ความเป็นเพื่อนกันมา...?
ช่วงพักเมื่อครู่ได้หยิบหนังสือติดมือมาอ่านเพราะเห็นรูปท่านเจ้าประคุณ พระพรหมคุณาภรณ์
( ป.อ. ปยุตฺโต ) ท่านเกิดวันพฤหัสบดี 12 มกราคม ปี 2551 ที่ผ่านมาแล้วนี้ ท่านมีอายุครบ 68 ปี นึกถึงเมื่อหลายปีผมเคยไปกราบเยี่ยมท่านที่โรงพยาบาลศิริราช
สำหรับบ้านเกิดท่านอยู่ในห้องแถวตลาดเก่าศรีประจันต์ เมืองสุพรรณบุรี เป็นห้องแถวยาวตั้งอยู่ใกล้ริมแม่น้ำท่าจีนหรือแม่น้ำสุพรรณนั่นเอง
ตามประวัติท่านเจ้าประคุณมีปัญหาด้านสุขภาพมาก คนใกล้ชิดท่านว่า..ท่านเป็นเกือบทุกโรคเลยครับ และคุณเนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์เล่าใน พระผู้สว่างกลางใจนิรันดร์ว่า...
ท่านเจ้าคุณบอกว่า...อาตมารู้สึกและบอกตัวเองมาตั้งแต่เล็กว่า โรคภัยไข้เจ็บมันเกิดมาพร้อมอาตมาเป็นเพื่อนกันมา การเจ็บป่วยกลับเป็นโอกาสเป็นเหตุให้มีเวลาเป็นของตนเอง ได้เรียนได้ทำงานเต็มที่
และเวลาป่วยก็มีคนมาช่วยเหลือให้ความเห็นใจ ก็ไม่เคยมองว่าเป็นสิ่งที่ไม่ต้องการอะไร กายป่วย แต่ใจไม่ป่วย อาตมาชอบศึกษา ก็มีโอกาสได้ค้นสิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวเอง เวลาป่วยเป็นอะไร ก็ค้นดูตำรา ก็ได้ความรู้มากมายจากการเจ็บป่วยของตนเอง...
ไม่น่าเชื่อว่า พระผู้เปี่ยมด้วยบุญบารมี พิสุทธิศีลศุภลักษณ์ อย่างนี้ จะมีโรคภัยไข้เจ็บเป็นเพื่อนกันมา แม้จนถึงวันนี้...ท่านเจ้าประคุณ พระพรหมคุณาภรณ์ เป็นอีกรูปหนึ่งที่เรากราบได้สนิทกายสนิทใจ
สวัสดีครับ ท่านอาจารย์ umi
อ่านบันทึกนี้แล้วปลื้มมากๆครับเพราะท่านพระพรหมคุณาภรณ์เป็นพระในดวงใจของผมเลยครับ
เท่าที่ผมได้อ่านประวัติและกิจวัตรของท่าน ข้อปฏิบัติของท่านทุกอย่างเป็นธรรมะหมดครับ ท่านสอนอย่างไร ท่านก็ปฏิบัติอย่างนั้น
เมื่อก่อนผมเป็นคนไม่ชอบศาสนาพุทธเลยครับ แต่หลังจากที่ได้อ่านงานของท่านพระพรหมคุณาภรณ์แล้ว เป็นที่ตื่นตาตื่นใจของผมมากครับ นับแต่ที่ได้อ่านงานของท่านมา ผมก็เริ่มศรัทธาพุทธศาสนามาแต่บัดนั้น
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณ small man
ใช่ครับ ผลงานของท่านเจ้าประคุณเหมือนเป็นประทีปส่องนำทางให้ผู้คนค้นหาวิถีชีวิตตนเองเจอไปมากต่อมากแล้ว
หนังสือชื่อพุทธธรรม นั้นก็ดังไปทั่วโลกเลยครับ
ขอบคุณครับ