วันนี้มันกลับเน่าเปื่อยตกตะกอนที่สายน้ำแห่งความรู้สึก
ไหลไปสู่จุดหมายปลายแห่งมหาสมุทรแห่งความเหงา
...... ส่วนฉันไม่พบว่าตัวเองถวิลที่จะไปตามมันนัก
- หัวใจละลายปนเปลงมหาสมุทร
- ระเหิดระเหยไปกับสายลม
- แล้วกลั่นลงเป็นฝน
หัวใจที่ไม่ตามหา...กระจัดกระจาย เคล้าไปกับสายน้ำ และรดชุ่มฉ่ำพื้นดิน...ดับไฟทั้งปวง...หรือเปล่าคะ.... น้องออต ^^