ขอแค่มีชีวิตอยู่กับ...

วันนี้กลับไปเยี่ยม บ้านพ่อแม่แฟน หลังจากที่ไปได้กลับไปนานประมาณ 10 เดือนแล้ว

 ทุกครั้งที่ไปจะต้องร้องไห้  แต่ครั้งนี้รู้สึกว่า เราเข้มแข็งขึ้น

บรรยากาศเก่ายังหลงเหลือ สิ่งของต่างๆยังมีให้เห็น  ให้รำลึก  นับตั้งแต่จากมาก็ไม่เคยย่างก้าวขึ้นไปห้อง..ของเรา  และวันนี้..ก็ยังไม่ไปอยู่ดี  อยากจะให้คงอยู่อย่างนี้  มีไว้ให้เป็นที่ระลึก ถึงความสุข และ เก็บไว้ให้ลึกสุดใจ

 ที่น่าดีใจ คือ  แววตา ของคนชราทั้งสองเปลี่ยนไป สดใส  ท้อง้าของฉันเริ่มสดใส และมีความสุขกับชีวิตที่เหลืออยู่ เวลาช่วยทำให้ผู้คนรู้จักชีวิตมากขึ้น  ยอมรับความเป็นจริงที่ว่า  คนเราไม่ได้อยู่คู่กันตลอดไป  ขอแค่ได้มีเวลาใช้ชีวิตอยู่กับคนที่เรารัก ในช่วงเวลาหนึ่งก็พอแล้ว  ดีใจที่ได้เกิดมาเป็นคนรักของเธอ  และเราอยู่ด้วยกันในวินาทีสุดท้าย แม้จะไม่มีคำร่ำลาจากเธอ  เธอคงรู้ว่า  ...  ฉันไม่ต้องการฟัง...

และ..ในวันนี้ ..ฉันดีขึ้น..ด้วยสรรพสิ่งยังปราณีฉันอยู่...

ขอบคุณ  ณ..พื้นที่นี้ที่ได้  ให้แสงสว่าง กำลังใจ  และแนวทางในการใช้ชีวิตอย่างมีศิลปะ