ประกายไฟปลายกระดาษ


  •      ลมร้อนผะแผ่วผิว

กระดาษแผ่นบางที่โดดเดี่ยวก็เริ่มแห้งกรอบด้วยแรงลม หมุนพักคว้างและตกลงบนพื้น..คลุกดิน

สะเก็ดไฟจากกองฟืนถูกลมพัดพา ปลิวกระทบแผ่วที่มุมกระดาษ

ค่อยๆลาม ช้าๆ ต่อเนื่อง

มุมกระดาษเริ่มมีสีดำ และเว้าแหว่งด้วยแรงไฟ

 

  •    กระดาษหากไม่แห้งกรอบ ลูกไฟเล็กๆ ไหนเลยจะมีอิทธิพลจนกระดาษมอดไหม้

ลูกไฟย่อมปลิวเมื่อมีกองฟืนและลมพัดแรง

คนก่อไฟล้วนรู้

  ไฟฟอนมีทุกหย่อมหญ้า  ห้ามคนจุด ยากกว่า ระวังแผ่นกระดาษจะติดไฟ

 

  • หากหัวใจเหมือนกระดาษ

คงต้องทำให้เปียกชื้น จุดไฟยาก

หาที่ยึดเหนี่ยว หนักแน่น ไม่ปลิวคว้างและหวั่นไหวแห้งกรอบเพราะแรงลม

ใจที่ไม่ไหม้ ย่อมเป็นใจที่สมบูรณ์ด้วยสุขภาวะ

 

  • กองไฟข้างนอกไม่รุนแรงเท่าไฟที่ลามริมกระดาษและบั่นทอน ลามไหม้ จนเป็นจุลไปทั้งใจ

 

28 มีนาคม 2551

 

 

หมายเลขบันทึก: 173597เขียนเมื่อ 28 มีนาคม 2008 07:21 น. ()แก้ไขเมื่อ 11 กุมภาพันธ์ 2012 23:19 น. ()สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการจำนวนที่อ่านจำนวนที่อ่าน:


ความเห็น (16)
  • คิดว่าจะห่าง G2K  ที่ไหนได้มีบันทึกดีๆมาให้อ่าน
  • คนเราถ้ามีจุดมุ่งหมายจะดับไฟในใจของตัวเองแล้วเริ่มปฏิบัติคงจะมีความคืบหน้า  เจอกันอีกครั้งคงต้องขอคิวยาวๆๆๆ  ศึกษาเรื่องนี้หน่อย  อิอิ
  • เว้นวรรคไปตั้งหลายวันแล้วนา...อิ อิ
  • ขอคิวฟังเรื่อง dialogue ด้วยค่า...
  • ได้เข้าใจคำว่า เป็นปัจจัตตัง..อีกนิดหน่อยค่ะ

อิอิ..ตอบคำถามคุณหมอ....หรือเปล่า

 

สวัสดีครับ

นึกว่า ปราย พันแสง มาเขียนเอง ครับ

เอาเพลงใจบางบางมากครับ เพลงนี้หนุ่มเสกเคยร้องไว้ ขับร้องใหม่โดย โจ้ วงพอส

--> http://www.ijigg.com/songs/V2ABCC7GPD

ใจบางบาง *มาฝาก (พิมพ์ตก)สงสัยคนแต่งเพลง คิดคล้ายๆ อาจารย์นะครับ เรื่องใจกับกระดาษ

ขอบคุณค่ะ เข้าไปฟังแล้ว...คนแต่งเพลงคงคิดอะไรบางอย่าง??

เฝ้าระวังลูกไฟปลิวลงที่ปลายกระดาษ

มันยังยากกว่าเฝ้าระวังกระดาษให้อยู่ห่างไฟ

กองไฟกองใหญ่ เมื่อหมดเชื้อไฟ ก็มอดดับไปเอง

แต่ลูกไฟที่ปลิวไปทั่ว...น่ากลัวไม่น้อย???

