ตื่นเช้าได้งานหลาย ตื่นสายได้งานน้อย คำโบราณผู้เฒ่าว่า ตื่นขึ้นมาถะแม้สินอนหรีอยู่เฮ็ดหยัง ผู้อ่านเอย... เสียงลูกหวีดของดาบอุทัย ดังขึ้น ปิ๊ดปิ๊ด... ปิ๊ดปิ๊ด...กำลังนอนแซบๆ เป่าอีหยังน้อหนวกหูหลายเด้... เช้ามืดวันนี้คณะวิทยากรพี่เลี้ยงนำพ่อตู้แม่ตู้เดินดินออกกำลังกายรอบสวนป่า เป็นระยทาง 1 กิโลเมตร นับก้าวได้ 1,500 ก้าว เดินปกติสบายๆ ลองเดินดูนะครับเพื่อมีประโยชน์ในการวัดระยะพื้นที่ในการทำเกษตรแบบพอเพียง
หลังจากนั้นรับประทานอาหาร เตรียมไปดูพื่นที่เกษตรกรตัวอย่าง คือ พ่อใหญ่ไล (พ่อใหญ่บ่ยาก) ที่บ้านดงหนาม ต.สนามชัย อ.สตึก จ.บุรีรัมย์
ไปเดินชมสวนพ่อใหญ่ไล อีก 1 กิโลเมตร ทำการปลูกพืชทุกอย่าง ต้มเกลือกินเอง ทำเต่าเผาถ่านใช้เอง ปัจจุบันนอนขากวยห้างเฝ่าสวนยางพาลา 10 ไร่ และขยายปลูกอีก 15 ไร่ จำประเด็นสำคัญได้ดังนี้
-
รู้แล้วต้องทำเลย อย่าตินั้นตินี้ ให้ฟ้าวพากันเฮ็ด
-
บ่ต้องสงสัยเฮ็ดแล้วสิเกิดการเฮือนอู้เอง
-
ไม่ต้องเชื่อคนอื่นเชื่อตนเอง เฮือนฮู้เอง
-
การทำเกษตรไม่มีสูตรสำเร็จตายตัวทำไปเรื่อยๆ เปลี่ยนแปลงเฮือนฮู้บ่อยๆ ถึงสิพออยู่พอกินไปฮอดลูกหลาน
กลับมาพักเที่ยงที่ส่วนป่าฯ รับประทานอาหารเบรกพักตามอัธยาศัย ต่อจากนั้นลุยป่าอีกลอบเพื่อเรียนรู้ความต่าง เดินเล่นชมพันธุ์ของต้นไม้น้อยใหญ่ ก่อไผ่พันธุ์หมาจู หมูเหมยซาน ไก่ไข่ ฯลฯ อีกครึ่งกิโลเมตร เอาเป็นว่าวันนี้ตั้งแต่เช้าเดินทั้งหมด 2 กิโลเมตร/ครึ่ง ทำเอาแม่ตู้ยืนถ้าไม่ไหว ต้องใช้ยาดมประครองยืนนิ้งๆ ก่อน แล้วกระผมก็พาไปหาคุณหมอที่อนามัย ต.สนามชัย (ดีที่เราตีสนิทคุณหมอพร้อมกับขอเบอร์โทรไว้ด้วย คริคริ...) กลับมาไม่ทันกินข้าวพร้อมเพื่อน เลยฟ้าวกินฟ้าวย่ำข้าวกัดสบโตเอง (ริมฝีปากภายใน) อีพ่ออีแม่เอ้ย...เจ็บหลาย คิคิ…
ตอนเย็นค่ำมืดแล้วล่ะ ครูออดนำพากิจกรรมกลุ่ม โดยให้ทุกคนนั่งลอมวงและให้พูดแสดงความคิดเห็นว่า ที่ไปชมสวนพ่อใหญ่ไลกับสวนป่าฯ วันนี้ได้อะไรมาบ้าง
สรุปประเด็นหลักวันนี้
-
วิทยากรยังขาดกระบวนการและพิธีการอยู่
-
คำถามคำตอบไม่ตรงประเด็น เช่น มักตั้งคำถามว่า ลงทุนเท่าไร
-
วิทยากรนำพาสไตร์แบบลูกทุ่งดูเป็นกันเองดีเยี่ยม
-
คำถามยังอยู่ในใจชาวบ้านยังไม่กล้าบอกยังไมชัดเจน
ข้อเสนอแนะ
-
การใช้กระบวนการหรือพิธีการมากเกินไป ชาวบ้านเกลงไม่กล้าพูดแสดงความคิดเห็นออกมาไม่เป็นไปตามธรรมชาติ
-
สิ่งที่อยู่ในใจชาวบ้านต้องชัดเจนจะได้ไม่ได้จะไปยังไงอย่าอ่ำอึ่ง คณะวิทยากรให้กระสุนแต่ละนัดต้องชัดเจนและต้องจริงใจ
-
ยังไม่มีหน่วยแพทย์เคลื่อนที่เข้ามาดูแลสุขภาพรางกายให้ชาวบ้านเลย
ปล.สมุดบันทึกประจำวัน 19 กุภาพันธ์ 2551 เรื่องราวเก่าๆ ครับ
วิชาวิทยากรกระบวนการ พวกพี่เรียนแล้ว แต่ไม่ได้ออกมาเผชิญโชค หรือผจญภัยแบบนี้ จุดมุ่งหมายก็คงจะให้มาชมบุคคลตัวอย่างที่มีชีวิตแบบช่วยเหลือตนเอง แบบพอเพียงใช่ไหมทำไมต้องเอาคนแก่มาทรมาร คนแก่ดูแล้วก็เอาไปทำไม่ได้ หรือว่าคนแก่ท่านทั้งหลายนี้ เป็นผู้นำชุมชนตัวอย่าง ถึงจะแก่ แก่ความรู้ด้วยใช่ไหมเอ่ย โอ้ย ทำรายงานไม่เสร็จเลย น่าสงสารคนกัดสบปากตนเองเนาะ กินก้ไม่ได้กินดี อย่าปานทหารหลาย ยังดีนะเหลือป่าให้เดินชมได้ ที่กระนวนมีแต่ป่าอ้อย วิจัยอ้อยได้ แต่อย่างเข้าดงอ้อย ระวังหาทางออกไม่เจอ
นักเรียนเป็นวิทยากร มีเตาเผาถ่านด้วย เผาแล้วออกมาเป็นนำส้มเป็นยากันแมลงตามว่ากำลังดังอยู่หรือเปล่า เพราะเป็นเทคโนโลยีชาวบ้านที่ทำได้ จบก่อนนะ ไปทำรายงานต่อก่อนคะ
อยากได้ความรู้เรื่องการปลูกยางพาราในที่ดินของ จ.นครราชสีมา