ใกล้พระใกล้ธรรม
เมื่อวันวานช่วงบ่ายถึงเย็น ผมนำตัวเองเข้าวัด ไปถวายความรู้ให้พระคุณเจ้า ช่วงรอเวลา ผมเดินไปที่หน้าต่างสิ่งที่ได้รับคือกลิ่นโชยมาตามสายลม ไม่ใช่กลิ่นดอกไม้ป่า หรือ กลิ่นน้ำหอมที่ไหนนะครับ

ใช่แล้ว...กลิ่นนี้ผมเคยสัมผัสบ่อยสมัยเป็นสามเณรน้อย ๆ เข้าป่าช้า คือเขาให้เดินไปช้า ๆ อยู่ด้วยความมีสตินะครับ ตรงนั้นเผาศพกลางแจ้ง นำโลงศพขึ้นบนกองฟืนแล้วเราก็มีการสวดมติกาบังสุกุล

เมื่อเผาศพผมเดินดูด้วยเห็นของจริงในชีวิต การเกิดแก่เจ็บตาย...แล้วควันไฟหอบเอากลิ่นศพที่ถูกไฟไหม้โชยมากระทบรูจมูกผม เหมือนวันนี้เลยคือกลิ่นไม่เปลี่ยนแปลง...ถามพระคุณเจ้าว่าเขามีพิธีกรรมเผาศพที่วัดนั้นวันนี้...ถึงบางอ้อ...

เรื่องกลิ่น เรื่องพระ ๆ ท่านสนใจศึกษาเรียนรู้มาก เป็นที่น่าชื่นชมรักดีรักการศึกษา ตามสิกขา 3 ประการ มี ศีล สมาธิ และปัญญา เป็นเส้นทางสว่างในการดำเนินชีวิต พระคุณเจ้าผู้ชอบเรียนใฝ่รู้จึงน่าให้การสนับสนุนส่งเสริมให้ก้าวหน้าทางการศึกษาให้ยิ่ง ๆ ขึ้นไป

...พอผมถวายความรู้ให้พระคุณเจ้าเสร็จผมก็ขออะไรพระคุณเจ้า ผู้มีศีล 227 ข้อ มากกว่าผมเพราะผมแค่พยายามรักษาศีล 5 ข้อเท่านั้นเอง ได้ผลคือ พระคุณเจ้า..ชะยันโต..โพธิยา..ฯลฯ ให้พรผม...สาธุ สาธุ สาธุ...ฮา ๆ เอิก ๆ
สวัสดีครับ คุณ
กวินทรากร
ถูกต้องนะครับ...
เป็นความอิ่มใจ...เหมือนได้ของมีค่ามหาศาล...ฮา ๆ เอิก ๆ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับท่านอาจารย์
สวัสดีครับ คุณ นม.
มีโอกาสจะนำข่าวสารการเรียนนี้เสนอพระคุณเจ้านะครับ
มาจากดงขมิ้นเหมือนกันนะครับ...ฮาๆ เอิก ๆ
ขอบคุณครับ