บทเรียนที่ยิ่งใหญ่ครับ มนุษย์เรา เราสอนคนเก่ง มหาวิทยาลัยต่างๆก็พยายามสอนให้เป็นคนเก่ง มีความรู้มีความสามารถ โรงเรียนต่างๆ ก็พยายามสอนให้เป็นคนเก่ง
กันทั้งนั้น แต่เยาวชนของเรามีอะไรมากระทบหน่อย ฆ่าตัวตายก็หลายคน มีความเครียดในมหาวิทยาลัยก็หลายคน มีความทุกข์ในหลายโรงเรียน นี่ก็คือปัญหาของเรา เราไม่สามารถเอาตัวรอดได้ เพราะฉะนั้น เราจะต้องรู้จักให้ความรู้กับมนุษย์เราทุกคน ไม่ใช่เพียงแต่ให้มีความรู้ในการที่นำเอาความรู้นั้นไปทำมาหากิน การศึกษาไม่ควรที่จะมาสอนเรื่องการทำมาหากินแต่การศึกษาควรจะมาสอนเรื่องชีวิตของเรา ความรู้ที่ได้มาก็เพื่อชีวิตของเรา ไม่ใช่เพื่อทำมาหากินเพราะฉะนั้น สิ่งหนึ่งที่เราปรารถนากันมากที่สุด เราจะต้องตอบสนอง เราต้องให้ความรู้ และมนุษย์เราเป็นผู้เชี่ยวชาญในสองเรื่อง เรื่องหนึ่งก็เพื่อที่จะทำมาหากิน วิชาความรู้ต่างๆที่จะไปใช้ในการทำมาหากิน อีกเรื่องหนึ่งคือ เพื่อช่วยให้เราได้สิ่งที่เราปรารถนากันมากที่สุด มนุษย์เราทุกคนปรารถนาที่จะได้ความสงบสุข ไม่มีใครไม่อยากได้ความสุข แต่น้อยคนรู้วิธีที่จะได้ ความสุข ความสุขที่แท้จริง เราเกือบจะไม่ได้สอนกันเลย ว่าทำยังไงเราถึงจะมีความสุขกันเพราะฉะนั้นทุกโรงเรียนทุกมหาวิทยาลัย และไม่ว่าจะเป็นสถาบันอะไรที่ไหน รวมทั้งรัฐบาลด้วยต้องช่วยให้ประชาชนได้มีความรู้ที่เขาจะไปใช้ในการทำงาน และความรู้ที่จะช่วยให้เขามีชีวิตที่สมบูรณ์ ให้มีความสงบให้มีความสุขในชีวิต สองอย่างต้องควบคู่กันไป
ตอนนี้เราก็มาดูกันสักนิดหนึ่ง เราจะทำยังไง เราจะหาความรู้ได้ยังไงว่าวิธีที่จะสร้างความสุขให้ตัวเอง ควรจะเป็นอย่างไร มนุษย์เราทุกคนชอบพูดกันอยู่เสมอ ฉันต้องการความสุข แล้วเราจะได้ความสุขยังไง คำตอบก็อยู่ในคำพูดของเรา ฉันต้องการความสุข มีสามคำอยากจะให้มีคำว่าความสุขอย่างเดียว ง่ายนิดเดียว ก็ตัดออกไปสองคำ คำว่า “ฉัน” นี่คือตัวกูของกูที่ท่านพุทธทาสพูดถึงมาโดยตลอดตัดตัวฉันออกไปให้ได้เราก็จะเริ่มมีความสุขมากเลยครับใครด่าเราจริงๆแล้วในแง่ของวิทยาศาสตร์มันไม่มีอะไรมันก็เป็นแค่การสั่นสะเทือนของอากาศเท่านั้นเองมันเป็นโมเลกุลของอ๊อกซิเจนไนโตรเจนคาร์บอนไดออกไซด์ที่เข้ามาในหูและเกิดการสั่นสะเทือนที่แก้วหูแต่มันไม่มีอะไรที่เข้ามาในหูแต่เพราะไอ้ตัวกูของกูเราก็เลยโกรธโมโหไม่พอใจมีความทุกข์ตัดตัวฉันออกไปตัดตัวกูของกูออกไปการสั่นสะเทือนของอากาศเข้ามาไม่มีอะไรไปกระทบเมื่อไม่มีอะไรจะไปกระทบเราก็ไม่เดือดร้อนอะไรเราก็จะมีแต่ความสงบตัดตัวฉันออกไปเถอะตัวฉันนี่คือสิ่งที่เราใช้ในการเปรียบเทียบฉันดีกว่าฉันเก่งกว่าฉันวิเศษกว่าเราก็เลยพยายามต่อสู่ดิ้นรนอย่างเต็มที่ที่จะเอาชนะคนอื่นตลอดเวลาบางคนใช้ตัวฉันในการเปรียบเทียบในทางลบก็มีฉันไม่เก่งเท่าเขาฉันไม่รวยเท่าเขาเกิดความอิจฉาริษยาเกิดความคิดในทางที่ไม่ดีเกี่ยวกับคนอื่นเกิดความเกลียดเกิดความแค้นเพราะอะไรก็เพราะตัวกูของกูนี่แหละตัดมันออกไปแล้วเราก็จะมีแต่ความสุข
ดร.อาจอง ชุมสาย ณ อยุธยา
