ถ้าใครมีความหลังที่ประทับใจ และปลื้มสุขทุกครั้งที่คิดคำนึง น่าจะเป็นคนที่โชคดีใช่ไหมครับ ผมก็เป็นเช่นนั้น ถ้าคิดถึงวันเฮฮาศาสตร์ คลื่นความคิดจะนำความจำเก่าๆออกมาคลี่เรียงให้ย้อนรอยความคิดคำนึง นึกไปถึงเมื่อครั้งวันเฮฮาศาสตร์ ครั้งที่1 นึกไม่ออกว่าเกิดขึ้นได้ยังไง ยังงงและหาเหตุผลมาประกอบไม่ได้ จิ๊บ แป๊ด อุ้มหลานๆขึ้นมาจากหาดใหญ่ เป็นการเจอกันครั้งแรก ที่เก็บไปคุยอีกร้อยปีก็ยังปลื้ม ครูอ้อย น้าอึ่ง น้าสมนึก รวมทั้งดอกแก้วและใครต่อใครที่สวรรค์บันดาลให้มาเจอกัน

ผมปล่อยทุกอย่างให้เป็นไปตามธรรมชาติ กินข้าวกินปลา คุยกัน เดินชมนกชมไม้ ไปเยี่ยมดอกแก้ว เด็กรักป่า ทุกเย็นกลับมา ลูกหลานเจี๊ยวจ๊าว สร้างสีสรรบรรยากาศครอบครัวขนาดใหญ่ ..วันที่ลูกหลานมายังพอทำเนา เอาแต่ตื่นเต้น แต่วันที่กลับนี่สิ หัวใจตามไปส่งจนถึงหาดใหญ่ ภาพเจ้าตัวเล็กขี้อ้อน เจ้าตัวกลางกระโดดโลดเต้น เรื่องเล่ายังก้องกังวาล.. ตกเตียงตู้นอนรถไฟ!! สร้างวีรกรรมสนุกๆ

ที่นี่ มีคนและควาย เดินทางมาหามากมายในระยะเวลา30ปี จะแตกต่างกันไปตามธรรมชาติของกลุ่มคน  แต่กับเครือญาติถือเป็นกรณีพิเศษเฉพาะ เป็นอะไรที่แยกตัวออกมาในสไตล์เฮฮาศาสตร์ นึกดูสิครับ คนที่ตั้งใจเดินทางไปหาญาติที่เฝ้ารอเวลามานาน โอกาสที่ชีวิตเว้นวรรคให้ความอิสระ คงมีไม่มากนักหรอก ที่เราสามารถปล่อยวางให้ชีวิตว่าง ความรับผิดชอบทำให้เรายุ่งอยู่กับงานๆๆ

ถ้ามีวันที่ตัดงานออกไปสักระยะยหนึ่ง เปลี่ยนให้โอกาสวิ่งไปบนรางแห่งไมตรีจิต มีญาติห้อมล้อมเฮฮา ใครอยากจะคุย ทำกับข้าว ถ่ายรูป นั่งยิ้ม ร้องเพลง แนะนำวิชาความรู้กันเอง ไม่มีเส้นไม่มีกำแพงอางขนางใดๆ นึกถึงอะไรก็โพล้งออกมาได้เต็มที่ หลายคู่นั่งคุยกันอย่างชื่นมื่นเหมือนอยู่ที่บ้าน เห็นครูอ้อยนั่งอี๋อ๋อคลอใจหน้าจอกับเจ้าพ่อหัวลำโพง แค่มองก็ปลื้มแล้ว ชีวิตต้องการแค่นี้จริงๆ

ความเข้าใจ ความเข้าใจ

ความเข้าใจเป็นผลิตภัณฑ์แห่งความรักและเอื้ออาทร

เมื่อวานนี้ ป้าจุ๋ม  อ.หมู อ.ขจิต มากระแซะความหลัง พอลงรถได้ก็เสียงระรื่นมาล่วงหน้า ขนของฝากไอ้โน่นไอ้นี่ ช่วงเย็นลุงเอกบึ่งรถมาจากเมืองหลวง ตามด้วยทีมสถาบันพระปกเกล้าลงมาเก็บข้อมูล สังเกตว่าเราคุยเรื่องงานหนักๆในบรรยากาศเบาสบาย สิ่งนี้เองกระมังที่เป็นสไตล์เฮฮาศาสตร์ ทุกครั้ง กี่ครั้งๆ ก็อยู่ในลักษณะนี้ เข้าตำรา.."ความคุ้นเคยเป็นญาติอย่างยิ่ง"

ก่อนนอน เปิดดูบล็อก

มีความเห็นที่จูงใจ แต่ยากจะตัดสินใจ

ไม่เกี่ยวกับเป็นคนหลายใจนะครับ

ไม่มีใครรู้หรอกว่า การตัดสินใจในวาระแห่งความสุขความดีงาม ให้ลงจุดพอดีทุกฝ่าย

ใช่ว่าจะฟันธงอะไรได้ง่าย

เราควรปรึกษานักกฎหมาย ที่เชี่ยวชาญคดีเพ่ง

ดีไหมครับ?