เอี้ยๆ 

หยู่บ้านหนิงมีของเก่าที่สุดอันนึงที่หนิงแพงหลาย  คือเตียงไม้สักของพ่อ-แม่  เพิ้นเคยเว้าสู่ฟังวา เป็นเตียงแรกของเพิ่นสมัยแต่งกัน  ถึงสิบ่อแมนเตียงห้องหอ  แต่เพิ่นวาเป็นเตียงที่เพิ่นซื้อเองกัน  สิวาไป บ่อได่งามกะด้อกะเดี้ย.. แต่หนิงยึดมาตั้งกะเพิ่นย้ายบ้านแล้ว  หนิงยึดใซ้มาตั้งกะจบพยาบาล ปี 32  หนิงก็ปรับปรุงทาสีใหม่เพื่อรักษาไม้  และหนิงกะใซ้เป็นเตียงประจำ  ตลอดจนเป็นเตียงห้องหอนำ  ซุกมื่อหนี่ก็หยู่ในห้องนอนหนิงบ้านแม่ แม้วาสิบ่อได้นอนประจำแล้ว  ขนาดพี่ๆน้องๆขอ  หนิงกะบ่อให่   แต่เคยให่ยืมเป็นเตียงห้องหอของน้องสาว  อิอิ  (ที่จริงเขายืมห้องนอนหนิงที่หยู่บ้านแม่หั่นแหละ เป็นห้องหอเลย )

สิวาไปมีตู้เย็นซิงเกอร์ (สมัยนั้นฮิตยี่ห้อนี่) ที่แม่วา  ซื้อก่อนหนิงคลอด  เพราะพ่อเตรียมไว้ว่าลูกสองคนแล้วน่าสิมีตู้เย็นใหญ่ๆ  คือเพิ่นสิฮูเนาะว่าลูกสาวคนมาใหม่นี่มันสิมักกิน  555  แต่วาตู้เย็นมันใซ้มาจนหนิงอายุ 34 (ตอนหนิงแต่งงาน)  มันเก่า/เสียงดังและกินไฟหลาย เลยซื้อให้แม่ใหม่ค่ะ  พอเก็บไว้ซือๆ ก็ผุและบ่อน่าเก็บ  เลยขายให้ไทบ้านแถวๆนั้นไป หลายปีแล้วค่ะ