สวัสดีครับ....
เมื่อได้ทำงานในองค์กร....นอกจากการทำงานเป็นผู้ให้บริการแล้ว...
งานอย่างหนึ่งที่สำคัญมากๆคือ
งานพัฒนาระบบ...และพัฒนาองค์กร
งานบริการนั้นเป็นงานที่แม้จะเหนื่อยกายแต่ก็ไม่เหนื่อยใจ...ครับ
แต่งานพัฒนาระบบ พัฒนาองค์กรนั้น....
เป็นเรื่องที่กลับดูซับซ้อน ซ่อนเงื่อน และมีความยุ่งยากท้ายทายอย่างมากมาย...
การที่จะทำงานพัฒนาระบบ หรือองค์กรได้ดีนั้น...
มีความสำคัญมากที่จะต้องมีใจ...และมีองค์ความรู้...และต้องลดตัวตนลง...
มีองค์ความรู้มากมายที่ต้องเรียนรู้..
แต่ด้วยข้อจำกัดของพื้นทีการทำงาน..ของวิชาชีพ.. คงได้เพียงการเรียนรูด้วยตนเอง...
การเรียนรู้จากของจริง และการเก็บเกี่ยวประเด็นสำคัญ..จากสื่อต่างๆ
เรื่องหนึ่งที่เป็นยาขมมากๆของคนทำงานคือ...
การสื่อสารในองค์กร...
ค่อนข้างจะมีปัญหาและอุปสรรคมากๆ...ในการทำความเข้าใจ...
ในประเด็นของงานที่รับผิดชอบ คือ..
งานบริหารความเสี่ยง..และศูนย์คุณภาพ...
มีสิ่งที่ต้องสื่อสารมากมายเพื่อให้ผู้คนรับรู้และเข้าใจ...
และการเรียนรู้เรื่องการสื่อสาร..
คงจะเป็นแบบทำไปเรียนรู้ไป...สื่อไปปรับไปเรื่อยๆ
จนเหมาะกับองค์กรของเรา...
คิดว่าการมีใจที่อยากทำ...และการตั้งใจที่จะเรียนรู้ รับฟังเสียงสะท้อน
จากผู้รับสาร...คงจะทำให้เราได้พัฒนาตนเองมากขึ้น...
การ...เปิด intranet น่าจะเป็นแนวทางหนึ่งที่เรากำลังทำ
การมีวารสาร รพ. และทีมต่างๆ...
บอร์ดของโรงพยาบาล....ทีม หน่วยงาน...
และการสื่อแบบตัวต่อตัว...
น่าจะเกิดการสื่อที่มีผลเปลี่ยนแปลงต่อการเรบรู้และเรียนรู้ของผู้คนในองค์กร
ถ้ามีประสบการณ์ก็เชิญแบ่งปันนะครับ....
การสื่อสารพูดกันทุกวัน แต่ความเข้าใจ มักไม่ตรงกัน
ดีนะคะที่เปิดเวทีหลาย ๆ อย่างเรื่องการสื่อสาร
บางคน ชอบพูดตรง ๆ
บางคนชอบพูดอ้อม ๆ
บางคนชอบเขียน
บางคนชอบบ่นไป ทำไป
บางคนฟังเฉย ๆ
บางคนชอบพูดเป็นที่สุด
การเรียนรู้พฤติกรรมของคน ช่างน่าอัศจรรย์ใจ
เหมือนศึกษาหนังสือเล่มใหญ่
แม้บางครั้งเราอ่านเล่มเดิม
แต่ด้วยสถานการณ์ที่แตกต่างหนังสือเล่มเดิมกลับอ่านได้ยากทีเดียว
"ความแน่นอน คือ ความไม่แน่นอน
ความไม่แน่นอน คือ ความแน่นอน"
ลปรร.ด้วยคะ
เรื่อง บอร์ด นี่เป็นดาบ 2 คมนะครับ บางครั้งมันก็ไม่ค่อยสร้างสรรค์เท่าไหร่นัก กลายเป็นว่ายิ่งทำให้การสื่อสารแย่ลงไปอีก
