รูป 1 รูป สมามารถอธิบาย ได้มากกว่า 1 หน้ากระดาษ

....ช่วงนี้ทั้งงานและเรื่องส่วนตัวเข้ามาถาโถม อย่างหนัก จึงคิดและเขียนอะไรไม่ ออก ไม่อยากให้ บล็อค เป็นเรื่องเดิม จึง ขอนำรูปภาพที่ได้ประสพพบเจอมา ให้ท่านสมาชิกในบล็อคได้ดูกันครับ มีผู้กล่าวไว้ว่า รูปภาพหนึ่งรูป อธิบายได้มากกว่า 1 หน้ากระดาษ

.....ในรูปวันนั้นผมลงพื้นที่อ.ท่าสองยาง จ.ตาก เพื่อติดตามงานของผม ออกจากสำนักงาน ก็ปาไปเกือบ จะ 11.00  น. แล้ว ระหว่างทาง ท้องมันร้องครับ ตามธรรมดา กองทัพต้องเดินด้วยท้อง ถึงครึ่งทาง เลยศูนย์พักพิงผู้ลี้ภัย ไปนิดหน่อย มีร้านขายก๋วยเตี๋ยว อยู่ ผมจึงแวะ เข้าร้าน และสั่งก๋วยเตี๋ยวมาทาน 1 ชาม บังเอิญเหลือบไปเห็น เด็กกลุ่มหนึ่ง นั่งเล่นกัน บ้างก็ปินบ่ายต้นไม้ ผมจึงเข้าไปขอถ่ายรูป คุยกันไม่รู้เรื่องหรอกครับ ผมพูดได้คำสองคำ  โด่ หง่อ  แปลว่า ขอถ่ายถ่ายรูป เด็กๆก็ยอมให้ถ่าย ถ่ายรูปเสร็จ แม่ค้าทำก๋วยเตี๋ยวเสร็จพอดี ผมจึงไปทาน ได้ถามแม่ค้าว่า เด็กพวกนี้มาจากไหน ทำไมไม่เรียนหนังสือ เขาบอกว่า เด็กๆพวกนี้ เป็นเด็กพลัดถิ่น ตามพ่อแม่มาอยู่ศูนย์ฯ มักจะออกมาเล่น อยู่แถวนี้เป็นประจำ ไม่ได้เรียนหนังสือ ...... ผมทานก๋วยเตี๋ยวเสร็จ ได้ซื้อขนมแจกเด็กๆ  ทีแรก ไม่กล้ารับหรอก เกี่ยงกันมารับ มีไอ้ตัวเล็กเสื้อดำ มารับก่อน คนอื่นถึงกล้ามารับต่อ ผมได้บุญและได้รูปภาพมาฝากทุกท่านด้วยครับ เออ! ลืมไป ผมเอาบุญเล็กๆน้อยนี้มาฝากทุกท่านด้วยครับ  แบ่งๆกันไป ได้คนละนิดๆหน่อยๆ คงไม่ว่ากัน...

                                               

                                                                             

ศูนย์ฯอุ้มเปี้ยม อ.พบพระ จ.ตาก 

           

 ศูนย์ฯแม่หละ อ.ท่าสองยาง จ.ตาก