติฝ่ายไหน หากเขาเป็นผู้ใหญ่ที่ควรเคารพเราก็ควรทำหน้าที่ผู้น้อย ปีนี้ผมเอาน้ำไปรดน้ำขอพรยายขายพวงมาลัย ไม่ได้เป็นญาติโกโหติกาอะไรหรอก สงสารแกที่ยังดิ้นรนปากกัดตีนถีบหาเลี้ยงตัวเอง ตอนเป็นอัยการจังหวัดอยู่บ้านพักแกจะเข้ามาขายบ่อยเราก็ซื้อทุกครั้ง พอพ้นตำแหน่งย้ายออกจากบ้านพักอยู่ไกลแกก็ไปไม่ถึง วันสงกรานต์ก็เลยเอาพวงมาลัย น้ำอบ ผ้าโสร่งปาเต๊ะ ไปรดน้ำขอพรแกให้พรมาเป็นกระบุง เอามาแบ่งให้ครูเอด้วยนะ
ขอให้มีความสุขความเจริญครับ
สวัสดีครับครูเอ
อ่านถึงตรงที่พูด "การแห่ไม้ก้ำ" ยังเหมือนกับได้เคยไปดูเมื่อไม่นานนี้ครับ
เป็นประเพณีประจำถิ่นพระธาตุจอมทองที่เป็นเอกลักษณ์ครับ
ไม่พบเห็นได้บ่อยในแวดวงล้านนา (แต่เคยพบในเชียงตุง และเชียงรุ้ง)
ม่วนจื่นวันปี๋ใหม่เมืองครับ
สวัสดีครับครูเอ.. ปีนี้ผมก็ไม่ได้กลับไปดำหัวขอพรพ่อแม่ที่โคราชเลย...เพราะติดภาระกิจจัดกิจกรรมงานวันสงกรานต์(ย้อนยุค) รดน้ำดำหัวผู้สูงอายุ 200
กว่าคนในเขตชุมชน...
ขอบคุณค่ะ สำหรับพรที่เอามาเผื่อกัน
ขอให้มีความสุขในหน้าร้อนนะค่ะ
ขอให้มีความสุขมากๆครับ
สิ่งไหนที่เป็นอดีต ก็ขอให้มีแต่ความทรงจำที่ดีๆครับ
ประเพณีแห่ไม้ค้ำ เท่าที่ทราบ จะพบเห็นมากในอำเภอรอบนอก เช่น อ.จอมทอง อ.แม่แจ่ม อ.ฮอด อ.สันป่าตองเจ้า
ยินดีแวะมาเยี่ยมกันค่ะ
มีโอกาสก็ไปเยี่ยมท่านหลังสงกรานต์ได้นะค่ะ
ครูเอยังไม่ได้ไปอีกหลายท่าน ก็ค่อยๆไป จะได้พูดคุยสนทนากัน เพราะ 1 ปีมีครั้งหนึ่งเป็นโอกาสอันดีค่ะ แค่พวกท่านเห็นหน้าลูกหลานก็ดีใจแล้วค่ะ
เดินทางถึงโดยปลอดภัยนะค่ะ
มีความสุขกับการทำงาน สู้สู้ อิอิ
ต้องขออภัยจริง ๆ ที่ล่องไหลเงียบหายไปเฉย ๆ ... ซึ่งส่วนหนึ่งมาจากการเดินทางอันต่อเนื่องของชีวิต รวมถึงการขับเคี่ยวกับเรื่องบางเรื่องที่โถมทับเข้ามาสู่ชีวิต
สงกรานต์ปีนี้, เป็นปีที่ผมได้ใช้ชีวิตอย่างนิ่ง ๆ อยู่กับบ้าน ไม่ได้สัญจรไปที่ใดเหมือนทุกปี รวมถึงไม่มีภารกิจราชการให้ปฏิบัติ ผมมีโอกาสได้พบเจอะญาติพี่น้องจากท้องถิ่นต่าง ๆ มารวมกันอุทิศส่วนกุศลให้กับปู่ย่าตายาย และเครือญาติ โดยมีพ่อกับแม่เป็นหัวเรือใหญ่ นอกจากนั้นยังรวมถึงการที่ผมขันอาสาเป็นเจ้าภาพด้านค่าใช้จ่ายต่าง ๆ ทั้งหมด และนัดหมายกันว่าวันที่ 14 เมษายนของปีหน้า ผมก็ยังขออาสาเป็นเจ้าภาพอีกครั้ง
....
สงกรานต์ปีนี้ผมเองก็ไม่มีภาพใด ๆ มาฝากกัลยาณมิตร เพราะกล้องชำรุด ผมยังเสียดายไม่หายที่ไม่ได้บันทึกภาพชีวิตไว้ ไม่ว่าจะเป็นภาพการแห่พระจากท้ายหมู่บ้านเข้าสู่ตัววัด รวมถึงภาพที่ตนเองและลูก ๆ รดน้ำดำหัวพ่อ - แม่และพี่ ๆ ...
โชคดีครับ, ภาพเหล่านั้นแจ่มชัดในความทรงจำของผมเหลือเกิน และยังจะเป็นเช่นนั้นไปอีกยาวนาน
เป็นกำลังใจให้นะค่ะ
มีความสุขกับการใช้ชีวิตค่ะ