วารสารของโรงพยาบาลเป็นแนวความคิดที่ดีมากๆครับ แต่ปัญหาหนึ่งคือหานักเขียนไม่ได้ ฮา
โรงพยาบาลขนาดเล็กมักมีข้อได้เปรียบจากความเล็ก คนน้อย นั่นก็คือคนพูดกันมากกว่าคนในโรงพยาบาลใหญ่ๆ
ในภาควิชาของผม มีคนอยู่ราวๆ 40 ทั้งอาจารย์ ลูกศิษย์ เวลาอยากคุยกันแบบถึงลูกถึงคน เราก็จัดสัมมนานอกภาคครับ ไปสูดอากาศสดชื่น แล้วปลดปล่อย แลัวมานั่งคุยกัน ได้ผลดีใช้ได้ครับ งานเดินไปได้ช่วงหนึ่ง เราจัดทุกปีครับ
ปลายเดือนนี้ก็จะไปที่หาดในเพลากัน แบบว่า ลูกศิษย์ทุกคนต้องไปครับ บังคับเลย ฮ่า ฮ่า
สวัสดีค่ะ
เรื่องการสื่อสาร เป็นปัญหาทุกทีเลยค่ะ
แม้จะสื่อสาร 2 ทาง ก็ต้องทวนกลับว่าเข้าใจอย่างไร
ป้าแดงอีกคนที่คิดว่า เป็นคนสื่อสารที่ไม่ได้เรื่องเลย
แล้วก็ไม่ค่อย ครีเอทเรื่อง เครื่องมือช่วยด้วยค่ะ
น้องหมอครับเรื่องนี้เป็นทุกองค์กร มากน้อยต่างกัน และส่งผลเสียมากน้อยต่างกัน
ประสบการณ์เรื่องนี้ของพี่คือ
...หลายครั้งเราพูดอะไรไป..คาดหวังว่าคนที่รับฟังจะเข้าใจตามความหมายที่เราสื่อ และส่วนที่ไม่ได้สื่อด้วยซึ่งมันต่อเนื่องกันไป
...เหมือนกับว่า บอกหนึ่ง คุณต้องเข้าใจว่าต้องทำหนึ่ง และสอง สาม สี่ ห้า ด้วย????? ตรงนี้แหละปัญหา
....พี่สรุปว่า คนเราหลากหลาย แตกต่าง ทั้งฐานความรู้ ความเข้าใจ บทบาท หน้าที่ ความถนัด ระบบคิด ความรอบรู้..ฯลฯ
....จึงแก้ด้วย อธิบายให้หมดสิ้นกระทงความ..หรือ/และเขียนเป็นตัวอักษรกำกับไปด้วย เมื่อสองสามวันนี้ก็มีตัวอย่าง คือ โครงการที่พี่ทำที่ดงหลวงนั้นก่อนสิ้นสุดระยะเวลาได้อนุมัติงบประมาณแสนกว่าบาทให้ชาวบ้านเพื่อตั้งกองทุนบำรุงรักษาระบบงานสูบน้ำ เมื่อทางหน่วยงานโอนเงินไปให้แล้วก็ต้องการหลักฐานยืนยันการได้รับ พี่จึงโทรบอกน้องๆว่าช่วยเข้าไปในหมู่บ้านเอาสมุดธนาคารไป update เงินโอนแล้วทำสำเนาส่งไปให้ด้วย พร้อมหนังสือของชาวบ้านยืนยันการได้รับเงินเพราะเขาไม่มีใบเสคัญรับเงิน น้องก็อุตสาห์ทำให้ แต่ไม่ครบสาระที่เราต้องการ เพราะเขาทำสำเนาสมุดธนาคารเฉพาะหน้าแสดงยอดเงินเข้า แต่ไม่ได้สำเนาหน้าที่บอกว่าสมุดนี้เป็นของใคร...พี่โทษตัวเองที่สื่อกับน้องไม่ครบถ้วน เพราะเข้าใจเอาเองว่าน้องคงรู้ว่าต้องเอาสำเนาหน้าชื่อเจ้าของสมุดนี้มาด้วย...
