การฝึกจิตให้โปร่งเบาสบายก็เหมือนการเทน้ำที่สะอาดลงไปขับไล่น้ำเสียออกไปที่ละน้อยจนกลายเป็นน้ำใสแจ๋วสะอาดสวยงาม

ยามเช้าวันนี้เย็นกายที่เกาะยอเพราะคลื้มฟ้าคลื้มฝน  มีเมฆฝนไหลผ่านระยะต่ำ ๆ การอยู่บนยอดเขานี้มักเจอสิ่งสวยงามตามธรรมชาติสะอาดอารมณ์อยู่เสมอ ๆ

 วันนี้ได้ฟังการบรรยายธรรมของท่านพุทธทาส  ภิกขุ  ทางวิทยุ  เรื่องการฝึกจิตอย่าให้โกรธ  แต่ให้รู้ตามสภาพความเป็นจริงที่มันเป็นไป 

 ผมเกิดมุมคิดว่า...คนเรามีกิเลสเป็นเจ้าเรือนอยู่แล้ว 

 การเติบโตมาของคนเราเหมือนแก้วว่างยิ่งอายุเพิ่มขึ้นทีละขวบ ๆ ก็เหมือนหยดน้ำลงในแก้วที่หลากสีสันจนน้ำเต็มแก้ว 

 การที่ไม่สะอาดเกิดจากการสะสมลงไปของสิ่งต่าง ๆ ( กิเลส ) 

 การฝึกจิตให้โปร่งเบาสบายก็เหมือนการเทน้ำที่สะอาดลงไปขับไล่น้ำเสียออกไปที่ละน้อยจนกลายเป็นน้ำใสแจ๋วสะอาดสวยงาม 

 สำหรับจิตใจของผู้ปฏิบัติธรรมจนได้บรรลุมรรคผลนิพพานนั้นคือการทำให้แก้วน้ำนั้นว่างเปล่า  ( อนัตตา )  ไม่มีตัวตนที่จะพึงอาศัยนั้นเองครับ...ฮา ๆ เอิก ๆ