กรุงเทพ ฯ – หาดใหญ่ดูไม่ไกลเพียงข้ามคืนก็ถึงแล้ว...
วันศุกร์ที่ผ่านมาผมติดธุระเกี่ยวกับงานวิจัยที่กอทอมอ ช่วงเช้าหลังกินข้าวแถว ๆ ท่าพระจันทร์แล้วผมก็แวะเข้าศูนย์หนังสือธรรมศาสตร์เพื่อดูหนังสือที่ออกวางขายใหม่ ๆ ว่ามีอะไรน่าสนใจบ้าง ได้อ่านผ่าน ๆ เรื่องของเด็กหญิงม่าเอี๋ยนที่ว่าเธออยากเรียนหนังสือแต่แม่เรียกตัวให้มาช่วยงานหาเงินส่งให้น้องชายเรียนหนังสือทำนองนี้

แล้วเพื่อน ๆ มารับไปท่องกรุงเทพฯ ไปตามทางด่วนต่าง ๆ แล้วมาเข้าประชุมช่วงบ่ายเพื่อฟังคำชี้แจงเกี่ยวกับงานวิจัยที่ของบ ฯ ไว้ และหลังจากแก้ไขแล้วก็ทำสัญญาตั้งไว้ในนามหัวหน้าโครงการ ฯ
โดยได้งบ ฯ ประมาณ แสนกว่าบาท หลังกินข้าวค่ำวันนั้นเสร็จก็ออกเดินทางล่องใต้ใช้บริการรถทัวร์เสริมเพราะรถทัวร์ประจำเต็มหมดแล้วครับ
ผมเริ่มออกจากกอทอมอเวลา 3 ทุ่มครึ่งบนรถทัวร์มีปัญหาจ่ายตั๋วซ้ำกัน 2 ใบ ต้องเปลี่ยนให้ผู้โดยสารหลังจากคุณป้าคนนี้โวยวายขึ้น
ได้ดูหนังฝรั่งหนึ่งเรื่องประเภทโหดยิงถล่มกันตลอดจนจบแล้วแถมด้วยวงดนตรีคาราบาวอีกหนึ่งชุดแล้วผมก็หลับพอตื่นก็ถึงรุ่งเช้าที่อำเภอพุนพินและถึงหาดใหญ่ในเวลา 10. 40 น. โดยประมาณของวันเสาร์...นี่คือวิถีชีวิตบางช่วงของยูมิ...ฮา ๆ เอิก ๆ
เรียนท่าน umi วันก่อนไปไชยา ผ่านทางพุนพินเหมือนกันนิ
สวัสดีครับ ท่าน JJ
ถนนสายนี้เป็นสายหลักที่ล่องลงใต้ครับ ผมตื่นมาเพราะมีผู้โดยสารสั่งให้คนขับรถจอดเพื่อลงตรงนั้นเลยรู้ว่าเช้าแล้ว...ฮา ๆ เอิก ๆ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณคนไม่มีราก
คุณลุงป่านนี้ยังคงขายก๋วยเตี๋ยวอยู่แถวบางรักนะครับ เสียดายไม่ได้ถามชื่อเพราะ ฟังลุงคุยเพลินจนผมหลับพอตื่นขึ้นมาเห็นแต่เบาะว่าง คุณลุงลงรถไปเสียแล้วโดยไม่ทันได้ลากันครับ...ผมนอนขี้เซา..ฮา ๆ เอิก ๆ
ขอบคุณครับ