สิ่งดีๆที่ผมได้เห็น..ในวันสงกรานต์

    วันที่ ๑๓ เมษายน ๒๕๕๑ เป็นวันที่ญาติพี่น้องข้างพ่อและข้างแม่ของผมนัดมาร่วมพิธีมาติกา บังสุกุล อุทิศส่วนกุศลให้ผู้ที่ล่วงลับ อันมีพ่อ แม่ ปู่ ย่า ตา ยาย ลุง ป้า น้า อา ที่หน้าเจดีย์บรรจุอัฐิ เช้ามืดเป็นรายการญาติข้างพ่อ ช่วงสายเป็นญาติข้างแม่ ทั้งพ่อและแม่ของผมถึงแก่กรรมหมดแล้ว..ผมจึงเป็นลูกกำพร้า..ที่พ่อแม่มอบมรดกไว้ให้พอสมควร พิธีกรรมที่วัดทองประดิษฐ์ จะมีสวดมาติกา และบังสุกุล ซึ่งพระภิกษุต้องสวดยาวพอสมควรกว่าจะได้..รับการถวายปัจจัย ดอกไม้ ธูปเทียน

ครูอ้อยกำลังรดน้ำป้ายง ป้าคนโต

   วันที่ ๑๔ เมษายน ๒๕๕๑ ผมพาภรรยา ไปเยี่ยมญาติฝ่ายภรรยาที่วัดหลวงพ่อเปิ่น นครชัยศรี ญาติๆของภรรยาก็ทำพิธีทำนองเดียวกันแต่ไม่เหมือนกันตรงที่ พระที่วัดบางพระ (วัดหลวงพ่อเปิ่น) ไม่ต้องสวดมาติกา สวดบังสุกุล เลย เรียกว่าไม่ต้องสวดมาก ก็ได้รับการถวายปัจจัย ดอกไม้ ธูปเทียน แล้ว

ลูกหลานกำลังเข้าคิวรดน้ำ ปู่ ย่า ตา ยาย

  มาที่บ้านภรรยา ผมได้เห็นสิ่งดีๆที่อยากเล่า พ่อภรรยาของผมมีพี่น้องหลายคน แต่ละคนก็มีลูกหลานมากมาย พ่อภรรยาของผมเป็นคนที่ ๓ ในจำนวนพี่น้องท้องเดียวกันที่ยังมีชีวิตอยู่ ๕ คน ภรรยาผมจะเรียก เรียงดังนี้

ยังมีลูกหลานอีกมากรอรดน้ำ

  ป้าคนโต ชื่อป้ายง รองลงมาชื่อลุงเสริม (คนนี้เลี้ยงภรรยาของผมมาแต่เด็ก) มีภรรยาเป็นอดีตผู้ช่วยอาจารย์ใหญ่ รองลงมาคือพ่อภรรยาของผมท่านชื่อประสิทธิ์ รองลงมาเป็นอาผู้หญิงชื่ออาพา และคนสุดท้ายที่ยังเหลืออยู่ชื่ออาพิม ซึ่งมีสามีมาด้วย

 ที่ผมประทับใจคือเมื่อถึงเวลาสำคัญ พวกเราจะเชิญผู้ใหญ่ที่กล่าวมามานั่งเรียงกันตามลำดับอาวุโส เพื่อให้ลูกหลานจำนวนมากได้รดน้ำขอพร แต่ก่อนที่ลูกหลานจะรดน้ำญาติผู้ใหญ่..พี่น้องท่านจะรดน้ำกันเองก่อนขอศีลขอพรกันตามลำดับ ท่านที่อาวุโสนั่งก่อน น้องในลำดับต่อไปมากราบพี่แล้วรดน้ำ จากนั้นขึ้นนั่งต่อไป น้องคนถัดไปก็มารดน้ำพี่คนโต คนรอง เรียงไปแล้วขึ้นนั่ง ทำอย่างนี้จนคนสุดท้ายขึ้นนั่ง จากนั้นลูกหลาน ซึ่งก็เรียงตามอาวุโสเช่นกัน จะรดน้ำญาติผู้ใหญ่ทุกคน เป็นบรรยากาศ ที่น่าปลื้มใจ น่าซาบซึ้งใจ จริงๆ

 ผมได้เก็บภาพเหล่านี้มาฝากท่านผู้อ่านด้วยลองติดตามชมนะครับ