ที่ผ่านมามีโรงเรียนขนาดเล็กเป็นจำนวนมากมีผลการประเมินมาตรฐานจาก สมศ.ให้อยู่ในระดับคุณภาพปรับปรุง สพฐ.ก็เลยถือเป็นโรงเรียนที่ต้องช่วยเหลือกันเป็นพิเศษ เพื่อพัฒนาให้ผ่านการประเมินมาตรฐานในรอบต่อไป หรือที่เรียกกันติดปากว่า “โรงเรียน ICU”
ใครที่เป็นผู้บริหารโรงเรียนดังกล่าวก็จะเหนื่อยเป็นพิเศษ และสพท.นั้นๆก็ต้องจัดศึกษานิเทศก์ให้ไปร่วมพัฒนา ติวเข้มกันอย่างใกล้ชิด
วันนี้ผมอยากแนะนำโรงเรียนหนึ่งที่ถูกประกาศว่าเป็นโรงเรียน ICU เช่นกันคือโรงเรียนบ้านน้ำดำ ตำบลดอนทอง อำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก ที่มีครู 7 คน และผู้บริหารที่ถูกย้ายเข้ามาใหม่ คือ ผอ.เรือง คำดี ที่ผมอยากยกย่องว่าเป็นแบบอย่างของการสู้สุดฤทธิ์ให้หลุดพ้นจากเป็นโรงเรียน ICU
โรงเรียนบ้านน้ำดำที่เราเข้าไปเยี่ยมในวันนี้ตั้งอยู่บนเนินเขา มีสภาพภายนอกเหมือนกับรีสอร์ท ที่สะอาด ร่มรื่น สดชื่น สวยงาม น่าอยู่น่าเรียน ผู้บริหารและครูดูกระตือรือร้นในการทำงาน ไม่เห็นเค้าของความเป็นโรงเรียน ICT ให้เห็นเลย สภาพภายในดูเป็นบรรยากาศวิชาการในทุกซอกทุกมุม ห้องเล็กห้องน้อยถูกตกแต่งให้เป็นแหล่งเรียนรู้ทั้งหมด
ผมสัมภาษณ์ ผอ.เรือง คำดี ที่ดูยังหนุ่มแน่น กระฉับกระเฉง กระตือรือร้นที่อยากจะเล่าจะบอกด้วยความภาคภูมิใจ ว่าเมื่อถูกแต่งตั้งให้มาแก้ปัญหาที่โรงเรียนนี้ ก็ไม่รู้สึกท้อแท้แต่อย่างใด ประสบการณ์จากที่เคยนำพัฒนาโรงเรียนเก่าจนได้รับรางวัลโรงเรียนพระราชทาน เป็นบทเรียนให้เห็นวิกฤติเป็นโอกาส จึงใช้หลักการมีส่วนร่วมกับครู กับชุมชน มาร่วมกันวิเคราะห์ผลการประเมินจาก สมศ.ในรอบแรกที่อยู่ในระดับปรับปรุงเกือบทุกมาตรฐาน ที่ผู้ประเมินจาก สมศ.ให้ข้อเสนอแนะไว้มากมาย ก็นำสิ่งเหล่านั้นมาวิเคราะห์สาเหตุของปัญหาแต่ละประเด็น แล้วร่วมกันกำหนดกลวิธีที่ดีที่สุด กำหนดเป็นแผนโครงการที่สามารถปฏิบัติได้จริง แล้วลงมือทำกันอย่างจริงจังทุกเรื่อง ระหว่างปฏิบัติก็มีการประชุมทบทวนแก้ปัญหากัน ให้กำลังใจกัน ประเมินตนเองกัน จนเห็นความก้าวหน้าที่ชัดเจน
ผลจาก สมศ.มาประเมินรอบสองเมื่อไม่นานมานี้ ปรากฎว่า มีผลการประเมินอยู่ในระดับดีถึงดีมากทุกมาตรฐาน แม้บางมาตรฐานจะขยับขึ้นมาด้วยความยากลำบาก เช่นมาตรฐานที่ 5(ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียน) แต่โรงเรียนก็ใช้หลักการประเมิน “อิงสถานศึกษา”เป็นตัวช่วย ทำให้คะแนนผ่านเกณฑ์การประเมิน
ถึงวันนี้ทั้งผู้บริหาร ครู นักเรียน และชุมชน ต่างมีความสุขมาก ท่าน ผอ.เรือง คำดี บอกกับผมในตอนท้ายว่า
“ตอนนี้เราเป็นโรงเรียน I love you แล้ว”
ขอปรบมือให้ทุกคนครับ…
โรงเรียนบ้านน้ำดำ : แบบอย่างของการสู้สุดฤทธิ์ให้หลุดพ้นจากเป็นโรงเรียน ICU