งานหลายอย่างสั่งความทางโทรศัพท์ พลาดบ่อยๆ จึงต้องเขียน และเขียนอย่างละเอียด หมดสิ้นกระบวนความที่ต้องการสื่อสาร มิเช่นนั้นเพี้ยนได้ตามพื้นฐานผู้รับสาร
ในกรอบของสำนักงานหรือองค์กร อะไรที่เป็นหลักๆ ก็ง่ายโดยการทำ Orientation ทำเอกสารต่างๆ ทำสื่อ สารพัดสื่อออกมา รวมทั้งอักษร ขนาดนั้นยังพลาดได้ เมื่อเวลาผ่านไป ความเข้าใจก็คลาดเคลื่อนไปด้วย อาจต้อง update เป็นช่วงๆ
สาระพวกนี้อาจจะต่างองค์กรของน้องก็ได้นะ เพียงแลกเปลี่ยนครับ
ความจริงตัวเอง เป็นคนที่ล้มเหลวในเรื่องของการสื่อสาร และการพัฒนาระบบ เพราะทำมามากมาย ….และแล้วก็พบว่า มันเหมือนหลุมดินที่ถมไม่เต้ม เวลามีฝนตก หรือลมแรง หลุมที่ถมดินไว้ ก้ถูกฝนชะหน้าดิน ลมที่แรงก็จะพัดพาดินหายไป และหลุมนั้นก็ลึกลงเหมือนเดิม … ดีใจแทนเจ้าหน้าที่โรงพยาบาลของคุณหมอ ทีมีหมอดีๆ และอยากทำอะไร เพื่อการพัฒนาระบบ และองค์กรอย่างยั่งยืน แม้ต้องใช้เวลา..มากมาย มันคงไม่ใช่เรื่องง่ายนัก ที่จะมีระบบดีๆ และยั่งยืนขององค์กรหนึ่งๆ ด้วยความพยายาม และความตั้งใจของคนดีๆ คนหนึ่ง เพราะเรื่องราวดีๆ เหล่านี้ มันคือกระจกเงาบานเล้กที่ส่องให้เห็นกระจกบานใหญ่ของประเทศ ดูเหมือนชัวชี้วิตของการทำงานมีคำถาม และคำตอบที่ไม่เคยได้รับ คือเรื่องของการพัฒนาระบบ และองค์กร เพื่อให้เกิดความยั่งยืน การสื่อสารคือเรื่องราวที่ใครต่อมิใครบอกเราว่ามันคือเครื่องมือที่ทำให้คนในองค์กรตระหนัก และเข้าใจเป็นแนวทางเดียวกัน จึงเป็นคำถามที่ไม่เคยมีคำตอบเช่นกัน
สวัสดีครับพี่
สวัสดีครับอาจารย์
ธนพันธ์ ชูบุญ
ดีใจมากครับที่อาจารย์เข้ามากนะครั..^_^
เป็นความเห็นที่เกิดประโยชน์กับผมมากๆนะครับ
เรื่อง บอร์ด นี่เป็นดาบ 2 คมนะครับ บางครั้งมันก็ไม่ค่อยสร้างสรรค์เท่าไหร่นัก กลายเป็นว่ายิ่งทำให้การสื่อสารแย่ลงไปอีก
ขอบคุณอาจารย์ครับ
สวัสดีครับ
ขอบคุณพี่
pa_daeng มากๆเด้อครับ...^_^
อย่างไรก็ตาม ยังต้องพัฒนาต่อไปนะครับ...
ผมเองก็ยังต้องพัฒนานะครับ....
สวัสดีครับพี่
บางทราย (คนเข็นครก ขึ้นภูเขา)
เป็นความเห็นที่ได้เรียนรู้มากครับ
ละเอียดและได้มุมมอง ข้อคิด
เชื่อว่าคงเกิดประโยชน์กับผู้อื่นมากมายด้วยนะครับ
ขอบพระคุณพี่มากๆครับ
คิดถึงพี่เสมอนะครับ ^_^...
สวัสดีครับอาจารย์
จิตติมา
มันเหมือนหลุมดินที่ถมไม่เต้ม เวลามีฝนตก หรือลมแรง หลุมที่ถมดินไว้ ก้ถูกฝนชะหน้าดิน ลมที่แรงก็จะพัดพาดินหายไป และหลุมนั้นก็ลึกลงเหมือนเดิม
มันคงไม่ใช่เรื่องง่ายนัก ที่จะมีระบบดีๆ และยั่งยืนขององค์กรหนึ่งๆ
ขอบคุณครับอาจารย์
ขอบคุณมากๆครับ
การสื่อสารเป็นสิ่งสำคัญจริงๆค่ะ ตามประสบการณ์ของตัวเองต้องเริ่มต้นจากความจริงใจก่อน จะพูดอะไรซักอย่างต้องออกมาจากใจ โดยเฉพาะเวลาเราจะชมใครซักคน ต้องจริงใจค่ะ เคยมีเพื่อนเล่าให้ฟังว่า เจ้านายชมแบบไม่จริงใจ เค้าเลยรู้สึกไม่ภาคภูมิใจ แล้วก็ไม่เชื่อใจหัวหน้าไปเลย...คงคล้ายๆกับว่า แกล้งชม เพื่อที่จะให้มีความรู้สึกดีๆต่อกันเท่านั้นเอง เพราะฉะนั้นความจริงใจสำคัญมากสำหรับการสื่อสารค่ะ...