เมื่อหลายเดือนก่อน ได้ดูหนังจากทีวี จำช่องไม่ได้แล้วครับ เรื่องนี้ดูแล้วน่าเบื่อมาก แต่มีประเด็นหนึ่งตอนเริ่มเรื่องทำให้ผมต้องติดตามตลอดเรื่อง ทั้งๆ ที่หนังเรื่องนี้น่าเบื่อมาก บังเอิญอ่านบล็อกหลายคนบ่นว่า เหนื่อย บ่นว่าท้อ บ่นว่างานยุ่ง (แอะ คล้ายๆ กับตัวเองยังงัยก็ไม่รู้) ก็เลยนึกถึงหนังเรื่องนี้ขึ้นมาทันที

สาระสำคัญที่ทำให้ผมติดตามคือ นางเอกเรื่องนี้เป็นคนเก่งมาก เก่งทุกเรื่อง ไม่เคยพบกับความผิดพลาดเลย ในขณะที่หัวหน้าของเธอ ทำอะไรแบบงี้เง่าหลายครั้ง และส่วนใหญ่ถึงแม้ตนเองจะเป็นหัวหน้าก็จำเป็นต้องทำตามที่นางเอกเสนอ เนื่องจากนางเองเก่งกว่า

แต่แล้วเมื่อภาระกิจสำคัญมาถึง นางเอกก็ไม่ได้ถูกเลือกให้เป็นหัวหน้าทีม ซึ่งเป็นข้อสงสัยของเธอมากว่า ทำไมเธอจึงไม่ถูกเลือกเป็นหัวหน้าทั้งๆ ที่เธอเก่งกว่าทุกๆ คนในทีม

หลายคนอาจคิดไม่ถึงกับคำตอบที่หัวหน้าตอบให้กับนางเอง ซึ่งผมชอบคำตอบนี้มากครับ คำตอบคือ เพราะคุณไม่เคยเจอความผิดพลาด เพราะคุณเก่งจนไม่รู้ถึงความผิดพลาด และคำตอบนี้แหละครับที่ทำให้ผมต้องนอนดูหนังเรื่องนี้จนจบ เพราะผมอยากรู้ว่า อะไรคือความผิดพลาดที่นางเอกคนนี้ควรได้รับ

ผมว่าเป็นคำพูดที่เป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไปแล้วครับว่า ความผิดพลาดทำให้คนเข้มแข็งขึ้น ถ้าเขารู้จักที่จะเรียนรู้มัน และนำมาเป็นสู่การแก้ไขและพัฒนา ดังนั้นสำหรับบางคน ความผิดพลาดอาจจะไม่ได้ช่วยให้เข้มแข็งขึ้น หากเขาไม่สามารถถอดความรู้ออกมาได้ หรือจมปลักอยู่กับมัน เราต้องไม่โดนงูกัดซ้ำจากรูเดิมครับ

ด้วยเหตุนี้ ผมจึงเห็นด้วยอย่างยิ่งกับหนังเรื่องนั้นที่ว่า ถ้าจะเป็นผู้นำได้ต้องเคยเจอความล้มเหลวมาก่อน คิดไปคิดมาเริ่มเหมือนหนังจีนมากขึ้นครับ ส่วนใหญ่จะบรรลุวิทยายุทธขั้นสุดท้ายต้องสูญเสียพลังยุทธก่อน ฮาฮาฮา

เออ. ไม่ใช่ในมุมมองที่ว่า ความล้มเหลวจะทำให้คนจะเป็นผู้นำเข้มแข็งขึ้นเท่านั้นครับ แต่ความล้มเหลวดังกล่าวจะทำให้ผู้นำเข้าใจลูกน้องที่ทำงานล้มเหลว รู้จักปลอบใจและให้กำลังใจลูกน้อง และทำให้ลูกน้องกลับมาสู่การเป็นพลังของการทำงานต่อไปได้ ผมว่าแย่น่าดูหากทั้งหัวหน้าและลูกน้องเพิ่งมาเจอความผิดพลาดครั้งแรกพร้อมๆ กัน

ขอคุยแค่นี้นะครับ การบ้านอีกหลายชิ้นรอสะสร้าง (ยังไม่ต้องการให้การเรียนป.เอกล้มเหลวมาเป็นบทเรียนเพื่อสร้างความเข้มแข็งให้กับชีวิตครับ ฮาฮาฮา)