ชีวิตจริง...ของผู้ชายคนหนึ่ง

เมื่อวาน วันที่ 15 มีนาคม 2551 ฉันไปสอนนักศึกษา มสธ ที่หอผู้ป่วย ที่ฉันทำงานอยู่

น้องพยาบาลรายงานว่า.. มีผู้ป่วยชายไทย อายุประมาณ 50 ปี เป็นมะเร็งกระดูก แขนซ้ายถูกตัดมาหลายปีแล้ว ให้ยาเคมีครบคอร์สแล้วแต่ยาเคมีบำบัดไม่ตอบสนองต่อโรค

อาจารย์แพทย์...จะสั่งยาตัวใหม่ให้ ยาเคมีตัวนี้ไม่มีขายในประเทศ ต้องสั่งจากต่างประเทศ แต่ รพ ยืมยามาจาก รพ ศิริราชให้ เภสัชกร รพ ดูแลให้แล้วและยามาถึงแล้ว

แต่ยานี้จะต้องซื้อเอง เพราะเป็นยาพิเศษไม่มีจำหน่ายในประเทศไทย ราคา 1ขวด ประมาณ 600 บาท ไม่ทราบว่าหมอจะใช้ทั้งหมดเท่าไหร่

ฉันก็ต้องไปคุยกับคนไข้ เพื่อประเมินภาวะเศรษฐกิจ สังคม จะได้ไม่เกิดปัญหาเรื่องค่าใช้จ่าย

คนไข้ของฉันเล่าว่า เป็นชาวบ้านธรรมดา เคยแต่งงานหญิงหม้าย อายุน้อยกว่าตน 8 ปี  มีลูกติดแม่มา 2 คน พอแต่งงานกัน มีลูกตัวเองเพิ่มมา เป็นลูกสาว 1 คน ตอนนี้เรียนอยู่ ม.3

ตอนป่วย..เป็นมะเร็งกระดูก ต้องตัดแขนซ้าย อารมณ์หงุดหงิด ต่างคนต่างอารมณ์ไม่ดี

ทั้งไม่อยากเป็นภาระของภรรยา  แขนก็ไม่มี งานก็ทำไม่ได้

เกรงใจพ่อตา แม่ยาย ก็เลยหย่ากัน

หลังจากนั้น...ผมไม่มีบ้าน ก็เลยไปขออาศัยวัดในหมู่บ้านอยู่ พระอาจารย์ทำบ้านหลังเล็กๆให้อยู่ในวัด ทำงานช่วยวัดไป ถึงเวลามาหาหมอ พระก็ให้ค่ารถมา

ฉันถามต่อ  แล้วลุงทำอะไรที่วัด

คนไข้ตอบ  ก็ช่วยงานเล็กๆน้อยๆ

ฉันถามต่อ  แล้วภรรยาไม่สงสารให้กลับไปอยู่ด้วยหรือ

คนไข้ตอบ  เขามีคนอื่นแล้วล่ะ เราอยู่กับเขา เราก็ทำอะไรให้เขาไม่ได้ อารมณ์ก็ไม่มี

ฉันคิดว่า... ปัญหาคนไข้ของฉันซับซ้อนมาก กว่าที่จะให้ชีวิตครอบครัวเขากลับมาเหมือนเดิมได้

สิ่งที่จะต้องแก้ปัญหา  ก็คือ...

1. ยาเคมีบำบัดที่ได้มา ใครจะจ่ายเงิน เพราะคนไข้ของฉันไม่มีรายได้

คำตอบ.. เภสัชบอกว่า อาจารย์แพทย์เจ้าของไข้จะช่วยจ่ายเอง เพราะยาชนิดนี้ไม่อาจขอสังคมสงเคราะห์ได้ คุณหมอของฉันคนนี้ดีมาก และเก่งมากด้วยน่าสรรเสริญจริงๆ

 

2. คนไข้ของฉัน  นอนรอยาเคมีบำบัด มาประมาณ 1 สัปดาห์แล้ว รอไหวไหม

ฉันจึงต้องไปให้กำลังใจ... ให้รออีกหน่อยเพราะ กำลังดำเนินการ  เรื่องยา ถ้าให้กลับบ้านไปก่อน ลุงก็ไม่มีเงินค่ารถกลับไป กลับมา

ลุงคนไข้ ของฉันเข้าใจและบอกว่า... ไม่เป็นไร รอได้ เพราะกลับบ้านที่วัด ก็นอนอ่านหนังสือเฉยๆไม่ได้ทำอะไร ปัญหานี้ก็หมดไป คนไข้รอได้

 

3. ปัญหาครอบครัวของคนไข้

ฉันคิดว่า ...คนไข้ทำใจยอมรับได้แล้ว อยู่วัด คิดถึงลูกสาวก็ไปเยี่ยม ภรรยาเก่าก็ไม่ว่าอะไร

 

4. ปัญหาด้านจิตใจ

ตอนนี้สังเกตเห็นว่า.. คนไข้จิตใจค่อนข้างสงบ สีหน้าไม่วิตกกังวล จากการพูดคุย ตั้งแต่ลุงอยู่ที่วัดก็ปฏิบัติธรรมมาตลอด ช่วยงานวัด พระอาจารย์ก็ดี บอกว่าให้พักผ่อนมากๆ

 

ชีวิตของผู้ชายคนหนึ่ง... ทั้งป่วยเป็นโรคมะเร็ง ถูกตัดแขน ภรรยาก็เลิก บ้านไม่มีอยู่ ต้องอยู่วัด รายได้ไม่มี ไม่มีเงินซื้อยาแพงๆ

เขาอยู่ได้อย่างไร???

แต่สิ่งที่ทำให้เขามีชีวิตอยู่ได้   โดยไม่ทุกข์ร้อน เพราะความคิด จากการที่เขาอยู่วัดเห็นสัจธรรมของชีวิต ปฏิบัติธรรม ทำให้จิตเป็นสุข

ลุงคนไข้  คงมีบุญอยู่มาก เพราะพระยังให้บ้านอาศัยอยู่ ให้ข้าวกิน ให้เงินค่ารถมา รพ หมอเจ้าของไข้ใจดี ซื้อยาให้ แล้วยังรักษาให้เป็นอย่างดี 

นิยายเรื่องนี้ ยังต้องติดตามตอนต่อไป .......

เพราะวันจันทร์นี้...  จะต้องรอเรื่องยาเคมีบำบัดและแพทย์จะรักษาลุงอย่างไร