ติลักขณาทิคาถา

แนวทางดำเนินไปสู่ฝั่งโน้น เริ่มต้นด้วยกึ่งคาถาแรกว่า...

 

  • กัณหัง ธัมมัง วิปปะหาย สุกกัง ภาเวถ ปัณฑิโต
  • บันฑิตพึงละธรรมดำ แล้วพึงเจริญธรรมขาว

 

ผู้เขียนคิดว่า พื้นฐานจริยธรรมของสำนักปรัชญาหรือศาสนาทั้งหลายเริ่มต้นด้วยหลักการทำนองนี้ เช่น...

  • ละชั่ว...................  ทำดี
  • อย่าคบคนพาล.......  จงคบบัณฑิต
  • งดเว้นบาป.............  บำเพ็ญบุญ
  • ละทุจริต................. ตั้งอยู่ในสุจริต
  • หลีกห่างมาร............ ฝักใฝ่เทพ
  • ละธรรมดำ..............  เจริญธรรมขาว
  • .........ฯลฯ.............

ประเด็นที่แตกต่างกันก็คือ การให้ความหมายหรือความคิดเห็นว่า ชั่วดี ผิดถูก พาลบัณฑิต ทุจริตสุจริต มารเทพ หรือบาปบุญ เป็นต้น ... ซึ่งอาจหนักเบาไม่เหมือนกัน เช่น การลักขโมย บางสังคมอาจเห็นว่าเป็นความผิดใหญ่หลวง แต่บางสังคมอาจมองว่าเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อย หรือบางสังคมอาจมองว่าเป็นความดีเบื้องต้นในการฝึกหัดตนเอง เป็นต้น

................

สำหรับคำสอนในทางพระพุทธศาสนานั้น

  • ธรรมดำ  คือ อกุศลกรรมบถ ๑๐ หรือทุจริต ๓ เป็นต้น
  • ธรรมขาว คือ กุศลกรรมบถ ๑๐ หรือสุจริต ๓ เป็นต้น

 

ประเด็นนี้ผู้เขียนคิดว่า หลายท่านคงจะพอรู้ และค้นหาได้ไม่ยากไม่จำเป็นต้องขยายความ...

จากกึ่งคาถาแรกนี้ สรุปได้ว่า พระพุทธเจ้าทรงวางหลักการเบื้องต้นในการดำเนินเพื่อไปสู่ฝั่งโน้น...