“ตอนนี้เราเป็นโรงเรียน I love you แล้ว”
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
ครูบา สุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์ · 17 ก.พ. 2551
ชำเลือง · 17 ก.พ. 2551
ครูอ้อย แซ่เฮ · 17 ก.พ. 2551
อำพร เรืองศรี · 17 ก.พ. 2551
คนตานี · 17 ก.พ. 2551
สมเจตน์ · 17 ก.พ. 2551
อาจารย์ชุมศรี เนียมประดิษฐ์ เล่าถึงคุณบีเวอร์ให้ฟัง นับเป็นคนหนุ่มรุ่นใหม่ที่มีแนวคิดดีๆ สักวันข้างหน้าคงได้เห็นคุณบีเวอร์เป็นผู้นำที่สร้างสิ่งดีๆให้แก่สังคมนะ ผมจะคอยติดตามเป็นกำลังใจ
อาจารย์ชุมศรี เป็นน้องสาวคนเล็กของท่านพลเอก บุญสร้าง เนียมประดิษฐ์ เป็นคนสองพี่น้อง สุพรรณบุรี มีบล็อกเหมือนกัน ผมจำไม่ได้ ลองค้นดูก็แล้วกัน
อาจารย์ครับ ผมได้รับมอบหมายให้ดูแลโรงเรียน I see U โรงเรียนบนยอดดอยแห่งหนึ่งของจังหวัดแม่ฮ่องสอน สภาพปัญหาของโรงเรียนเชิงคุณภาพคล้ายๆกัน เราร่วมกันวิเคราะห์ปัญหาและประเมินตนเอง ส่วนใหญ่โรงเรียนยังไม่เข้มแข็งด้านสารสนเทศเชิงคุณภาพนะครับ ต้องออกแรงช่วยกันทั้งเรื่องเครื่องมือเก็บข้อมูล โดยเฉพาะด้านคุณลักษณะที่พึงประสงค์ ผลการปฏิบัติงานต่างๆ จากนั้นเราช่วยกันประเมินตนเอง แล้วแบ่งงานกันรายงานนำเสนอผลการประเมินตนเองต่อสาธารณชน/ชุมชน ยิ่งเป็นชาวเขาต้องเตรียมสื่อที่ดี ผลที่ได้คือความตระหนัก ช่วยกันกำหนดทิศทางหรือวิสัยทัศน์ ร่วมกำหนดเป้าหมาย ได้แนวทางความร่วมมือในการยกระดับคุณภาพการศึกษาที่ดี เพื่อนำไปสู่กระบวนการบริหารจัดการ กระบวนการพัฒนาหลักสูตรสถานศึกษา และนำสู่การปฏิรูปกระบวนการเรียนรู้ที่เป็นหัวใจสำคัญ ซึ่งมีรายละเอียด เทคนิคกระบวนท่าที่ได้รับเป็นบทเรียนที่ดีมากเลยครับ ผมกำลังสังเคราะห์รูปแบบการพัฒนาโรงเรียน I see U ที่รับผิดชอบดูแลอยู่ครับ ต่อไปคงมีโอกาสเล่าสู่ท่านอาจารย์ฟังเพื่อขอคำแนะนำในการพัฒนานะครับ
ดีแล้วที่มีใจเข้าไปใกล้ชิด ผูกพัน ฝังตัว รวมใจให้ชาวโรงเรียนช่วยคิด แล้วเป็นกำลังใจ ช่วยแก้ปัญหาตลอดแนว และชื่นชมในความสำเร็จของโรงเรียน นี่แหละคือ ศน.ที่ควรเป็น
ขอบพระคุณครับอาจารย์
ผมเป็นศิษย์เก่าของโรงเรียนบ้านน้ำดำ จบป.6 ปี2527
ผมไม่ค่อยมีโอกาสกลับไปเยี่ยมที่นั่นสักเท่าไหร่ แต่ก็ยังคิดถึงวันวานที่ผ่านมา
ในวัยเด็ก ถึงเป็นโรงเรียนในชนบท แต่ก็มีความสุขตามอัถภาพของชุมชน
ยังจำได้ว่ามีอาจารย์เช่น.. อ.ประวัติ ปั้นแจ่ม อ.สายรุ่ง ชูหลำ อ.สุนันท์ กลิ่นน้อย อ.สัมฤิท อ.ปราณี อ.สมโภชน์ อ.ณรงค์ และอีกหลายๆท่าน...ยังสำนึกรักบ้านเกิดเสมอครับ../ มณู รักเรือง..
หาโอกาสกลับไปพัฒนาถิ่นเกิดบ้างนะครับ
อยากกลับไปช่วยพัฒนา..ถิ่นฐานและบ้านเกิดเหมือนกัน
หากมีโอกาสผมรับรองว่าจะลงมือทำทันทีครับ../มณุ รักเรือง..
ดีแล้ว โอกาสมีเสมอ ถ้ามีใจที่อยากจะทำ