ช่วงเวลาที่ทำให้หัวใจเหมือนกระดาษแผ่นบางที่เปียกชื้น

หวังว่าไอความร้อนจะไม่ย่อยสลายมันไปเป็นธุรี

แต่วันนี้มันกลับเน่าเปื่อยตกตะกอนที่สายน้ำแห่งความรู้สึก

ไหลไปสู่จุดหมายปลายแห่งมหาสมุทรแห่งความเหงา

มีคนตกปลาคนหนึ่งมาบอกว่าพบหัวใจที่ใต้ท้องทะเลลึก

บ้างนักเดินทางก็บอกว่ามันไปเกยหาดที่แหลมอันห่างไกล

ส่วนนกนางนวลก็บินมาส่งข่าวว่าพบหัวใจที่ตกตะกอนในรังของมัน

 ส่วนฉันไม่พบว่าตัวเองถวิลที่จะไปตามมันนัก

สวัสดีครับ

อ่านบันทึกปุ๊บ นึกถึงเพลง "หากแม้นหัวใจฉันเป็นกระดาษ ป่านนี้คงขาด คงขาดไม่มีชิ้นดี..." ผมพาออกนอกเรื่องหรือเปล่าครับ อิอิ

การระมัดระวังจิตใจของเราเป็นเรื่องยากนะครับ แต่ไม่ยากเกินกว่าที่จะทำได้เพียงต้องหมั่นดูใจของเราให้บ่อยขึ้นเท่านั้น แล้วมันก็จะระมัดระวังโดยอัตโนมัติ

ชอบที่อาจารย์เปรียบเทียบครับ

วันนี้มันกลับเน่าเปื่อยตกตะกอนที่สายน้ำแห่งความรู้สึก

ไหลไปสู่จุดหมายปลายแห่งมหาสมุทรแห่งความเหงา

...... ส่วนฉันไม่พบว่าตัวเองถวิลที่จะไปตามมันนัก

 

  • หัวใจละลายปนเปลงมหาสมุทร
  • ระเหิดระเหยไปกับสายลม
  • แล้วกลั่นลงเป็นฝน

หัวใจที่ไม่ตามหา...กระจัดกระจาย เคล้าไปกับสายน้ำ และรดชุ่มฉ่ำพื้นดิน...ดับไฟทั้งปวง...หรือเปล่าคะ.... น้องออต ^^

ขอบคุณค่ะ ท่านP ที่พาไปให้นึกตั้งมั่นในสติ

  • อัตโนมัติ เป็นเรื่องที่อยากเป็นค่ะ แต่ยังทำได้ไม่เต็มที่

เป็นระดับนักปฏิบัติขั้นก่อนวัยเรียน...ยังไม่ถึงอนุบาลเลย ^^

 

 

ว้าว อาจารย์สร้อย

  • ใช่น้อ แม้ว่ามันจะละลายไปในมหาสมุทร
  • แต่มันก็ระเหยเป็นไอฝุ่นและตกลงมาให้เราได้เล่นได้กินได้ฉ่ำใจ  ไม่ไม่ต้องตามหา แต่ก็มาเอง
  • มาที่ไรก็ฉ่ำใจคราวนั้น อิอิ ชอบๆๆ

อยากได้คนช่วยทำแนวกันไฟ..อิ..อิ..

สวัสดีค่ะ น้องออต

มาที่ไรก็ฉ่ำใจคราวนั้น

 

 

มาพร้อมหัวใจก็เลยฉ่ำใจ

มาแล้วเก็บหัวใจไปด้วยก็ฉ่ำตา

มาแล้วฝากใจไว้ฉ่ำทั้งใจและรอยยิ้ม

มาแล้วแลกใจ ...ชื่นชุ่มฉ่ำทั้งดวงดาว??

 

 

สวัสดีจ้า ครูอึ่ง

อยากได้คนช่วยทำแนวกันไฟ..อิ..อิ..

แหม!! เข้าใจคิดแฮะ...แนวกันไฟแบบไหนดี

ถางดินรอบแผ่นกระดาษ??   ^^

 

 

บทรำพึง ของนักวิจัย

ประกายไฟไหมกระดาษ  พอไหว

แต่ถ้าประกายใจ  มีเครื่องดับเพลิงให้ยืม อิอิ

อิ อิ ท่านครูบาคะ

ไปดูรูปบ้านอุ๊ยจั๋นตา ตอนฝนตกแล้ว....อย่างกับได้เครื่องดับเพลิงเลยค่ะ...ดูรูปสวยๆ บ้านน่าอยู่ ดอกไม้งาม....ยอดเยี่ยมเลยค่ะ

วันนี้มีสัมมนาค่ะ ได้ฟังเรื่องบัณฑิตที่สังคมต้องการ...เหมือนกับจำลอง คุณลักษณะคนแซ่เฮ มาเลยค่ะ...ฮี่ๆๆ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี