สวัสดีค่ะ

อ่านแล้วรู้สึกว่าได้เพื่อนค่ะ ช่วงนี้ มีธุระเยอะ เข้ามาอ่านที่นี่น้อยลงเหมือนกัน ตอนนี้เปิดมาเห็นของคุณสร้อยพอดี

เรื่องคนอยู่ใกล้ชิดกัน ทะเลาะกัน เห็นบ่อยค่ะ บางทีก็เป็นพ่อแม่ลูกกันด้วย โดยเฉพาะแม่กับลูกสาว แต่ อีกไม่นานก็ดีกันค่ะ ไม่มีอะไรมากว่านี้

แต่ในวงการงาน น่าจะมีเหมือนกัน แต่กินใจกันไปนาน เพราะความขัดแย้งกลายเป็นตะกอนใจ พออยู่ใกล้กัน  ตะกอนก็ถูกอารมณ์กวนให้ขุ่นขึ้นมาอีก

แต่ก่อน ตัวเองก็มีตะกอนแบบนี้อยู่กับบางคน ในวงงาน แต่ใช้วิธี ละวางเสีย และอยู่กันห่างๆหน่อย ติดต่อกันเท่าที่จำเป็น ก็ไม่มีปัญหาค่ะ อย่างนี้เรียกว่า เคมีไม่ตรงกัน

แต่พอมาทำกิจการส่วนตัวแล้ว มีเรื่องแบบนี้น้อยมากๆ อาจจะเป็นเพราะ เราต้องรักลูกน้องทุกคน ต้องให้ความเป็นธรรมกับทุกคน ต้องให้ความสำคัญกับทุกคน ทุกหน้าที่  ใช้เมตตาเป็นตัวนำในการ leadกลุ่มคน ทำให้ไม่มีปัญหากระทบกระทั่งกับใครค่ะ

จะมีบ้างกับลุกน้องบางคน ที่ไม่หวังดี กับกิจการเรา ตักเตือนแล้ว ไม่ฟัง จึงมีปัญหากัน ซึ่งเรื่องนี้ แก้ไม่ยากเลย เพียงแต่ ต้องให้ละมุนละม่อมหน่อยค่ะ

ส่วนเรื่องสมาชิกครอบครัว ต่างคนต่างคิดเหมือนกัน คือถ้าเห็นว่าเรื่องใด จะมีความขัดแย้งกัน เพราะต่างความคิดกัน ก็ละเว้นไม่พูดเสีย ก็ไม่มีเรื่อง  และตัวเองจะไม่พยายามบ่นว่าอะไรเรื่อยเปื่อย ถ้าเห็นว่า ไม่ถูกต้อง จะตำหนิเลย แล้วจบ ไม่บ่น

มีความรู้สึกว่า ไม่มีใครชอบฟังใครบ่นค่ะ มันtoxic กับหูจริงๆ

อีกอย่าง อาจเป็นคนมีบุคคลิก ที่ใจดีเป็นปกติ แต่ถ้าไม่ชอบ จะดุเป็นเรื่องเป็นราวไปเลย บรรยากาศในบ้าน ก็เลยไม่ค่อยเสียเท่าใด

ส่วนตัวคิดว่า ถ้าเอาเมตตานำ  อย่าทำตัวให้เป็นคน ชอบเอาเรื่องกับอะไรหรือใครๆง่ายๆนัก     และให้มีความคิดว่า เอาใจเขามาใส่ใจเรา ความขัดแย้งในหมู่คนก็น่าจะลดลงค่ะ