เคยรู้สึกไหมคะว่า คนที่อยู่ด้วยกันไปนานๆ หรือทำงานด้วยกันนานๆ หลายๆคู่ บางทีทะเลาะกันเรื่องไม่เป็นเรื่อง

    บางทีเรื่องจบไปตั้งนาน ขุดขึ้นมาทะเลาะกันก็มี

    ทะเลาะกันเสร็จ วันดีคืนร้ายเจอหาเหตุกระแหนะกระแหนกระทบกระเทียบ แล้วก็เลยทะเลาะกันใหม่ แบบงูเห็นนมไก่ ไก่เห็นตีนงู อ้าปากก็เห็นลิ้นไก่ ยังไม่ทันพูดแค่เห็นหน้าก็ทะเลาะก็มี ดูแล้วเหมือนจะลอกเลียนแบบการอภิปราย

ถึงตรงนี้ นึกอยากรู้ว่ามีใครเคยทำวิจัยไหม ว่า มีความสัมพันธ์กันหรือเปล่าระหว่างการถ่ายทอดสดอภิปรายในสภากับระดับการพูดจากระแหนะกระแหนของคนไทย (...เอ..หรือว่าจริงๆ การพูดอ้อมๆ กระแหนะกระแหนคือวัฒนธรรมไทย??? ...)

เจอคนที่มีความหลังกันมานานทะเลาะกันนี่   ประสบการณ์บอกว่า ห้ามไปเป็นคนกลางเด็ดขาด เพราะว่าคนกลางจะพลอยฟ้าพลอยฝน ถูกลูกหลงเข้าไปด้วย 

แต่บางทีก็เลี่ยงไม่พ้น ตกอยู่กลางวงโดยไม่รู้ตัว กลายเป็นตัวถูกกระทบชิ่งของสองฝ่าย ถ้าวันไหนคุมสถานการณ์ใจตัวเองไม่ได้ ก็จะกลายเป็นกรรมการมวยที่ถูกต่อยล้มลงจากนักมวยทั้งสองฝ่าย พอกรรมการสลบแล้ว นักมวยเขาก็เลิกชก

         เพื่อนคนหนึ่งแนะนำว่า ถ้าตกในวงล้อมอย่างนั้น ให้ยุส่งว่า เอาเลย เอาเลย เดี๋ยวคนที่เขาทะเลาะกันก็เหนื่อยหยุดทะเลาะกันไปเอง อิ อิ

 

       คุณๆ ละคะ จะมีข้อแนะนำอะไรบ้างไหมคะ