หนูเห็นเพื่อนขี่จักรยานเก่าแล้วเจ็บใจจัง เพิ่งมารู้คุณค่าของอันทรงคุณค่าก็ตอนนี้นี่เอง เสียดายไม่น่าถูกหลอกยกให้คนเค้าไป

แม่คะ

 

          วันนี้หนูเห็นเพื่อนสมัยนักเรียนหนูเค้าขี่จักรยานกัน เค้าตั้งชมรมจักรยานเก่า มันชวนหนูร่วมเป็นสมาชิกด้วย แต่หนูบอกว่า หนูไม่มีจักรยานเก่าแล้ว ยกให้คนอื่นไปหมดแล้ว เพื่อนมันบอกว่าจะหาให้ แต่หนูปฏิเสธไป

 

           เมื่อตอนที่หนูเป็นเด็กนักเรียน หนูอายมากเลยที่พ่อซื้อจักรยานลาเล่ให้ ดูมันเชยจัง แม้แม่จะบอกว่าเป็นจักรยานที่ดี ราคาแพง แต่เวลาที่ขี่ไปโรงเรียนก็อายเพื่อน ที่เขามีจักรยานคันเล็กๆน่ารักทันสมัย จำได้ว่า เรียนจบพยาบาลมาก็ยังไปแย่งจักรยานหลานขี่ เพราะอายที่จะขี่จักรยานคันสูงและดูเก่าล้าสมัย

 

           แต่พอเริ่มจะรู้คุณค่าของเก่าและคิดจะสะสม แม่ก็ยกจักรยานคันโก้ที่หาได้ยากแล้ว ให้หมออ้อมไป เพราะหมอมาโกหกแม่ว่า หนูให้มาเอา แถมเอาไปทั้งหมดเลย 3 คัน ดูสิ ต่อว่า ก็ยังทำเฉย คนเราเนี่ยนะ กิเลสมันบังตาให้ทำได้ทุกอย่างในสิ่งที่อยากได้จริงๆ

 

          หนูเห็นเพื่อนขี่จักรยานเก่าแล้วเจ็บใจจัง เพิ่งมารู้คุณค่าของอันทรงคุณค่าก็ตอนนี้นี่เอง เสียดายไม่น่าถูกหลอกยกให้คนเค้าไป เพื่อนมันบอกว่า เดี่ยวนี้จักรยานเก่าหายาก ยี่ห้อดีๆก็หลายพัน อาจถึงหลักหมื่น หลักแสน หนูบอกเพื่อนว่า ขี่ไม่ไหวแล้วละ(จริงๆก็อยากขี่ออกกำลังกายกับเค้าเหมือนกัน) แต่ถ้าอยากได้ก็จะเอามาไว้แต่งบ้านท่าจะดี  รึว่านี่หนูกำลังติดกระแสแฟชั่นเหอของเก่าเข้าไปอีกแล้ว  

           

            เพื่อนมันถามถึงจักรยานที่แม่เคยขี่ด้วย เลยบอกเพื่อนไปว่า ให้คนสะสมของเก่าไปแล้ว เพื่อนมันต่อว่า ว่าไม่บอกมัน ถ้าบอก สงสัยมันก็คงมาขนไปหมดเหมือนกัน คนเรานี่มันบ้าแตกต่างกันออกไป แต่มันก็ขี่จักรยานมาหลายปีแล้วนะคะ ที่บ้านมัน มีทั้งเก่า ใหม่ เก่าๆใหม่ๆด้วย จนเป็นโกดัง ลืมบอกไปว่ามันรวยค่ะแม่

           

              นึกขึ้นมาอีกทีก็ปลอบใจตัวเองนะคะว่าอย่าไปยึดติด ให้เค้าไปแล้วก็แล้วกันไป ถือว่าทำดีแล้ว จะไปเรียกร้องขอคืนมาก็ใช่ที่ เพราะการที่ไปติดอยู่กับอดีตกับความผิดพลาดคนเราจึงเครียดกันเยอะ นอนดีกว่า เผลอแป๊บเดียวจะสี่ทุ่มแล้ว แม่ก็คงไม่เสียดายใช่มั้ย

รักแม่

ลูก

2 มีนา 51 : 21.40 น.