สวัสดีค่ะอาจารย์

มาเชียร์ค่ะว่าคลอดธรรมชาติดีที่สุด...ตัวเองผ่าคลอดค่ะ เพราะลูกไม่ยอมเอาหัวลง เมื่อมีอาการจะคลอดมีความตั้งใจที่จะคลอดธรรมชาติค่ะ แค่เมื่อคุณหมอตรวจแล้วพบว่าเด็กไม่เอาหัวลง จึงเกิดการเตรียมผ่าค่ะ ดมยาสลบไม่บล็อกหลังเพราะกลัวมากค่ะ...แต่ตอนจะดมยาก็น่ากลัวค่ะ เพราะจะถูกครอบจมูก เมื่อสลบไปแล้วก็จะถูกแหย่ท่อช่วยหายใจทางหลอดลมอีก แถมถูกสวนปัสสาวะอีกอีก...เจ็บหลายจุดค่ะ

เมื่อฟื้นขึ้นมาเจ็บรอยผ่ามากๆ ขยับนิดหน่อยก็เจ็บสุดๆ คิดดูนะค่ะ แผลมีดบาดแค่นิดเดียวยังเจ็บ แต่นี่แผลยาวเป็นคืบค่ะ เจ็บทรมานอยู่หลายวัน หมอ พยาบาลก็จะมาคอยเตือนให้ลุกเดินไม่งั้นลำไส้จะติดกัน แต่กว่าจะลุกจากเตียงได้ก็ 3 วันค่ะ ลุกเดินก็เจ็บค่ะ

แถมระคายคอจากท่อช่วยหายใจ เมื่อตอนสลบ ทำให้ไออีกค่ะ ไอทีก็กุมท้องเพราะสะเทือนแผลผ่าตัด เจ็บค่ะ หัวเราะก็เจ็บแผลค่ะ

คุณแม่ท่านอื่นที่คลอดธรรมชาติ หลังคลอด หลับพักที่เตียง เมื่อตื่นขึ้นมาก็เห็นเดินกันปร๋อๆ อิจฉามากค่ะ เพราะตัวเองลุกไม่ได้ แถมมีสายน้ำเกลือ สายปัสสาวะสวนไว้ (ตอนดึงออกก็เจ็บอีก) แถมนอนแบปลุกไม่ได้ ท้องก็อืด ลมก็ดันแผลเจ็บอีก...โอยยย

ขอโทษนะคะ เขียนยาวไปนิด แต่ก็อยากจะเชิญชวนและเห็นด้วยกับอาจารย์ค่ะ ว่าคลอดธรรมชาติดีที่สุด...