ไม่ว่า นก หรือคน...ต่างก็ต้องการมีอิสระในการใช้ชีวิตกันทั้งนั้น

 

สัปดาห์นี้...เป็นสัปดาห์วันมาฆบูชา.......20 กุมภาพันธ์ 2551...ครูกั๊ต...หอบเอาไข้ใส่กระเป๋าไปโรงเรียนด้วย

 

ครูที่โรงเรียนชักชวนกันปล่อยนกเพื่อเป็นการทำบุญในวันมาฆบูชา....ครูกั๊ต...เดินไปหลังห้องเรียน เห็นครูผู้ชายกำลังปล่อยนกอยู่  (โดยครูผู้ชายท่านเป็นคนนำนกมาเสนอ...เพราะท่านชอบเลี้ยงนก) เราก็ได้แต่มอง...แต่ไม่พูดอะไร เดินเข้าห้องเรียน ชั่วโมงแรกวิชาภาษาไทยชั้น ม. 3

 

“คุณครูครับ...ทำไมครูไม่ปล่อยนก”.....

“ทำไมต้องปล่อยนกล่ะ” ครูกั๊ตตั้งคำถามกลับ...

เด็กๆนักเรียนชายแย่งกันตอบ “ก็เป็นการทำบุญ..ซิครับคุณครู”......

 “พวกเธอรู้ได้อย่างไร...ว่าการปล่อยนกเป็นการทำบุญ...เป็นการทำบาปมากกว่าหรือเปล่า”.....

 “ทำไมครูจึงพูดแบบนั้น...ก็พวกผมเห็นใครๆก็พูดกันว่าทำบุญปล่อยนก”....

“ใช่...แต่เราตีประเด็นการปล่อยนกผิดไป...คือถ้าใครเลี้ยงนกไว้ กักขังนกไว้...แล้วปล่อยให้มันมีอิสระ...ก็จะเป็นบุญ...แต่ถ้าเธออยากทำบุญด้วยการปล่อยนก...เธอจะกลับเป็นผู้ทำบาป”

“ทำไมครูพูดแบบนั้น...งง”...... เด็กๆ ถามคำถามเดิมซ้ำอีก

“อ้าวก็เธอเป็นต้นเหตุให้เขาจับนกมาขังไว้...เพื่อให้เธอปล่อยนะซิ.....ถ้าเธออยากทำบุญกับนกไม่ยากเพียงแต่เธอ นำภาชนะใส่น้ำใส่อาหาร วางทิ้งไว้ในสวน ...นกก็จะลงมากินน้ำกินอาหารและเล่นน้ำในภาชนะที่เธอวางไว้...แล้วเธอจะได้บุญ....ไม่ว่า นก หรือคน...ต่างก็ต้องการมีอิสระในการใช้ชีวิตกันทั้งนั้น...จริงไหมค่ะนักเรียน”

นักเรียนพากันตอบพร้อมกันว่า “จริงครับ จริงค่ะ”....

 นกลงมาเล่นน้ำ..อาบน้ำ..ดื่มน้ำอย่างสนุกสนาน ในจานรองกระถางเก่าๆ ที่ครูกั๊ตวางไว้หน้าบ้าน

ทุกครั้งที่ครูกั๊ตไปเที่ยวในที่ต่างๆ...เห็นนกถูกขังในกรง...แล้วมีคนมาเรียกเชิญชวนให้ปล่อยนกมักจะเดินหนี และมีคำถามในใจเสมอว่า “ปล่อยนก....ทำบุญ หรือ...... ทำบาป” !!!!!

 

ขอให้ทุกๆ ท่านมีความสุขกับวันมาฆบูชาค่ะ