ผมเขียนบันทึกมา 2 เล่ม 18 เรื่อง เองเหรอ  น้อยมาก  ผมเป็นสมาชิกตั้งแต่: พฤ. 24 ม.ค. 2551 @ 13:11  โดยการแนะนำของกลัยาณมิตร (ขอสงวนนาม)  คนหนึ่ง เธอเป็นทั้ง น้อง เป็นเพื่อน เป็นกำลังใน ในการทำงานของ ผม เธอรู้เข้าใจ และ เห็นการทำงาน เกี่ยวกับคนชายขอบ ของผม เธอจึงแนะนำ ให้เปิดสมุดบันทึกของตัวเองเพื่อ  เป็นกระบอกเสียง กู่ก้องให้ คนในเมืองเอง ได้รับรู้ความทุข์ ความสำลาก และเสียงเรียกร้องของคนชายขอบ ผมจึงได้เปิดสมุดบันทึกเล่ม หนึ่ง ชื่อว่า ครูข้างถนน ผมเองไม่ถนัด และไมรู้ กฎระเบียบการใช้งาน ใน g2k สักท่าไร จึงเปิดไว้เฉยๆ ไม่ได้บันทึกเรื่องราวอะไรไว้ ในสมุด  จนมาถึง  สร้าง: พ. 06 ก.พ. 2551 @ 13:14   แก้ไข: ส. 09 ก.พ. 2551 @ 19:43   ผมได้บันทึกเรื่องแรก เพราะทนเห็นความเดือนร้อนของพี่น้อง ชนกลุ่มน้อย โดนกดขี่ข่มแหง ไม่ไหว จึงนำข่าวสาร ผลกระทบจากการสร้างเขื่อนบนแม่นำสาละวินที่ไทยไม่ควรมองข้าม  เป็นบันทึกแรก ที่ได้เขียนขึ้นมา เขียนแบบงูๆ ปลาๆ โดยการแนะนำของเธออีกเช่นกัน  จากวันนั้น ถึงวันนี้ เดือนกว่าๆ ของการ เขียนบันทึก ได้ แค่ 2 เล่ม กับ 18 เรื่อง  ไม่รวม บันทึกที่ลบทิ้ง

ครูข้างถนน 13 บันทึก

http://gotoknow.org/blog/krukangthanon/163697

เเหงา เศร้า เราและความคิดถึง อีก 5 บันทึก 

http://gotoknow.org/blog/krukangthanonr

  ตั้งแต่นี้ไป ผมจะสหรวจตัวเอง ทุกเดือน และจะปรับปรุงการเขียนบันทึกของผม อนึ่ง

      1. ผม ไม่ใช่ครูสังกัดใดๆ ไม่ใช่ นักวิชาการ ไม่ใช่ นักคิด นักเขียน ไม่ใช่ศิลปิน

      2.  ผม เป็นแค่ เจ้าหน้าที่องค์กรพัฒนาเอกชน องค์กรเล็กๆ องค์กร หนึ่ง แต่ภูมิใจที่ได้ ทำงาน ในองค์กรนี้ เป็นองค์กรเล็กแต่ช่วยเหลือเด็กได้ หลายร้อยคน

      3.  ผม   อยากบันทึกอะไร ก็บันทึก  แบบว่า ตามใจฉัน  บันทึกแบบไม่มีหลัก ภาษา ไม่สระ สรวย ไม่เป็นวิชาการ ภาษาส่วนมาเป็นภาษาพูด

      4. ผมการโต้ตอบกับผู้ที่ให้ความคิดเห็น  โต้ตอบกับทุกคน และบางครั้ง เขียนข้อคิดเห็นของตัวเองลงในบันทึก ของบล็อกเกอร์ ท่านอื่นบ้าง  บางที จะเห็นว่า เวลาครูข้างถนนเข้าไปโพสต์ ในบันทึกของคนอื่น ทำเป็นเล่น ไม่รู้จักกาละเทศะ อาจจะติ ตำหนิ บ้าง (อาจจะคิดไปเอง)

       5. ผม  ยอมรับ สิ่งที่กระทำลงไป แต่ทั้งนี้และทั้งนั้น ทุกคำพูด ทุกความคิดเห็น เป็น บุคลิก ของตัวเอง บางทีก็แก้ไม่หาย

       ตอนนี้ผมมีความคิดว่า จะแยกบันทึก ของผม และคิดว่า บันทึก ของผม มัน สับสน ปนเป กัน เรื่องงาน กับ เรื่องส่วนตัว  โดยเฉพาะ บันทึก เล่มแรก บันทึก ครูข้างถนน จึงขอย้าย 7 บันทึก

คือ  1     ผ่านพบ ประสบเจอ

      2.    ผ่านพบ ประสบเจอ ต่อ..(บ้านแม่ต้อคี หมู่บ้านกลางป่าดอย)

      3     บ้านตะพิโจ ตามรอย "โรงเรียนของหนู"

      4     ผมซื้อประสบการณ์ที่เมืองเมวดีด้วยเงิน 50 บาท

      5     ผมเก็บกำไรชีวิตที่ ทีลอซู

      6       ผมเก็บกำไรชีวิต 2 ที่ถ้ำแม่อุสุ 

      7       ให้ทานเล็กน้อย แต่มีความสุข  

จะย้าย ทั้ง 7 บันทึกนี้ เข้ามมาไว้ในสมุดบันทึก เล่มที่ 3  บันทึกการเดินทาง ของคนพเนจร  นี้ แต่เกิดคำถาม ที่อยากได้คำตอบ เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ จาก บล็อกเกอร์ ผู้ชำนาญ ทั้งหลาย ว่า

      1.  จะดีหรือไม่ ถ้าผมย้าย บันทึกทั้งเจ็ดบันทึก

      2.  จะเกิดผลกระทบ เกิดความเสียหาหรือไม่

      3.  จะเสียความรู้สึกกับผู้โพสต์ ให้ข้อคิดเห็นผมหรือไม่  

      4.  การย้ายบันทึกจะเป็นการ โลเล หรือไม่ เพราะผมลบบันทึกไป 3 บันทึกแล้ว ตอนนี้จะย้ายบันทึกอีก

           บันทึกที่ผมลบ  1 คิดอย่างไร กับ คำว่า อ่อยเหยื่อ (ผมอยากถามความคิดเห็นเฉย เมื่อได้คำตอบแล้ว ผมก็ตัดสินใจลบ ทิ้ง)

                               2 มาลีฮวนน่า กัญชา แห่งบทเพลง  (ผมลบ เพราะ กลัวระเมิดลิขสิทธิ ของค่ายเพลง)

                               3. มองอย่างนก มาลีฮวนน่า บุปผา ชน (ที่ลบ มีเหตุผล เหมือนเรื่องที่ 2)

 

* ขอย้ำครับว่า ครูข้างถนน คือคนธรรมดาติดดิน ไม่มียศ ไม่มีเกียรติ ไม่มีขั้น ไม่มี ซี ไม่ใช่นักวิชาการ ภาษา คำพูด และ การเรียบเรียงลำดับขั้นตอน ไม่ชัดเจน เท่าใด ผม ขออภัย และขอโทษไว้ ณ โอกาสนี้ด้วยครับ

  ขอบคุณมากครับ