เช้าวันนี้ครูเอรีบไปสถานที่เลือกตั้งตั้งแต่ 7 โมงเช้า ด้วยถูกแต่งตั้งเป็น ประธานกรรมการ ประจำหน่วยเลือกตั้ง ไม่เคยเป็นรู้สึกเกรงๆ ระหว่างนั้น ได้ยินชาวบ้านคุยกันถึงอุบัติเหตุรถชน มีคนเจ็บ และตาย
แค่ฟังก็รู้สึกเศร้า และที่ต้องเศร้าไปกว่านี้ คือ คนที่ขับรถชนเป็นเพื่อนครูโรงเรียนใกล้เคียง และค่อนข้างสนิทกันด้วยต้องพบเจอะ และอบรมด้วยกันบ่อยๆ
พี่เขาเจ็บ ตอนนี้พ้นขีดอันตรายแล้ว แต่สภาพจิตใจแย่มากๆ
ส่วนลูก ๆ เสียชีวิตทันที ถึง 2 คน คนหนึ่งกำลังจะเป็นนิสิต มช. คนเล็กเรียนอยู่ มัธยม ครูเอรู้สึกแย่ๆกับข่าวที่ได้รับ มันโหดร้ายมาก โดยเฉพาะหัวใจของคนเป็นแม่
ด้วยพวกครูเรายังติดภาระกิจเลือกตั้ง ทำให้เมื่อเสร็จจากการส่งหีบคะแนนแล้ว เวลาเกือบ 5 โมงกว่าแล้ว ทุกคนมุ่งหน้าไปวัดที่ตั้งบำเพ็ญกุศลศพ โดยไม่ได้นัดกันเมื่อไปถึง ในบริเวณวัด พบหีบศพ 2 หีบ ตั้งเรียงคู่กัน พบโลงศพมีรูปภาพถ่ายเด็กน้อยน่ารักเป็นชาย และเด็กสาวแรกรุ่น ไม่ห่างนัก พบชายวัยกลางคน มีใบหน้าเศร้าหม่น หน้าตาเหมือนผ่านการร้องไห้ เมื่อไม่นาน และคงจะหลับตาไม่ลงตลอดทั้งคืน ครูเอไม่กล้าทักทาย ได้แต่เดินเข้าไปและทักทายพี่ๆเพื่อนครูที่มาถึงทั้งก่อนและหลัง และเฝ้ามองเขาทำให้คิดขึ้นได้ว่าเรามี หนังสือดีๆ ในรถ ครูเอวิ่งลงไปเอาหนังสือในรถมาให้ และบอกให้เขาอ่าน อ่านให้ได้ วันนี้ยังอ่านไม่ได้ วันพรุ่งนี้ หรือมะรืนนี้ค่อยอ่านก็ได้ ด้วย คำพูด ปลอบโยนใดๆ ไม่สามารถบรรเทาความโศกเศร้าในตอนนี้ได้ และฝากให้พี่เขาอ่านด้วย เพียงหวังให้ได้อ่านและได้ข้อคิดจากการอ่าน แล้วทุกอย่างน่าจะดีขึ้น และพ้นจากบ่วงกรรมในเร็ววัน ขอให้พี่สาวปลอดภัย
สวัสดีครับ ครูเอ
ขอบคูณค่ะ
ครูเอรู้ว่า ความทุกข์แบบนี้ทำลายชีวิตคนได้ มันโหดร้ายมาก หากเราจมอย่กับมัน และไม่อยากเห็นใครเป็นแบบนี้ ไม่อยากให้พวกเสียเวลากับความทุกข์ เหมือนที่ครูเอเคยเป็น เวลาเหมือนจะหยุดเดิน บางวันแทบลืมหายใจ
ข่าวนี้ สะเทือนใจจังครับ ... ขอให้ผู้เสียชีวิตจงสู่สุคติ ครับ :)
เราช่วยกันส่งกำลังใจให้ผู้สูญเสีย และผู้จากไปด้วยกันนะค่ะ
ว่าจะไม่แวะทักทาย เพราะชีวิตมันเศร้า
ช่วยฝากความเสียใจด้วยครับ
ทราบจากครูเอ โทรศัพท์มาพูดคุยเรื่องราวเดียวกันนี้
ขอให้ทุกท่านไปสู่คติ ส่วนผุ้ที่อยู่ขอให้เข้มแข็ง และมีพลังใจ เอาทุกข์ที่เกิดเป็นปุ๋ยบำรุงชีวิตต่อไปครับ
แม้จะยากนักกับการทำใจแต่ก็จะผ่านพ้นไปด้วยดี
เศร้าจังนะครับ
ต้องสูญเสียทั้งแก้วตา ดวงใจ
โดยเฉพาะกับเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝัน
ไม่มีโอกาสเตรียมการรับมือ
อ่านแล้วเศร้ามาก ขนลุกเนื่องด้วยครูมิมก็สูญเสียเพื่อนไปเมื่อเร็วๆนี้ด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์เหมือนกัน ขนาดเพื่อนกันยังเศร้าขนาดนี้ ถ้าเป็นคนในครอบครัวยิ่งโศกเศร้าเป็นทวีคูน
ตอนนี้กำลังใจสำคัญที่สุดค่ะครูเอ
ที่แวะมาทักทายกันค่ะ
ภาวนาขอให้พวกเขาเข้มแข็งในเร็ววันค่ะ
ขอบคุณค่ะ สำหรับพลังใจ
ที่แวะมาเยี่ยมกันบ่อยๆ
เป็นทุกข์ที่สุด คือ การสูญเสีย
โดยเฉพาะ สิ่งที่ห่วงหวงที่สุด
ก็นึกถึงใจเขาใจเรา
มีคนเคยพูด ว่า ...ไฟไม่ตกใส่เท้าใคร...ใครไม่รู้..
ลูกแลพ่อแม่นั้น เสมือนเงา กันเฮย
คราอยู่สองผู้เยาว์ คู่ข้าง
บัดไปแม่จักเหงา แลพ่อ เศร้านา
ทุกข์ยิ่งสุดอาจอ้าง เท่าฟ้า เทียบดิน
วันนี้ เป็นวันเผาค่ะ
มีเวลาแวะไปร่วมงานนะค่ะ
การที่เราเสียคนที่เรารักไปคงจะทำใจยาก
และคงต้องใช้เวลานาน กว่าสภาพจิตใจจะดี
ก็ขอแสดงความเสียใจด้วยครับ
พึงก็ระมัดระวังในการดำเนินชีวิตนะค่ะ
สบายดีนะค่ะ มาเชียงใหมเมื่อไหร่บอกด้วยนะค่ะ
สวัสดีค่ะ...ครูเอ
สวัสดีจ้ะน้องเอ
ขอให้ผู้ดูแลผู้สูญเสียมีความเข้มแข็ง อดทนและเป็นหลักให้ผู้สูญเสียยืนได้อย่างมั่นคงนะคะ..และขอให้ทุกคนผ่านพ้นช่วงเวลาที่เจ็บปวดนี้ไปได้อย่างดี..เอาใจช่วยค่ะ
สุขสันต์วันสงกรานต์..เรื่องร้ายๆผ่านไป ขอให้เข้มแข็ง อดทน บนหนทางชีวิตตลอดไปค่ะ..กอดนุ่มๆด้วยความห่วงใยนะจ๊ะ
สวัสดีปี๋ใหม่เมืองเจ้า
ขออวยพรหื้อคุณครูเอ มีความสุข สมหวัง มีสุขภาพแข็งแรง และ ปะเนื้อคู่เวยๆหนาเจ้า...
ด้วยฮักจากใจ๋เจ้า