เคยมีพี่ที่ทำงาน เขาไม่ค่อยถูกกัน พอตอนจะย้าย ก็มีการเลี้ยงส่ง    แล้วเขาก็ ร้องเพลง "ลุ่มเจ้าพระยา"   พอถึงท่อนที่ร้องว่า .....เราเกิดมา ผูกใจรักกันดีกว่า เพราะว่าชีวาแสนสั้น เราอย่าได้กระเทือนหัวใจต่อกัน  ทิ้งชีวิตอันสุดใจ   อย่าแตกกันเลย รักไว้ชมเชย จงผูกพันรักกันด้วยใจ ....  พี่เขาก็ร้องไห้ กอดกัน  แล้วก็ดีกัน  ต่างคนก็จากกันไป ด้วยดี  ความกินแหนงแคลงใจก็หายไป เพราะไปทำงานกันคนละที่แล้ว  กลายเป็นมาดีกัน