เรื่องเล่าจากโรงทอ

ก่อนเดินทางไปเชียงคานในต้นสัปดาห์ ผมเดินทางแวะบ้านที่เมืองพลเพื่อช่วยตัดสินใจบางเรื่องกับช่างทอผ้า และในคราวนี้ผมก้อดที่จะพูดถึงลายผ้าที่ผมเคยเกริ่นไว้เมื่อหลายเดือนไม่ได้ นั้นคือลายผ้าที่ผมตั้งชื่อว่า หนังตะลุงอีสาน

เมื่อคราวที่ได้ทุนสนับสนุนการทำวิจัยเพื่อพัฒนาลายผ้าที่เหมาะสมกับเทคโนโลยีการทอผ้าของชาวบ้านอีสาน ผมพยายามเดินทางเพื่อหาแรงบันดาลใจในการทำงานหลายที่ เข้าๆ ออก ๆวัดวาอาราม เดินทางไปชมสถานที่ต่าง ๆ หลายแห่งและเลือกชมมหรสพหลายอย่างเพื่อสร้างแรงบันดาลใจ หนึ่งในนั้นคือหนังตะลุง

ผมมีภาพถ่ายหนังตะลุงอยู่หลายรูป พยายามคัดเลือกและหยิบเอารูปบางรูปมาถอดลวดลายและพิจารณาตัดทอน เพิ่มเติมและปรับแต่งให้สามารถถ่ายทอดออกมาเป็นลวดลายผ้าให้ได้ หลังจากนั้นก็ทดลองมัด จนกระทั้งทดลองทอเป็นผืนผ้าในตอนนี้

ลายจากหนังตะลุงนี้ปรับไปปรับมาจะได้ลายราวสี่ถึงห้าลายเพื่อเป็นต้นแบบให้ช่างทอชาวบ้านได้ต่อยอดออกไปอีก งานนี้ผ้าที่ทอออกมาชุดแรกเป็นอย่างไรอยากให้ชมครับ เพื่อจะได้มีข้อแนะนำดีดีและกำลังใจที่จะส่งผ่านไปยังช่างทอผ้าที่วันนี้ยังคงทำงานที่โรงทอ