เป็นพิธีกรละ...ไม่เป็นครับ...งานถ่ายเอกสารละ...ไม่เป็นครับ
ผมยืนหลบหลังต้นไม้ใหญ่บนยอดเขาเกาะยอแล้วมองท้องทะเลสาบสงขลาผ่านยอดไม้ที่ลดระดับลงไปตรงจุดสายน้ำกระตุกริ้วคลื่นให้ถาโถมซัดเข้าฝั่งฟาก...
วันนี้ลมแรงจริง ๆ เมื่อเดินออกมาจากที่ซ่อนตนได้ผล..คือเส้นผมตีกันยุ่งเป็นพวยพุ่งไร้ทิศทาง...เมื่อกระแสลมแรงผมมักจะซ่อนตนดูทิศทางก่อนแล้วค่อยเดินต่อไป ..
วันนี้ได้ฟังเรื่องเล่าผ่านวิทยุแล้วยังติดจำอยู่ที่มีทำนองว่า..คนต่อไปเข้ามาสัมภาษณ์...เมื่อคนนั้นมานั่งแล้วก็มีคนถามว่า..คุณทำอะไรเป็นบ้าง...เป็นพิมพ์ดีดไหม..
ตอบ...ไม่เป็นครับ...เป็นพิธีกรละ...ไม่เป็นครับ...งานถ่ายเอกสารละ...ไม่เป็นครับ...งานสอนละ...ไม่เป็นครับ...โฮ้...คุณนี่...ไม่เป็นอะไรสักอย่างเลยหรือ..?
ผมเป็นคนดีครับ..!?...เอ้า..ถ้าอย่างนั้น..คุณผ่าน..ฮา ๆ เอิก ๆ แล้วคุณละครับทำอะไรเป็นบ้าง..?
สวัสดีครับ คุณ
กวินทรากร
เศร้าเรื่องอะไรครับ...
โลกนี้คือศาลาริมทางเรามีเวลาน้อยนิด..พักรอรถมาเราก็ไปแล้ว...
จงสนุกเพลิดเพลิน..เถิดคุณ...ฮา ๆ เอิก ๆ
ขอบคุณครับ
ยิ้มวันละนิด....จิตแจ่มใส..ค่ะ...
สวัสดีครับ คุณ
. warunsiri_131
เป็นเรื่องดีครับ ทำใจของเราให้มีความสุข..จิตแจ่มใส..นะครับ
ขอบคุณครับ
ยังดีที่มีที่ให้ยืนรับลม ชมวิว คนบางคนแค่ที่จะยืนหายใจสะดวกๆ ยังหายากเล้ย 555 พูดเล่นค่ะ
สมัยอยู่แถวนี้ ว่างๆก็ชวนพักพวก มารับลมชมวิวอยู่บ่อยๆ
วันทุกวันจะเป็นสุขหรือทุกข์ ก็อยู่ที่ทำใจ
ว่าแต่ทำใจนี่มันทำไงเหรอ
ตามมาอ่านค่ะ