เมื่อคราวเป็นสาวน้อยร้อยชั่ง สมัครไปเป็น labor จะเรียกให้ดีก็ fellow ที่  Sweden 2 ปีทำงานอยู่ห้อง Lab  ไปตอนแรกก็ลำบากหน่อยเพราะไม่รู้จักคนไทยเลย  ต้องผูกมิตรกับ ชาวสวีเดน  เราก็พยายามฉีกยิ้มให้พวกเขาทุกวัน คน Sweden เป็นคนค่อนข้างเย็นชา (อาจเป็นเพราะเขาอยู่เมืองหนาวเย็น) ต้องใช้เวลากว่าจะผูกมิตรสำเร็จ 
      ในช่วง Summer ที่นักเรียนปิดเทอม  มีเด็กหนุ่มหน้าตาดีลูกของ Professor มาทำงานที่ Lab เพื่อเรียนรู้และหารายได้พิเศษ  ก็เผอิญได้มานั่งทำ Lab ใกล้กัน (คงจะเป็นพรมลิขิต)   เราก็พูดคุย ฟุตฟิตฟอไฟ     ไปตามเรื่อง  แลัวเราก็ยิ้มให้ประจำ  จนทำให้หนุ่มน้อยเผลอไผลชวนเราไปเที่ยวและกินข้าวด้วยกันสองคน (จะเรียกว่ามี date ได้ไหมเนี๊ย)
 “ อุ้ยตาย…..อยู่บ้านเรามาตั้งแต่อนุบาล จนถึงมหาลัย เรียนจบทำงานแล้ว ก็ยังไม่เคยมี date กับเขาเลย  เพิ่งจะมีรายแรกนี่แหละ  รู้สึกตื่นเต้น  ดีใจชอบกล”  แต่ว่า…เราเป็นหญิงไทยต้องระวังตัวเพราะมักจะถูกมองว่า    “มาล่าผู้ชายต่างชาติ”  คิดได้อย่างนี้แล้วเราก็ต้องทำเป็นเล่นตัว อย่าเพิ่ง say yes ในครั้งแรก จะได้ดูดี (มีค่ามีราคา) เราก็ต้องจำใจปฏิเสธก่อน      กะว่า.........ถ้าชวนอีกก็จะ โอเค OK                                                               
แต่รอแล้วรอเล่า……เจ้าหนุ่มนั่นก็ไม่ยักมาชวนอีก  เลยไม่มีเรื่องเล่าตอนออก date น่าเสียดายจัง !!!