สองสามวันก่อนคุณสามีบอกให้อ่านหนังสือ TIME ฉบับวันที่ 31 Mar 08 คอลัมน์สุขภาพ ภายใต้หัวเรื่อง The Labor Market. Why Asian women are choosing C-sections. แล้วบอกกับดิฉันว่า "ภูมิใจมากที่แม่คลอดน้องต้นไม้ได้เองตามธรรมชาติ"

ดิฉันยิ้มกริ่มแล้วบอกว่า "มันอยู่ที่ใจ"

ดิฉันอ่านจบก็ได้ข้อสรุปที่ไม่น่าเชื่อหลายๆ อย่าง เช่น

สถิติการผ่าคลอดในไทยสูงถึง 65% (ไม่ได้แจ้งไว้ว่าตั้งใจผ่าคลอดโดยไม่ใช่เหตุสุดวิสัยนั้นคิดเป็นกี่ %)

สาเหตุยอดฮิตที่ผู้หญิงเอเชียนิยมผ่าคลอด คือ กลัวเจ็บ และ อยากกำหนดวันคลอด

เทรนด์การผ่าคลอดเพิ่มขึ้นไม่ใช่เป็นแค่ทาง demand แต่เป็นที่ supply ด้วยค่ะ คือ หมอจะได้ไม่เสียเวลานานในการทำคลอด

และ หมอไทยเริ่มท้อแล้วค่ะในการกระตุ้นให้ผู้หญิงไทยหันมาคลอดเองโดยธรรมชาติ

ดิฉันจำได้ว่า ก่อนคลอดมีคนรอบข้าง 3 ใน 10 คน บอกให้ดิฉันผ่าคลอด แต่ดิฉันเลือกที่จะคลอดเองและไม่ต้องการบล็อคหลังเพื่อลดอาการเจ็บ

ทำไมดิฉันจึงคลอดเองโดยธรรมชาติ

ก็มันเป็นเรื่องของธรรมชาติ แล้วจะฝืนมันไปทำไม เกิดมาเป็นหญิงทั้งทีอย่าให้เสียชาติเกิด

คลอดเองเจ็บมากไหม

เจ็บมากๆ จนแทบทนไม่ได้นั้นไม่นานหรอกค่ะ ไม่ถึง 20 นาที พอลูกหลุดออกมาก็หายเจ็บเป็นปลิดทิ้งค่ะ

มันอยู่ที่ใจ

มันอยู่ที่ใจจริงๆ นะค่ะ ไม่ต้องกลัวค่ะ เตรียมตัวให้พร้อม

ฝึกหายใจมาก่อนจะช่วยได้เยอะค่ะ

พยายามรักษาพลังกายพลังใจก่อนคลอดสักหนึ่งเดือนค่ะ นอนเยอะๆ อย่าออกกำลังกายมากไปเดี๋ยวจะคลอดก่อนกำหนด

ฝึกสมาธิฝึกจิตค่ะ สติสำคัญมากในการเบ่งคลอดเพราะคุณแม่ต้องทำหลายอย่างตอนใกล้ๆ จะคลอด เช่น ยกหัว จับที่จับให้มั่น เป่าลมหายใจทิ้งเป็นระยะ เป็นต้น

ไม่ได้กำหนดวันคลอด

ลูกเขาอยากจะออกมาวันไหนวันนั้นก็คือวันดีที่สุดค่ะ แต่ถ้าหากคลอดเลยกำหนด วันดีก็คือวันที่คุณหมอสะดวกค่ะ

กลัวไม่ฟิตเดี๋ยวสามีไม่รัก

ไม่ต้องกลัวค่ะ ฝึกขมิบเข้าไว้ค่ะ

คลอดเองโดยธรรมชาติมีข้อดีเยอะแยะ

เช่น ปลอดภัยกว่า ค่าใช้จ่ายน้อยกว่า แผลหายเร็วกว่า ร่ายกายฟื้นตัวได้เร็วกว่า เป็นต้น

ขอบคุณ

ก็หวังว่า บันทึกนี้คงช่วยเปลี่ยนใจคนที่ตั้งใจผ่าคลอดให้มาคลอดเองโดยธรรมชาติได้บ้างนะค่ะ และดิฉันต้องขอบคุณคุณหมอและคุณพยาบาลแห่ง รพ.มอ. ค่ะ ที่แม้คนไข้จะเยอะมหาศาลแต่ทีมงานทำคลอดก็ทำให้ดิฉันสามารถคลอดเองได้โดยธรรมชาติค่ะ :)