ความปลอดภัยของส้มตำ คนทำไม่ได้กิน คนกินไม่ได้ทำ
สวัสดีคะ  วันนี้เป็นวันจันทร์ที่ 14 เมษายน  หยุดสงกรานต์คะ ไม่ได้ไปไหนต้องนั่งอยู่หน้าคอมเพราะเร่งทำรายละเอียดโครงการปี 52 งบพัฒนาจังหวัด สำนักงบฯกำหนดให้ส่งวันที่ 17 เมษายนนี้.. แต่งานหนักขนาดไหน..เราต้องรับประทานอาหารที่มีคุณค่านะคะ..จะได้มีพลังรับใช้ชาติไปนานๆ..
   ดิฉันตั้งขื่อบันทึกนี้เพราะเหตุแห่งอาหาร...  ไปตลาด..แต่ตลาดเงียบมาก มีแม่ค้าไม่กี่รายมาขาย  ส่วนใหญ่หยุด..ฉลองสงกรานต์..ลูกหลานกลับมาเยี่ยมบ้าน..นำเงินมาให้..บ้านแต่ละหลังมีแต่เสียงเพลง.. ดื่ม ...กิน..ร้องเพลง..สนุกสนาน...นี่แหละคนไทย..มีความสุข..เศรษฐกิจจะฟุบ   เงินจะเฟ้อ  ก็ช่างแล้วค่อยคุยกันหลังสงกรานต์...
    เมื่อตลาดสดไม่มีอาหารใหม่ให้ซื้อ  เราก็เปิดตู้เย็นดูวัตถุดิบที่มีอยู่เอามาประกอบอาหาร..เห็นถุงหมูแฮมวางอยู่ช่องน้ำแข็ง.. ขนมปังฟักทองเหลืออยู่ 5 แผ่น..ได้การหละ..มื้อเช้านี้ทำอเมริกันเบรคฟัดดีกว่า.. ไข่ดาว  หมูแฮม   ขนมปังปิ้ง..  ทำเสร็จจัดใส่จานให้คุณลูก  คุณหลาน ตื่นขึ้นมากิน..
    คนทำไม่ได้กิน..คนกินไม่ได้ทำ..เมื่อตักหมูแฮมเข้าปาก..เด็กๆทำหน้าเบ้.. เปรี้ยวจัง..ไม่ใช่มันเสียแล้วเหรอ.. คุณยายได้ยินเข้าเลยแว็ดให้เด็กๆ ..กินเข้าไปเถอะน่า  ของแพง  อย่ากินทิ้งกินขว้าง..  ลูกมองหน้าแม่.. เราจึงต้องช่วย.. ชิมดู..เปรี้ยวจริงแฮะ..หมูแฮมนี้ซื้อเมื่ออาทิตย์ก่อน  ขนมปัง ได้มาเมื่อ 4 วันที่แล้ว  ช่วงนี้อากาศร้อนมากอาหารเสียเร็ว.. เราจึงบอกให้เด็กๆกินแต่ไข่ดาว  ส่วนอย่างอื่นเททิ้ง  คนแก่ไม่พอใจ..คิดว่าเราไม่ประหยัด..
    คนไทยหลายคนคงจะคิดเหมือนคุณยาย... เชื้อโรคในอาหารเป็นสิ่งที่เรามองไม่เห็น.. ไม่ให้ความสำคัญ.. อาหารเหลือค้างในตู้เย็นดูเหมือนยังดีอยู่ แต่เชื้อโรคสามารถเจริญเติบโตได้..เราไม่ควรทิ้งไว้หลายวัน..อย่าเสียดายเททิ้งเลย เพราะตอนนี้คุณรู้มั้ย  มะเร็งตับมาเป็นอันดับหนึ่งแล้ว  (แซงมะเร็งเต้านม) ส่วนใหญ่เกิดจากร่างกายบริโภคสารพิษเข้าไปแล้วตับดักจับไว้..มันสะสมไว้มากก็กลายเป็นมะเร็ง..โดยเฉพาะสารพิษแอฟลาทอกซินที่เชื้อรามันสร้างขึ้นมา.. เราควรป้องกันนะคะอย่าให้มันเข้าไปในร่างกาย..ค่ารักษาแพงกว่าค่าอาหารที่เราเสียดายมากมายนัก..บางคนตายไปเลย...
    อาหารอิสานที่ดิฉันเป็นห่วงมากที่สุดคือ ส้มตำ คะ..ตัวเองก็ชอบบริโภคมาก  (2-3 วันกินที  แต่บางคนกินทุกวัน)  ร้านขายส้มตำมีทุกหย่อมหญ้ายิ่งกว่าดอกเห็ดซะอีก.. ทางสาธารณสุขรณรงค์การใช้ปลาร้าสุกใส่ส้มตำ..ได้ผลคะ..ทุกร้านใช้ปลาร้าต้มสุกปรุงใส่น้ำกระเทียมดองและใบหม่อน เพื่อเพิ่มความแซบ...แต่องค์ประกอบอื่นหละ... มะเขือเทศ...พริก...มะกอก.. มะเขือเปราะ..ถั่วฝักยาว..
   แม่ค้าซื้อวัตถุดิบองค์ประกอบของส้มตำมาจากตลาด..  พริกแม่ค้าปลิดขั้วแล้ว..ซื้อมาซีละหลายโล..มาถึงก็เทใส่ตู้กระจก จัดโชว์เลย ( ไม่ค่อยยอมล้างเพราะถ้าล้างแล้วพริกมักจะเน่าเก็บไว้ได้ไม่นาน) มะเขือเทศก็เช่นกัน.. หลายร้านเป็นรถเข็นขายที่ข้างถนน..น้ำล้างนะหายากอยู่แล้ว..
   คนซื้อไปบริโภคนะซิ.. รับสารเคมีไปเต็มๆ..พริก   แตงกว่า  ถั่วฝักยาว  มะเขือเทศ  นะ ผู้ปลูกพ่นสารเคมีเกือบทุกสัปดาห์  ทั้งปุ๋ย  ฮอร์โมน  สารกำจัดโรค/แมลง.. พืชเหล่านี้คนปลูกเขาจะไม่กินส่วนที่ปลูกขายนะคะ.. เขาจะปลูกส่วนที่เขาจะกินไว้ต่างหาก... อันที่ปลูกขายต้องสวย  อวบ  ขาว ถึงจะได้ราคาเพื่อให้คนเมืองบริโภค...
     ดังนั้นถ้าเราสนิทกับร้านส้มตำเจ้าไหน.. ลองสังเกตดูการล้างวัตถุดิบหน่อยนะคะ..ถ้าเขาไม่ล้างก็แนะนำให้เขาล้างแล้วผึ่งให้สะเด็ดน้ำก่อนเรียงเข้าตู้โชว์ก็จะดี.. เดี่ยวเป็นบาป ฆ่ามนุษย์ชาติทางอ้อม..