สองวันที่ผ่านมาสำหรับผมเป็นช่วงเวลาที่ไม่ได้เกิดขึ้นบ่อยๆ ครับ คือ เป็นวันพักผ่อนจริงๆ พักผ่อนอย่างเต็มวัน 2 วันเลยทีเดียว อย่างที่หนึ่งคือ ไม่มีคอมพิวเตอร์ ไม่มีโน้ตบุ๊ค (คอมพิวเตอร์จอเสีย ส่วนโน้ตบุ๊คส่งซ่อม) โทรศัพท์ที่บ้านโดนตัด ข้อหาไม่จ่ายค่าโทรศัพท์ ทีแรกนึกว่าโทรศัพท์เสีย เลยโทรไปแจ้งซ่อม ปรากฏทางทีโอทีแจ้งกลับมาว่า ไม่ได้จ่ายค่าโทรศัพท์ ผมเลยงงๆ ก็ไม่ยังไม่ได้เห็นบิล แล้วผมจะไปจ่ายได้อย่างไร บิลมันหายไปไหน โดยปกติจดหมายผมมักจะไม่ไปที่บ้านครับ ถึงแม้หน้าซองจะจ่าถึงบ้านเลขที่ของบ้านผมก็ตาม มันจะมาจะมาตั้งอยู่บนโต๊ะที่ทำงานผมมากกว่า ทีแรกเลยนึกว่า บิลค่าโทรน่าจะมาที่โต๊ะทำงาน แต่แล้วก็ไม่มี สรุป คงไม่มีโทรศัพท์ใช้ไปอีกหลายวัน ส่วนโทรศัพท์มือถือ สองวันที่ผ่านมาไม่มีคลื่นเลยครับ

ดังนั้นกิจกรรมหลักของผมในวันหยุดแห่งปี (ฮาฮา) คือเล่นกับลูก และนอนพักผ่อนอย่างมีความสุข

 ส่วนการเลือกตั้งไปตรวจสอบรายชื่อที่หน่วยเลือกตั้งบ้านแม่ภรรยา ปรากฏชื่อผมก็ยังไม่มีเหมือนตอนเลือกสส. ผมเลยสงสัยมากว่า ชื่อผมไปอยู่ไหน แต่จะไปเพิ่มชื่อก็ไม่ทันแล้ว เลยกำหนดมาหลายวัน ตอนที่ย้ายชื่อออกจากบ้านแม่ภรรยา นายทะเบียนก็ยังย้ำว่า ชื่อผมยังอยู่ที่นี่(ที่ปัตตานี) เพราะยังไม่ครบ 60 วัน แต่แล้ว เมื่อวานระหว่างไปละหมาดที่มัสยิด ตอนกลางวัน ก็เลยไปตรวจดูชื่อเสียหน่อย เผื่อว่าจะมี ปรากฏมีจริงๆ ครับ

คำถามผมคือ มีได้งัย ก็ผมย้ายออกจากที่เดิมไม่ถึง 60 วัน งงอีกเรื่องหนึ่งครับ แต่ก็ดีครับที่ได้เลือกตั้ง เพราะยังเซ็งๆ กับตอนเลือก สส.ไม่ได้ ไปแล้วไม่มีชื่อ สงสัยชื่อมาอยู่ที่โสร่งตั้งแต่คราวนั่นแล้ว สงสัยเทคโนโลยีจะเร็วกว่ากฏหมายเลือกตั้ง ฮาฮาฮา

สองเดือนกว่าครับ ที่ผมวิ่งงานแบบไม่มีวันหยุด ได้พักสองวันก็โอเคมากครับ มีพลังกลับมาเกือบๆ เต็ม (ถ้าจะให้เต็มสงสัยต้องพักร้อนสักสองสัปดาห์)

เช้านี้มาที่ทำงาน โดยลืมไปว่า ต้องเป็นผู้อำนวยการสอบ (ลืมจริงๆ ) ก็เลยนั่งเคลียร์งานอื่นๆ จนเขาสอบช่วงเช้าเสร็จ เจ้าหน้าที่มารายงานสภาพการสอบช่วงเช้า ผมก็เลยสงสัย ทำไมรายงานผม ใครเป็นผู้อำนวยการสอบ เจ้าหน้าที่ก็เลยตอบกลับมาว่า ก็อาจารย์นั่นแหละครับ ผู้อำนวยการสอบ ฮาฮาฮา

หนังสือที่น่าสนใจ ที่ผมเห็นบนโต๊ะทำงาน (หลังจากที่ไม่ได้เข้าทำงานหนึ่งสัปดาห์เต็ม) คือ หนังสือเชิญเข้าร่วมประเมินแผนกลยุทธของมหาวิทยาลัย เพราะเมื่อพุธ พฤหัสที่ผ่านมาผมเพิ่งไปเป็นวิทยากรอบรมการทำแผนกลยุทธให้กับสหกรณ์จังหวัดปัตตานีมา (เสียดายนิดๆ ที่ติดต่อ อ.มัสลัน สุหลง ว่าที่หัวหน้าสาขาวิชาการบริหารธุรกิจไปร่วมไม่ได้) งานนี้สนุกมากครับ เพราะว่า ผมคาดผิดไปจากการประสานงาน ผมเข้าใจว่า เขาจะเอาตัวแทนสหกรณ์ต่างๆ ในปัตตานีมานั่งทำแผนพร้อมกันสองวัน แล้วแผนจะต้องเสร็จ ซึ่งตอนแรกผมก็ตอบคนประสานงานไปว่า ทำอย่างนี้ทำไม่ได้ แต่สุดท้ายผมก้ต้องไปเป็นวิทยากร และก็ทราบก่อนเริ่มงานว่า เป็นความเข้าใจผิดกัน

สิ่งที่เขาต้องการคือ อบรมกระบวนการให้กับตัวแทนแต่ละสหกรณ์ แล้วตัวแทนเหล่านี้จะกลับไปทำต่อที่สหกรณ์ของตนเอง ซึ่งผมดีใจมาก และปรับแผนการอบรมทันที (เปลี่ยนได้เร็ว เพราะผมตั้งใจจะอบรมอย่างนี้อยู่แล้ว

ผมว่าปัญหาใหญ่ของแผนกลยุทธในหลายๆ ที่ (และอาจรวมถึงมหาวิทยาลัยอิสลามยะลาด้วย) คือ การวิเคราะห์ SWOT ที่ไม่ตกพลึก หรือส่วนใหญ่มักจะรวบรัด หรือบางที่ก็ทำดี แต่ไม่เข้าใจวิธีการนำผลที่ได้ให้ไปอยู่ในแผนว่าทำอย่างไร การเป็นวิทยากรรอบนี้ของผมจึงเน้นกระบวนการสร้างพลังให้กับการวิเคราะห์และการนำไปสู่แผนกลยุทธ ซึ่งฟังจากการซักถามและพูดคุย คิดว่า ส่วนใหญ่กระจ่างครับ

มองย้อนมาที่องค์กรตัวเอง ผมก็ว่านี่แหละที่แผนไม่ค่อยถูกหยิบยกมาทำ แต่ที่น่าแปลกใจคือ ในมหาวิทยาลัยนี้ คนรู้เรื่องการทำแผนกลยุทธเยอะ แฮะแฮะ แต่ไม่เห็นแผนจะมีพลังเลย